Bu forumun tanıtımı
 

Yönetim Kurulumuz "Dinsel İnançlardan Nasıl Kurtuldum?" başlıklı yeni bir forum açılmasına karar vermiştir. Bu forum geçtiğimiz aylarda bazı arkadaşlarımız tarafından gündeme getirilmişti.

Bu forumumuzda sadece dinsel inançlardan kendisini kurtaran üyelerimiz başlık açabilirler. Diğer üyelerimiz sadece açılan başlığa mesaj yazabilirler. Konuyla ilgisiz başlıklar silinecek veya taşınacaktır.

Forumumuzda şu gibi sorular ele alınabilir:

-Kendinizi dinsel inançlardan ne zaman ve nasıl kurtardınız?

-Nasıl oldu da dininizi nasıl sorgulamaya başladınız? Yoksa ateist bir anne ve babanın çocuğuydunuz ve böyle bir sorgulama ihtiyacı hissetmediniz mi?

-Bu süreç içinde neler yaşadınız, neler düşündünüz ve hissettiniz?

-Ailenizle, arkadaşlarınızla ve çevrenizle sürtüşme yaşadınız mı?

-Değişimden öncesi ve sonrasını karşılaştırdığınızda hayata bakış açınız değişti mi?

-Ateist mi, deist mi, agnostik mi, panteist mi oldunuz?

-Ateist olduysanız tanrısız bir evrende kendinizi yalnız hissediyor musunuz?

-Ölüm gerçekliği karşısında ne hissediyor, düşünüyorsunuz?

-Dinsel inançlardan özgürleşmek sizin hayat felsefeniz için yeterli midir?

Yeni forumumuza ilgi göstereceğinizi umarım.

Saygılarımla.

Başlıgın açılması çok isabetli bir karar olmuş. Üyeler yaşam deneyimlerini ve içsel süreçlerini paylaştıgında bir çok şey daha anlaşılır hale gelecektir. Bilimsel veriler elde etmekte mümkün olabilecek. İnanmak ve inanmamak ekseninde

konu biraz ilgimi çekti desem yanlış olmaz.52 yaşındayım ve 13,14 yaşlarınan başlamak üzere bu olay bana hep mantıksız gelmişti .daha ortaokul sıralarında üstelık mahallede imam hatipli bir abiyle birlikte cuma namazlarına giderken çevremdeki ve toplumdaki bazı eşitsizlikler ve bunun yaratanın bir uygulaması olarak kabul edilmesi ni hiçbir zaman akılla bağdaştıramamış ve o zamanlar isyan etmeye başlamıştım. yani 70 yetmişli yılların başlarında .daha sonraki yıllarda bu durum dahada bilinçlenerek devam etti ,üniversite yıllarında ise farklı eserler okuyarak güçlendi,bugün ise kendinden somn derece emin olrak ve safsatalara yer vermeyen zihinsel gücümle mutluyum.daha ne diyeyim.

sayın basat,

sitemize hoşgeldiniz. Kalıcı olmanızı dileriz.

10 mesaj sayısını geçince >burada< yeni bir başlık açar ve kendi ''dinden kurtuluş'' öykünüzü öncesi ve sonrasıyla da belki biraz daha detaylı anlatırsanız, daha da verimli olur sanırım.

saygılarımla

Üstad yaşamı boyunca hiçbir dinsel inancı olmayanlar da bu foruma yazabilir mi?

Saygideger tyd13;

Zaten, rustunu almadan onceki dini inanislar, bilincli veya isteyerek olanlar degildir. Cocugun dini inanisi olmaz, ondan ne istenirse onu yapar. Dini inanci olmak demek; en azindan onun ne oldugunun anlamini ve neden uyguladiginin izahini yapabilmek demek.

O yuzden, cocuk yastaki dini uygulamalar, inanc katagorisine girmez. Sunu mu kastediyorsunuz? Dogumdan itibaren hic dini uygulamayla karsilasmamis, tanismamis biri.
Saygilarimla;
evrensel-insan

Üstad çocukluğunda veya reşit olduktan sonra dinsel inanca sahip olanları kastetmiştim. Niyetim kendi öykümü yazıp yazamayacağımı öğrenmekti. Fakat yöneticilerimiz meşgul olmalı ki yanıtlamamışlar. Ben de hikayemi yayınlama kararı aldım.

Saygideger tyd13;

Kurtulusun yasi olmaz. Onemli olan kurtulmus oldugunun bilincinde olmandir. Bu hangi yasta olursa olsun farketmez. Cok yakin bir tarihte de olabilir. O yuzden, eger kurtuldugunun bilincindeysen, oykunu yaz.

Saygilarimla;
evrensel-insan

Üstad öykümü bugün yazdım ve konu açtım.

T.Y.D.13'ün Agnostik Olması

Dinlerden özgürlesme sürecinde yasananlar kisiden kisiye degismekte ve bazilarinda cok fazla sancili gecmekte.Bu dönemi yasayan insanlarin, kendisi ile yasadigi sorunlari ve bu sorunlari nasil astiklarina dair örnekleriyle anlatirlarsa cok daha fazla faydali olurlar diye düsünüyorum.

Yüzbinyildir etinize,kemiginize girmis bu korkuyu kisa bir sürede bilginiz ve zekanizla etkisiz hale getirebilmeniz dedigim gibi kisiden kisiye sancilari farklilik göstermektedir.

Bu baslik isabetli olmus,dinlerden yeni özgür olmus arkadaslarin önemli bir ihtiyacini karsilayacak diye düsünüyorum.

bu tür uyanış deneyimleri yaşamış arkadaşlarımızın deneyimlerini okuyarak ayrıca deneyim yaşıyor ve yeniden uyanıyoruz. Teşekkürler konu için.

mesaj sayım 10'u geçmesine rağmen hala konu açamadım :(

bende sürekli mesaj giriyorum ama konu açamadım bir türlü.

Harika bir iş. Aklına yüreğine emeğine sağlık. Aslında sade yeni değil eski de olsa din baskısından nasıl kurtulduğunu her insan anlatmalı. Böylesi eylemler insanları başka hatalarından da vaz geçmek için yüreklendirir. Sağolasın.

Dinlerden özgür olmak için iki yol var:
dinin zirvesine çıkmak
ateistliğin zirvesine çıkmak

dinin zirvesinde 'arifin dini olmaz' var.
ateistliğin zirvesinde olmayanların çektiği sıkıntıları biliyorsunuz! tam olmayan
ateistin peşini tanrı bırakmıyor. tanrı izin verse iyi bir ateist olucak.

bir sigara tiryakisi, çok tiryakidir; sigarayı bırakır: sonra insanlar ondan neler çeker, neler.
neden böyle? : gerçekten bırakmadı ki.

gerçekten tanrı'yı bırakamayan ya da tanrı'nın kendisini bırakmayan insan da öyle.
tiryakinin içmeyenlere saldırdığı gibi, inananlara saldırır.

melampus zirve olayını tuttum :)
nitekim haksızda sayılmazsın..
bazı insanların peşini tanrı bırakmıyor..

20 yaşıma kadar 4x4 lük olmasa da inançları sağlam olan bir insandım. Etrafımdaki inancı zayıf, kendini ateist sanan kişilere karşı inançlarımı daha kuvvetle savunabilmek için okumaya ve bilgi sahibi olmaya karar verdim. Okudukça battım, okudukça battım ve sonunda sıfırı tükettim.
Aslında vazgeçmek içimde varmış. Daha orta okuldayken Allah'ın "ben tüm evreni senin aşkın için yarattım" dediği Muhammed'in uhud savaşında ağzının, burnunun kırılmasını bir türlü anlayamamıştım.
İnançlı insanların okumadıklarını, düşünmediklerini, araştırmadıklarını, sadece kendilerine söylenenlere inandıklarını, inancın yerine bilgiyi koyamadıklarından vazgeçemediklerini, vazgeçerlerse boşluğa düşmekten korktuklarını düşünüyorum.

Saygılarımla.