Tanrıya inanmamak saçmalıktır.
 

Tanrıya inanmamak saçmalıktır.
Doğru olanı ise tanrının var olmadığını bilmektir.

Burada ilk önce "bilmek" ile "inanmak" arasındaki farkı ortaya koymak gerekiyor.

Diyelimki bir arkadaşımız var. Bize gelip diyorki; Benim amcam İstanbuldan Ankaraya 5 dakikada koştu.

Biz ilk önce bu önermeyi alırız ve -Sağlam bir bilinç ile- yargılarız.
Mantıksal olarak bunun imkansızlığı ortadadır; O zaman biz bunun böyle olmadığını biliriz.

Diyelimki başka bir arkadaşımız geldi; Dediki cuma günü x oteldeydim.
Kafamızda bunu yine muhakeme ederiz. Bu olay mantıksal süzgeçimizden geçer. Sorarız arkadaşımıza kanıtın var mı ? Diyelimki arkadaşımız bize kanıtlar sundu : Güvenlik kamerası , parmak izi o gün otelde kalan dnaları vs.
Biz o arkadaşımızın o gün otelde olduğunu "biliriz".
Eğer biz kanıt sun dediğimizde bize birşey sunamıyorsa.
Biz kendi kafamızdan muhakeme yaparız. Bu kişi benim 20 yıllık arkadaşım , yalan söylemesi için bir neden yok.Ondan dolayı "inanıyorum". Veyahut bazı sebeplerden dolayı "inanmıyorum."
Buda olaya doğrudan duygularımızı katmamız anlamına gelir.

Tanrı konusunda ise duygulara yer yoktur. Tanrının var olmadığı gün yüzü gibi gerçektir.
Evrensel bir tanrı olmadığını söyleyeceksiniz ; Ben burada yokluktan var olmuş bir maddeyi yoktan varetmiş bir tanrıyı ifade ediyorum.

(Zaten panteizm tarzı şeylerin tanrıları gereksiz ve boştur. Bizim evren dediğimiz şeye ayriyetten tanrı demenin hiçbir manası yoktur.)

Biz eğer bu tanrıları alıp sağlıklı bir bilinç ile yargılarsak , tanrının olmadığını bilmiş , anlamış , kavramış oluruz.
Eğer bunu anlayamıyor ve kavrayamıyorsak , bilincimiz sağlıklı değildir.

Birisi tanrıya inanmıyorum dediği zaman onun yargılama şekli şu şekilde var sayılır. "Tanrının var olmasına imkan var fakat ben duygusal sebeplerden ötürü yok kabul ediyorum."
Bunu düşünmek sağlıklı bilince aykırı birşeydir.
Böyle olması sebebi ilede yanlıştır.

Tanrı olsa bunca insanlık savaşlarda yok olurmuydu Bu çağda açlık olurmuydu Orta okullarda esrar hap eroin satılırmıydı.Sapıklar çocukları öldürürmüydü.Genetik bozukluıklar olurmuydu.Din tüccarlığı yapan zengin müslümanların kızlarını motor gören aşağılık EDİT olurmuydu.
Yoksullar organını satmak namuslarını satmak zorunda kalırmıydı Din sömürücüsü tarikat şeyhlerine ihtiyaç olurmuydu milyon sebep gösterebilirim Tanrı olsa insanlardan kaçarmıydı görünmezmiydi

İlginç :)

Yanlış anlaşılmasın ama,
özellikle de kendini ateist olarak tanımlayan arkadaşların bu bakış ve anlayışı kliniğe yatırıp iyice bir incelemesi gerek diye düşündüm.
Nedeni ise,
Ateizmin bir kitabı,
bir teknik şartnamesi
veya
kim ateist kim değil şeklinde belirleme hakkı ve haddi olan özel ateistler mi var ?
(Dinlerdeki din adamları zümresi gibi yani )
diye.

Ne anlıyorsun sen ateizm diyince?
Onu anlat o zaman bana.

Ateist olsam anlatabilirdim.
Ama ne yazık ki değilim.

Ama yazındaki "Ateist belirleme özel kurulu" üyeliğini anladım mesela :)

Ateist olmadığın belli.
Olmayan şeylere anladım diyorsun.
Bana görede ateizm budur işte.
Olanları algılamak.
Olmayanları değil.

Tamam mı?

Hayır devam.

Çünkü bir kişinin kendini nasıl tanımlaması gerektiği dayatımını oldum olası anlayamamışımdır.
Bu meşruiyeti (Ateist olduğunu söyleyip ateist olmayan)nereden aldınız ?
Hakkınız ve haddiniz nedir bunu anlamak isterim ama :)

Ben dayatım yapmıyorum.
Söylediğim herşey doğrudur diyorum.
Ama söylediğim herşeyi doğru olarak alıp kabul edeceksin demiyorum.

Bana ilk önce kimlik kartını göster.
Ben şuyum de.

Ben insanlara kendini böyle tanımla mı dedim.
Benim görüşlerim bu diyorum.

Sen bana bi ateizm tanımı sunmuyorsun ki gelip burada konuşuyorsun.

Arkadaş.
Ateizmin bir el kitabı mı var ?
Ve o el kitabı gereği herhangi bir ateistin teknik şartnamesi ve kullanma kılavuzu mu ?
da,
"Ateist belirleme özel kurulu üyesi" vari,
"Ateist görünümlü ateist olmayan" şeklinde bir fikir öne sürüyorsun.
Bunu anlamaya çalışıyorum.
Kısaca sen kimsin ?
Hakkın ve haddin ne ?
diyorum.

Kulakları çınlasın.
Sevgili aldostu ağabey derdi ki ;
İster dinci ister ateist olsun,
Yobazlar aynıdır.
Tek farkları :
"Aynı tahtırevallinin karşılıklı iki ucunda oturmuş olmak."