Ölüm tehlikesi karşısında kıvıran ateist
 

Bilmiyorum aranızda hiç ölüm tehlikesi geçiren oldu mu? O anda tanrıdan merhamet dileyen? Ben deniz iki kez oldukça yaklaştım ölüme, üçüncüde kesin nalları dikiyorum:) Paylaşmak isterim; Bir keresinde Thailand'ın başkenti Bangkok'dan İstanbul'a dönüş yolunda THY uçağına bindim(sene 2003) yaklaşık bir saat sonra dehşetli bir sarsıntı başladı. Türbülans falandır derken kaptan hoparlörden "cabin crew emergency situation(kabin ekibi acil durum)" anonsu yaptı. Hemen arkasından çığlıklar, bağrış çağırış... Zaten bu sırada yukarıdan oksijen maskeleri de indi ve o zaman oksijen tüplerinden kaynaklandığını bilmediğimiz bir yanık kokusu sardı etrafı, akabinde uçak yanıyor diye bağıran dangalağı dün gibi hatırlıyorum. O saniyeler iflah olmaz bir ateist olduğumun kanıtıdır çünkü tanrı manrı aklımın ucundan bile geçmedi. Nedendir bilinmez annemi düşündüm, binlerce kilometreden düşüp kurtulma şansımı, tabiki düşseydik şimdiye çoktan kadar Myanmar'da bir kurbağanın sindirim siteminde işlenip dışarı atılmıştım bile. Herneyse daha sonra uçağın basınç aygıtlarının bozulduğunu ve pilotların çok hızlı irtifa kaybetmek gerektiğinden bir kaç bin metre koca uçağı daldırdığını öğrendik. Uçak Bangkok'a geri döndü biz de yırttık. Ölüme en çok yaklaştığım an budur. İkincisi geçen kış gazetelere konu olan bir zincirleme otobüs kazası, ama önceki kadar korkunç değildi.

Benzer durumda kalmış tescilli ateistleri yada o noktada tanrıyla ateşkes ilan etmiş inançlı arkadaşlarımı paylaşmaya davet ediyorum.

Sevgiler,

Ateistlerin ölümden diğer insanlara göre daha az korktuklarını düşünüyorum.
Korkuyor olsalar ,öbür dünya vaad eden inançlardan birine yönelebilirlerdi.
Aksine yaşamın ve ölümün doğal olduğunu kabul ettiklerinden doğal bir şeyden de korkmamaktadırlar.
Bir gün öleceğimizi bilerek yaşamaktayız,istediğim ölümümün uygun zaman ve mekan koşullarında olmasıdır.
Er veya geç olmasın zamanında zemininde ölebileyim isterim.
Birçok kez ölümle yüzleştim.
Halen yaşıyor olmam da mucizedir zaten:)

inananlar ölümden korktuğu için mi inanıyor?

ölüm mü zor yaşam mı? bence zor olan yaşam yaşamdan korkmadığım halde neden ölümden korkayım ki

sevgili ateist87;

yaşayış biçimi açısından baktığımızda bugünün ortalama inananının dinlere meyletmesinde toplumsal ve sosyal ihtiyaçları ve adetlerinin yanında, ölüm ve bilhassa ölümden sonrası oldukça önemli bir yer tutuyor.eğer, inananlarla aktif bir tartışmaya girdiysen konunun bir yerden sonra "aman, inanmazsan inanma. tanrı yoksa ben birşey kaybetmem, varsa sen çekeceğin azabı düşün" noktasına geldiğini görmüşsündür.

Burada değinmek istediğim husus,ölümün insanların büyük çoğunluğu için belirleyici bir nitelik taşıdığıdır.Örneğin Muhammed bir hadisinde şöyle bahseder ölümden:

"Ölümün mü'mine verdiği acı ve ızdırabın şiddeti, üç yüz kılıç darbesinin ızdırap şiddetine eşittir." (İbn Ebi'd-Dünya)

Bir gün Hz. Ömer (R.A) Ka’b (R.A)’a “Ey Kaab, bize, biraz ölümden söz et.” deyince, Ka’b şunları söylemiştir: “Ölüm, insan oğlunun içine sokulmuş bir diken ağacına benzer. Bu ağacın her dikenli ucu, adamın damarlarından birine batmıştır. Bir süre sonra çok kuvvetli bir insanın o ağacı geri çektiğini düşün! Ağaç geri çekilince kopardığını koparır ve bıraktığını da bırakır.”

Ölüm sonrası yaşama inanmamakla birlikte zaman zaman ölümü arzulamış ve de ölüm sonrasını merak etmişimdir(sadece fantezi amaçlı)..ameliyat öncesi ölsemde kurtulsam dediğim bi anda narkoz etkisiyle nerdeyse boğulup nalları dikicektim..açıkcası o an tanrı ya da benzeri bi fikir aklımın ucundan bile geçmemişti..

bu tür korkutup kandırma çok zekice tabiki ama fazla yaratıcı değil daha sadistçe hadisler yazılabilirdi aslında

Alıntı:

Bu korkunun nedeni, yaşama içgüdüsünün varlığıdır. Bu içgüdüyü denetim altına alan her insan ölümden korkmamayı öğrenir. Yaşama içgüdüsünü besleyen en güclü insansal beklenti umuttur. Umudun bittiği yerde yaşama içgüdüsü de tükenir. Yaşama azmi azalırken, ölüm son çare olarak karşımıza çıkar, son umut olur........

Forumda dolaşırken hacı isimli bir arkadaşın yazısına rastladım.Oraya bakınca aslında inananlar için de belirleyici unsurun yaşamak olduğunu, ancak özellikle yoksul ve çile çeken insanların bu dünyada yaşama tutunabilmelerinin tek yolunun ölümden sonraki hayatı arzulamak olduğunu bir kez daha görmüş oldum.Cennet bir bakıma, insanların bu dünyada yaşayamadıkları tüm güzelliklerin simgesi inananların zihninde.Bağlar, bahçeler, altlarından ırmaklar akan cennetler, huriler, nuriler:p:rolleyes:

http://www.turandursun.com/forumlar/showthread.php?t=85

Din gözlüklerini çıkartıp baktıklarında korktuklarının ne kadar doğal olaylar olduklarını anlıyacaklar :) Ölüm ; inanın doğup, büyümesi, beslenmesi gibi doğal bir olay.. Bunun önceden hazırlığı yok, farklı bir boyuta geçiş değil lol: İşte bilinen ama üstüne çok konuşulan şeyler ne kadar da etkili oluyor hayatımızda? Ne mantıktır sevap-günah mantık hesaplamaları lol: Sevaplar benim cennet şarabı,hurisi,nehirleri,köşkü benim!! lol:

Ben hiç böyle bir durumda kalmadım ama babamın ölümle yüzleşmesine şahit oldum ve o an tanrıya karşı büyük bir nefret duydum.o an ki duygum hala zaman zaman aklıma gelir.Merhamet dilemekse asla:)

"ve o an tanrıya karşı büyük bir nefret duydum"

Bu başlıktaki sorunun cevabı, ateist arkadaşlara ait değil miydi?

müsliman olduğumu kim söyledi sana????
ayrıca ateistler cvp verebilir ya da cevap veremezler diye bir kural mı var bnm haberim yoktu bundan sonra açılan forumların başına uyarı olarak yazılsın.

Ölümü bazen düşünüyorum.Ölümden hiç korkmuyorum.Ama arkada ne bırakacagım ondan korkuyorum.
Eger gelecek kuşaklar için azda olsa bir şeyler yapabilmişsem bir şeyler bırakabiliyorsam çok mutlu olurum.

Örnegin yeryüzüne milyonda bir Atatürk gibi insanlar gelir öyle insanlar hiç ölmez.

Başlığı açan : Milomanara
Açılış tarihi : 04-06-2008, 10:21
Açılış notu : Benzer durumda kalmış tescilli ateistleri yada o noktada tanrıyla ateşkes ilan etmiş inançlı arkadaşlarımı paylaşmaya davet ediyorum.

Takma isminizin hemen altında iki satır yazı mevcuttur, bunlar:
Yazar
Dinlerden Özgürlük Grubu Üyesi

T.D. site tüzüğü gereği herhangi bir gruba üyelik için bazı şartları, baştan kabul etmeniz gerekiyor.
Sizin gurubun şartı da ateist olmasıdır.
Yani siz kendinizi ateist olarak bizlere göstermişsiniz.

Buraya kadar bir problem yok Sn. lestat,
Sorun bundan sonra başlıyor. Daha doğrusu cevabınızla birlikte başlıyor.

Cevabınızda: "ve o an tanrıya karşı büyük bir nefret duydum" diye yazmışsınız.

Bir ateistin, bir tanrıya nefret duymasını anlayamadığımızdandır bunca hayretimiz.

bu kadar hayret etmene gerek yok.Yaşım ozamanlar küçük olduğu için ateist değildim fakat o andan sonra tanrıya karşı olan inancımda sarsılmalar oldu demek istedim.Sevdiklerini kaybeden insanlar da da inanç kaybı çok fazla oluyor bunu belirmek istedim bir de olayın orasını anlatmak istedim ama siz şimdi sorulan soru o değil diyip karşı atağa geçiceksiniz eminim

Sn. lestat,

Çok emin olmayın.
Hemen de gard almayın.
Zira alacağımızı aldık.

İnsanların hemencecik araştırıp, evrim big-bang teorilerini okudukça ateist olmaya başladıklarını sanmamak gerekir, bu işin geleceği son noktadır ve ateist olmanın gelişim seyrini aşağıdaki gibi kurgulamak gerekir.

Çünkü bu süreç ilk dinlerin yalanlarından dolayı, kandırılmışlık hissiyatıyla başlar, ikinci aşama peygamberlerin ve inananların hiç de dürüst olmadıklarını farkederek öfke ve nefret duyarsınız, din adına yapılan zalimlikleri gördüğünüz zaman tanrının dininin saçma sapan olamayacağı yönünde yargıya varıp deist veya agnostik olursunuz. Bu arada araştırma süreci başlar, evrim teorisi, evrenin oluşum teorilerinin tanrıya ihtiyaç duymadığını öğrenirsiniz bu doğrultuda tanrıya kızmaktanda vazgeçip herşeyin sorumluluğunun insana ait olduğunu kavrayarak, tanrı kavramındanda kurtulup mümkün olabileceği kadar özgür olursunuz. Tabi bu arada cennet kerhanesinden ve cehennem işkencehanesinden kurtulursunuz.

Selamlar.

Not : Cennet kerhanesi lafına itirazı olanlar, Kuran'daki cennet tasvirlerine baksınlar.
Aynı yöntem cehennem işkencehanesi içinde geçerlidir.

Tezatlık mı var bana mı öyle geldi ?

Haklısın Mea,
Şöyle olmalıydı
" İnsanların hemencecik araştırıp, evrim big-bang teorilerini okudukça ateist olmaya başladıklarını sanmamak gerekir, bu işin geleceği son noktadır ve ateist olmanın gelişim seyrini aşağıdaki gibi kurgulamak gerekir."

Teşekkürler.

denizde yüzerken bayağı açıLmışım farkında değiLim..ayağıma kramp girmesiyLe bir an paniğe kapıLdım,çok su yuttum ama akLıma kesinLikLe şahadet getirmek geLmedi o an :)

sayın mhmmd,

Aslında konuyu özellikle inançlı arkadaşlar için açtım çünkü başka bir çok yerde okuduğum, inançlı arkadaşlardan gelen "ateistler sıkışınca kime döner yardım ister?" yada "siperde ateist yoktur" gibi önermelerle karşılaşıyordum. Anlatmak istediğim bireyin kimseye dönmeye ihtiyacı olmadığıdır. Ölüm telikesi yada büyük acılar çoğu zaman insanları dine yaklaştırır. Yaşama küstürür ve öbür tarafa yatırıma yöneltir. Burada ki deneyimler o ince çizgideki insanlar için rehber niteliğinde olacaktır kanısındayım.

Acısıyla, sevinciyle hayatla yüzleşiriz, kimseye dönmeyiz.

Sevgiler,

dönemessin sağını solunu bilmiyorsun

Küçük muhabbet kuşum boncuk, o bile öldü, ölmesini bildi....benmi ölemeyeceğim...ölürüm sessizce ve sakince....varsa bir Tanrı çıkarım karşısına, delikanlı gibi :)

Yanılıyorsun dostum...Bir İnsan Dinlere inanmazda, Tanrı'ya inanabilir...ama saçma sapan dinlein peşinde koşmak zorunda değildir...adı üstüne dinlerden özgürlük grubu, Tanrıdan değil :)

madem çıkıcaksın karşısına delikanlı gibi niye çıkıyorsun sen insansın insan gibi çık .yok ben evrimleştim delikanlı oldum diyosan kolay gelsin

Delikanlı zaten insana verilen bir sıfat ibret.Muhammed efendi kadar iyi değil senin edebiyat olmadı şimdi.Bu arad sen evrimleşmedin mi yoksa??

ibret arkadaşım..insan gibi insan zaten deLikanLıdır..abrakadabra diye yaratıLmana inanıyorsun;ah bi de MANTIKLI olan evrimLeşmeyi iyice derinLemesine okusan keşke.bu kadar aLaycı bi usLup kuLLanmazdın evrim hakkında

Şimdi deist gibi birşeyim.Eskiden ölmekten asla korkmazdım.Hatta intihar teşebbüslerim çok olmuştur.Ancak şimdi durumlar değişti.Şimdi yalnızca ölüp toprak olmaktan korkuyorum :D

Sn. SİRİUS-B,

dinlerden özgürlük grubu, Tanrıdan değil

Yeni bir açılım oldu bizim için.
Tahmin ediyorum bu gurup içinde tartışılacak bir görüş.
Kolay gelsin.