Şeytan—Efsane mi, Kötü Niyetli Gerçek Bir Varlık mı?
 

Şeytan—Efsane mi, Kötü Niyetli Gerçek Bir Varlık mı?


KÖTÜLÜĞÜN kökeni eski zamanlardan beri düşünürlerin ilgisini çekmiştir. James Hastings’in baskıya hazırladığı A Dictionary of the Bible’da şöyle söyleniyor:

“İnsan bilinçlenmeye başladığında, kendini, kontrol altına alamadığı, ayrıca zararlı ya da yıkıcı etkisi olan güçlerle karşı karşıya buldu.”

Aynı kaynakta şu da bildiriliyor: “İlk insanlar nedenleri içgüdüsel olarak araştırdı; doğadaki güçleri ve diğer olayları kişilik özelliği varmış gibi yorumladı.”

Tarihçilere göre, cin tanrılara ve kötü ruhlara inanışın kökeni Mezopotamya tarihinin başlangıcına kadar uzanabilir. Eski Babilliler, korkunç bir ilah olan ve “yakıcı” olarak tanınan Nergal’in yönetimindeki yeraltı dünyasına ya da “dönüşü olmayan ülkeye” inanıyordu. Babilliler cinlerden de korktukları için, büyüler aracılığıyla onları yatıştırmaya çalışırlardı.

Mısır mitolojisinde, Set kötülük tanrısıydı ve “çakal gövdeli, dört köşe kulaklı, kuyruğu püsküllü (sonradan çatal biçiminde), sivri burunlu” tuhaf bir hayvan olarak betimleniyordu.”—AnaBritannica.


Yunanlıların ve Romalıların iyi ve kötü ilahları olduğu halde, önde gelen bir kötülük tanrıları yoktu. Onların felsefecileri iki karşıt ilkenin olduğunu öğrettiler. Empedokles’e göre, bu karşıt ilkeler Sevgi ve Kavga idi.
Platon’a göre ise, dünyada, biri iyiliğe, diğeri kötülüğe neden olan iki “Can” vardı. Georges Minois’nın Le Diable (İblis) adlı kitabında söz ettiği gibi, “klasik [Yunan-Roma] pagan dininde Şeytan’ın varlığı kabul edilmezdi.”

İran’daki Zerdüşt dininde en büyük tanrı olan Ahura Mazda, yani Ormazd’ın, kötülük yapmayı seçtiğinden dolayı Yıkıcı Kötü Ruh veya Yok Edici haline gelen Angra Mainyu’yu, yani Ehrimen’i yarattığı öğretilirdi.

Yahudilikte ise Şeytan, Tanrı’nın Düşmanı ve günahı başlatan varlık olarak, basit bir şekilde tanıtılır. Fakat yüzyıllar sonra, Şeytan’ın tanımı pagan düşüncelerle bozuldu. Encyclopaedia Judaica’da şöyle deniyor:

“MÖ son yüzyıllara doğru . . . . büyük bir değişiklik oldu. Bu dönemde [Yahudi] dini . . . . Tanrı ile iyi ve gerçek güçlerin karşıtı olarak, gökte ve yerde, kötü ve aldatıcı nitelikteki etkili güçlerin bulunduğunu ileri süren dualizm felsefesinin pek çok özelliğini benimsedi. Bunda Pers dininin etkisi varmış gibi görünüyor.”



The Concise Jewish Encyclopedia’da, “[Cinlerden] korunma, emirlerin yerine getirilmesi ve tılsımların kullanılmasıyla mümkündü” deniyor.

Nasıl ki kötülük gerçekte varsa şeytanda vardır.Ve uydurmada değildir.

Encyclopædia Britannica’ şöyle deniyor:


“Aydınlanma felsefesi ve ilahiyatı, Şeytan karakterini, Ortaçağın mitolojik bir hayal ürünü olarak değerlendirip Hıristiyan bilincinden çıkarmaya çalıştı. Liberal Hıristiyan ilahiyatı Mukaddes Kitabın Şeytan için kullandığı dili, harfi değil, sadece ‘mecazi’ bir dil; evrendeki kötülüğün gerçekliğini ve boyutunu ifade edecek mitolojik bir çaba olarak değerlendirir.”

Saygideger natan;

Insanoglu; dusunce ve davranisini; kendi bulundugu cografi, toplumsal, tarihsel, etiksel degerler temelinde; iki karsit kutba ayirmistir. Bunlardan birisi; malevolance, yani kotuluk; digeri benevolance, yani iyiliktir.

Her ikisi de etigin bir konusudur. Soyut kavram olarakta; evrensel ortak bir tanim ve anlayis icermez. degisken ve gorecelidir.

Seytan; malevolance; ayriminin; insanoglu adina temel tasidir. Hem insanoglu, yarattigi bu soyutla ve onu suclayarak, "kendisini temize cikarmakta" hem de; bunu sanki varmis, havasina sokarak; insanogluna verdigi dusunsel ve fiziki zararlari, fizigi olmayan bu dusuncede yaratilmis, kavrama birakmaktadir.

Seytan; INSANOGLUNU;DUSUNCE VE DAVRANISTA INSAN YAPMAYAN VE INSANLIK SUNMAYAN DOGAL DUSUNCESININ BIR URUNUDUR.

Bununla mucadeleyi; din ve tanri gibi; soyut ve teslimiyetci icerikli ogelere birakmistir. Seytan, INSANOGLUNUN INSANDISI VE INSANLIKDISI DUSUNCE VE DAVRANISININ ADIDIR. Seytanlik yapmakta; bu amac ugrunda; hem insanoglunu hem de onun getirdigi; teknik, bilimsel ve felsefi acilimi arac olarak kullanmaktir.

SEYTAN VE SEYTANLIK, SADECE DOGAL DUSUNCENIN URUNUDUR. Tanrisal yanasim, dini mentalite ve emperyalist zihniyet gibi; o da, dogal dusunce ile birlikte tarihe gomulecektir. Gunumuzde ise seytani ve diger sayilanlari tarihe gomecek olan; bireyin, bireysel bilincinin; insansal-evrensel dusunce devrimidir.

Saygilarimla;
evrensel-insan

Ansiklopedide yanlış bilgi verirmiş.Yaratılışı okursanız şeytanı iyice görebilirsiniz orda ve diğer bölümlerde.

Savaş ve barış -iyi ve kötü karşıtlığının kötü ,aldatıcı figürü olarak ,toplumsal hayat içerisinde yer edinmiş insan fikri olduğunu düşünüyorum.

Ayrıca şu bilgiyi de paylaşmak istiyorum : “Bazı tarihçilere göre, Hıristiyan kilisesi 1484’ten 1782’ye kadar cadılık suçlamasıyla yaklaşık 300.000 kadını öldürdü.” -The World Book Encyclopedia

Protestan reformcular Martin Luther ve Jean Calvin bile cadı avını onayladılar. Avrupa’da cadılık davaları, Engizisyon ve dindışı mahkemelerin yaydığı asılsız söylentilere ya da kasıtlı suçlamalara dayanıyordu. Masum insanlara “suçunu” zorla itiraf ettirmek için genellikle işkence yapılıyordu.

İnsanada bu kadar kötülüğü yapmasını sağlayan şeytandır zaten.Malesef hatalar olmuş geçmişte.Ama bunu RAB'le ilgisi yok.Mesih İsa öldürün yada bu işleri yapın demedi.

Saygideger paolo;

Seytan; insanoglunun kendi icin yarattigi ve sadece kendi icin gerekli kildigi bir dusunce ve davranistir. Eger insanoglunun yaptigi kotulugu seytana atarsak; o zaman insanoglunu temize cikarmak gerekir. Bu da gercekleri gorememek ve kotuluk dusunce ve davranisini seytana yuklemektir. Ayni buyuk kardesin sucu isleyipte; sucu kucuk kardesinin ustune attigi gibi.

Ustelik bu tip bir dusunce; insanoglunu dusunce ve davranista insanlastiramaz ve seytan kalicilastirilmis olur.

Saygilarimla;
evrensel-insan

şeytan sadece bir bahanedir arkadaşlar iyi davranışlar doğru davranışlar kutsal ve semavi tanrısal ama kötülükleri üstüne atacak bir bahane gerekliliği ortaya çıkmış ve şeytan yaratılmış beyinlerde yada dinlerde.. Nasıl tanrı yoksa hayalse şeytanda öyledir. Biri iyiliği biri kötülüğü temsil ediyor sadece beğenın alın:)
saygılar
parmis Güneşin_kızı

İnsanoğlu zaten şeytana uyduğu için suçludur.Ama bu insanın günahsızlığını göstermez.Nasıl sevgi,mutluluk gerçekse Tanrı ve şeytanda gerçektir.