Ben, kendi inançlarımın tanrısıyım
 

Çocukluğumdan beri dinlerden uzak durmaya çalıştım. Ama içimdeki sonu gelmeyen öğrenme arzusu, en sonunda dinsiz yaptı beni. Alevi bir ailenin çocuğu olduğum için o inancın izinden yürüdüm. Ama Alevi öğretisinde de islam'ın izlerini gördüm. Alevilikteki Ali kavramı beynimi kemiren bir fare gibi sürekli rahatsız ediyordu. Taki Ali'nin de bir sembolden ibaret olduğu fikrini benimseyene kadar... Aleviliğin, dinlerle bir ilgisi olmadığına kanaat getirmiştim ama aklımda hala Tanrı kavramı vardı. Çünkü Aleviliğin bir çok bölümünde Tanrıya ait izler vardı. Sonunda onu da aştım lakin Tanrı'ya dair açıkça bir ilerleme gösteremedim. Yakın zamanda bir kitabevinde dolaşırken bir kitap ilişti gözüme: Tolstoy'un Muhammet isimli kitabı. Böyle bir başlık taşıyan kitap ile, Tanrı'yı kesin bir kararla reddedeceğim dünya dursa aklıma gelmezdi. Kitabın bir bölümünde, "İnsan, hayatın dert ve saçmalıktan ibaret olduğunu anlayınca onu yok etmelidir" yazıyordu. Ve şöyle devam ediyor: " Akıl yolu ile elde edilen bilgi, yaşamın anlamını inkar etmektir. İnsanlığın büyük bir bölümü ise, bu anlamı akla dayandırılmamış bilgi de görmektedirler. Akla dayandırılmamış bilgi ise inançtır." ... "Akla dayalı bilgi beni hayatın saçma bir şey olduğunu kabullenmeye sürüklemişti.: Yaşamım durmuş, donuklaşmış ve onu yok etmek arzusuna kapılmıştım. Sonra kendime baktığımda görüyordum ki, ben yaşamın anlamına dair sorulara cevap bulduğum sürece yaşıyordum." ... "Yaşamak için ihtiyacım olan şeyi, inancımı kaybetmiştim. Ruhumu bir korku sardı ve aradığım şeye dua etmeye başladım, ondan bana yardım etmesini diledim. Dua ettikçe bir şeyi çok açıkça anlıyordum ki, o beni duymuyordu. Kalbim, Allah'ın olmayabileceği şüphesiyle dolmuştu." ... " O'nu hissettiğim ve o'nu aradığım zaman yaşıyordum. Öyleyse, o vardır. O, o'nsuz yaşanmayan şeydir. Allah yaşamdır. Allah'ı arayarak yaşadığın taktirde, yaşam Allah'sız olmaz"

Benim tek Tanrı'm yaşamdır, cennette cehennemde bu dünyada sevinçlerimizin ve çilelerimizin içinde barınıyor desem, sanırım yanlış olmaz. Çoğu müslüman kardeşlerimizin, beni sürekli dine davet etmelerinden de sıkıldım artık. Sıkılmaktan öte artık miğde bulandırıcı bir hale geldi. Son olarak iki tane söz ile yazımı bitirmek istiyorum. Bir tanesi, yakın geçmişte tanıştığım Antires Mansur'un sözü: Adını başkası koyar, göbek bağını başkası keser hatta mezarını bile başkası kazar ama göz yaşlarını sen silersin.. Ne kadar trajik bir düşünce.. İkinci kelime ise müslümanlara dair Aziz Nesin'in söylediği: Bu adamlar bizi zorla müslüman yapıp cennete sokmak istiyor:) Ortaçağ karanlığını bırakın da, herkes kendi cennetinde kendi özgür şarabıyla demlensin. Saygılarıma..

Merhaba ,paylaştığın için teşekkür ederim.Ben de alevi kökenliyim .Alevi inancına sahip değilsem de kültürümü hiç bir zaman reddetmedim. Senin de konuya değinmen beni sevindirdi.

Okuyan,araştıran,soran sorgulayan bir kiiliğe sahipsin sanırım ,ne güzel .

Dinlerden özgür şiir bölümümüz de var , paylaşımlarını bekleriz. :)

Hoşgeldin aramıza.

Sevgiler

teşekkürler duygularını bizle paylaştığın için.

Saygideger image666;

Dusuncelerini, paylastigin icin tesekkurler. Yalniz bilirsin, 666 seytanin simgesidir. Altinci ayin, 6. gununun, 6. saati olarak ucu birlesirse, seytan (demon), dogmus olur.:rapture:

Belki su an dogmak icin, mehdi'nin gelmesini bekliyordur.:bounce: :behindsofa:

Saygilarimla;
evrensel-insan

Sevgili image666 paylaşım için teşekürler.

Yani diyorsun ki;

''Tuttum aynayı yüzüme
Ali göründü gözüme''

Pir SULTAN ABDAL
''Ben Ali yim
Ali benim''
diyorsun.

Merhaba
 

Merhabalar. Bir söz vardır ya, kültürünü kaybeden bir insanın, başka bir şey kaybetmesine gerek yok, bu anlamda senin adına da sevindim :)
Bu arada imzan da güzelmiş. İmza na cevap olarak bir kaç kelime etmek isterim: Bu anlamda insan ile hayvanların ortak bir noktası var. Bizde kendi tanrımızı hayvan misali yaratmışız. Öyle bir tanrı inancımız var ki, insan gibi düşünen, kızan, sinirlenen, gerektiğinde mükafatlandıran, cezalandıran, tamamen insani özellikler ile donatılmış bir tanrı :)
sevgilerimle..

Merhabalar. Şeytan ile Tanrının arasını yapmak istiyorum aslında :D Zaman zaman düşünüp şeytan ile tanrıyı karşılaştırıyorum. Aslında şeytanı yaratan din, bir şeyin farkında değil: Şeytan, kötülüğün değil özgürlüğün sembolü! Ama din, onu öyle bir karalamış ki, dindar olmak için şeytana başkaldırmak en öncelikli şart olmuş! Sana da Antires Mansur'dan bir alıntı yapayım:

"Çok mutluyum, binyıldır seni lanetleyip zincire ve prangalara vuran Dinin ve Tanrı'nın elinden kurtardığım için. Sen de çıkılmaz yollları buldum, sen benim aklım ve vicdanımsın. Tanrı cüzdandır,sen vicdansın. Vicdan, aklın eseri değil mi ? Seni lanetleyip zincirlere vuran Tanrı ve Din; biz insanı binlerce yıldır köle edip zihnimizi,aynı zincirlere vurmadı mı? Senin muhalafetini anlamayan zıplak toplara ne sözüm olur ki? Kıçına bir tekme de bizim vurmaktan gayrı…"

Ama şunu da belirteyim ki, şeytan ile aramızdaki tek uyumlu nokta, şimdilik Tanrıya baş kaldırmamız :D
Sevgilerimle..

Tam olarak böyle diyorum :)
 

"Bütün evren semah döner
Aşkından güneşler yanar
Aslına ermektir hüner
Beş vakitle avunmayız

Canan bizim canımızdır
Teni bizim tenimizdir
Sevgi bizim dinimizdir
Başka dine inanmayız

Hüdayiyim hüdamız var
Dost elinden bademiz var
Muhabbetten kalamız var
Ölüm ölür biz ölmeyiz
" HÜDAYİ"


" Hararet “nar”dadır, “sac”da değildir.
Keramet “baş”dadır, “tac”da değildir.
Her ne arar isen kendinde ara,
Kudüs'te, Mekke'de, Hac'da değildir. "

Bektaşi veli

İnsani olmayan her kültür zorbalık ve korku ile yaşamını sürdürüp var olabilir. Türkülerde ve semahlarda bir başkaldırı vardır bu bakışa. Neyse doğru bildiğin senin gerçeğindir, kim ne derse desin, hoş gelmişsin...

Tebrikler. Güzel bir paylaşım olmuş. Şu 10 mesaj sınırını aşayım. Ben de karalayacam bişeyler buraya :)