ölü şehidin mektubu
 

1-3 nöbeti , ay küskün yer olabildiğince karanlık ; karanlık dediysem uzaklardan süzülen aydınlıkların vurduğu şehir karanlığı sanma, zifiri, kör, dağ karanlığı ; soğuk , soğukta dediysem bana aldırma, başka kelime bulamadığımdan öyle derim, sen ne bileceksin yoksa parmaklarını oynatmadığın halde onları tüfeğin kabzasına yapıştıracak kadar soğuğu. Kuzeyde ki nöbet kulesinde Sivaslı var o alışık ama ben aşina değilim ki bu havaya , buzu sadece buzdolabında görmüş biriydim buraya gelene kadar, hiç parka giymedim mesela , hiç kara batmadım , bırak batmayı kayıp düşecek kadar bile kar yağmazdı ki Aydın'a.


Düşman gözlüyoruz , gözlüyoruz ya gözümüzü açamıyoruz ki tipiden,ayazdan bazen damla damla yaş süzülüyor hemen elmacık kemiklerine inmeden donmaya yüz tutuyor. Yine uğultusu geldi rüzgarın , birşeyler söylüyor sanki, rüzgarı anlamamıza aman vermeden bir patlama duyuyorum ardından omuzumun sancısını , sıcak iniyor aşağıya doğru kan hani şu asil olan varya o , tüfeği doğrultup baskın gelen yöne doğrultmadan bir sızı daha duyuyorum kalbimin altında ve bedenen hissettiğim son histe o oluyor 21 yıllık hayatım da.


Ölüyorum , ölüyorum ama nasıl ölüyorum derim ; birileri meydanlara çıkar bağırır bilemem ki belki de bağırmak yerine internete, gazete yazarlar sen nasıl ölürsün , şehide nasıl ölü dersin ; tövbe de kafir , hain , bre melun diyerek. Sen şehitsin ölemezsin , şehitler ölmez vatan bölünmez derler , bayrağa sarılı tabuta konmuş cenazeme bile gelirler nara ata ata. Lakin ölüyorum işte bunun biyolojik olarak başka hiçbir açıklaması yok hatta artık bende yokum.


Aslında varken de yoktum ben, bir oto yıkamacıda araba yıkardım asgari ücretten mütevellit maaşa , zenginlerin , zengin çocuklarının arabalarını benim ayda kazandığım parayı dakikalar içinde harcayanların arabalarını. Sahi ben şimdi bunlar bu arabalara rahat binsinler diye mi öldüm yoksa daha iyilerine binsinler diye mi veda ettim hayata ? Hani vatan hepimizindi ya, onları da görseydik ya aramızda. Benim kanım oluk oluk akıyorken onlar alemlere akıyordur aralarında. Vatan yaşamaya gelince yan gelip sefasını sürüp, yatanın ve satanın , vurulmaya gelince de yarı aç yarı tok yatanın oluyordu buralarda.






(devam edecek)

Başlık dikkatimi çekti.
Şehit olmak için zaten ölmek gerekmiyor mu?

Şehitler ölmez deniyor ama , demek ki ölmek için şehit olmak yetmiyor

Laik oldugunu idda edilen bir devletin sehitlik kavramini kullanmasi nasil aciklanmali?

devamında da o konu ele alınacak umarım

Şehit algılayışımız ne kadar da bencilce aslında.
Şahitlik ancak ölünce mi olur ?
Uğruna ölen bir sevgilinin ölmeden evvel sevgisine şahit olmaz mı efsanelerimizde başrolü oynayan güzeller.
Ölebilme potansiyeli ölmesinden daha yararlı değil midir ?

Şehit yerine örneğin "martyr" dersiniz olur biter.

bence günümüzdekilere niyazi demek daha mantıklı

Cok cok eskiden bir deprem oldugunda veya volkan patladiginda...vs tanrilarin ofkesini dindirmek icin bir kisiyi secer ve onu kurban ederlermis. Sehit denilen kavram bunla aynidir.

sırf kurban etmek için bile kurban edildiği olurmuş bence ibrahim bu geleneği sonlandırmak için oğlunu yalnız bir yerde kurban ederken gökten koç indiğini söylemiş bile olabilir velhasılı kelam o zaman en azından ne için öldüğünü biliyorsun şimdi o da yok