GerÇekler
 

BEN ALEVİYDİM ÖNCEDEN. AMA ŞU AN BUDİZM VE ATEİZM ARASINDA KALMIŞ BİRİSİYİM. ARADA SIRADA DA DEİZM KAFAMI ÇOK KARIŞTIRIYOR.

-NEYSE, KONUMUZA GELELİM. ALEVİLİK SUNNİLİKTEN ÇOK FARKLI BİR İNANÇ. ZATEN İNACA GÖRE HZ. MUHAMMED DE ALEVİYDİ. VE BİZ HZ. MUHAMMEDİN SOYUNDAN, EHLİBEYT'İN SOYUNDAN GELİYORUZ. SUNNİLERE GÖRE ÇOK ANLAYIŞLI BİR ŞEY. ALEVİLİK DEMEK MÜSLÜMANLIK DEMEKTİR. SUNNİLİK DİYE BİŞEY YOK. ALEVİLİK DIŞINDAKİ HERŞEYİN UYDURMA OLDUGUNA İNANIRIZ. MESELA 5 VAKİT NAMAZ DİYE BİŞİ YOK. RAMAZAN ORUCU YOK. BİZDE CEM İBADETİ, MUHARREM ORUCU VE KURBAN İBADETİ VAR O KADAR. BİR DE ELE BELE VE DİLE SAHİP OLMAK GERKİYOR.

EL: CİNAYET İŞLEMEYECEĞİZ, HIRSIZLIK YAPMIYCAZ,...
BEL: İLİŞKİDE BULUNMİCAZ.
DİL: KÜFÜR ETMİYCEZ (BUNUN PEK GÜNAHI YOK AMA YİNEDE İYİ BİŞİ DEĞİL), İFTİRA ATMIYCAZ, BÜYÜK YALANLAR ATMİCAZ.

İŞTE BUNLARA UYAN İNSANLAR GÜNAH İŞLEMEZ DİYE İNANIYORUZ VE SUNNİLER DİYO Kİ:'' SADECE MUSLUMANLAR CENNETE GİRECEK.'' AMA BİZ DİYORUZ Kİ''İYİ YAŞAYAN VE ALLAHA İNANAN HERKES CENNETE GİRECEK.''

AMA ALLAH İNANCI OLMAYAN NOLCAK??

-MADEM BU KADAR ANLYIŞLI BİR DİN,NEDEN DİNİNİ TERK ETTİN DERSENİZ CEVABIM ŞÖYLEDİR:

BENİM OPSESYONLARIM VAR. YANİ KAYGILARIM. NORMALDE HER İNSANDA KAYGI VARDIR. AMA BENDE CİDDEN FAZLA. PSİKOLOĞA GİDİYODUM. PSİKOLOG DEDİ Kİ HİÇ KİMSEYE DİN HAKKINDA SORU SORMA. ONLAR KENDİ KENDİNE YOK OLACAK.BENDE DEDE'ME SORUYORDUM SORULARIMI. ÇÜNKÜ KENDİSİ ALEVİ DEDESİ. AMA DAYANAMIYORDUM CİDDEN. HAYATIMI MAHVEDİYORDU O LANET OLASI DÜŞÜNCELER. VE YAŞIM 15. BU YAŞLARIMIN MAHVOLMASINI İSTEMİYORDUM. DAHA SONRA ŞÖYLE BİR DÜŞÜNCE AKLIMA GELDİ:

"EĞER ALLAH OLSAYDI, NEDEN BANA YARDIM ETMİYOR? O KADAR SIKINTI ÇEKMEME NEDEN MÜSADE EDİYORDU?" BU SORULARIN CEVAPLARINI DÜŞÜNE DÜŞÜNE YENİ SORULAR GELDİ AKLIMA. MESELA "ALLAH İYİ YAŞAYANLARI CENNETE KOYACAK. KENDİNE İNANMAYANLARI İSE ATEŞE ATACAK. BU MANTIKLI DEĞİL. BUDİSTLER VEYA ŞİNTOLAR, VEYA KONFÜÇYÜSLER VEYA TAOİSTLER GİBİ BİR ÇOK BAŞKA İNANCA SAHİP KİŞİLER NAPACAK? ALLAH NİYE ONLARI ORADA YARATMIŞ? DAHA SONRA ŞÖYLE DÜŞÜNDÜM: ''ALLAH İNSANA AKIL VERMİŞ. KENDİSİNE İNANSINLAR DİYE DÜŞÜNMÜŞ OLABİLİR.''

AMA ONLAR BELKİ VAZGEÇEMİYOR. O ZMN NE OLACAK?

VE BU DÜŞÜNCELERİ SÖYLEMEK GEREKİRSE:

-YA CİNAYET İŞLEDİYSEM,
-YA İFTİRA ATTIYSAM DA BİRİNİN HAYATINI BİTİRDİYSEM,
- YA İLİŞKİ DE BULUNDUYSAM.

BUNUN GİBİ BİR SÜRÜ İNSANIN AKLINI YOK EDECEK DERECEDE KAYGILAR. NEYSE Kİ ŞİMDİ ALEVİLİĞİ BIRAKTIM. VE İNANMAK İSTEDİGİM 2 ŞEY VAR: BUDİZM VE ATEİZM. BUNU İLERİ Kİ ZAMANLARDA DÜŞÜNÜCEM. AMA DEDİGİM GİBİ DEİZM DE KAFAMI ÇOK KARIŞIYOR. ÇÜNKÜ DEİZMİ Bİ ŞEKİLDE ANLAYAMADIM. BANA BU KONUDA YARDIMCI OLURSANIZ SEVİNİRİM.

TEŞEKKÜRLER... :hand:

Deizm evreni yaratan bir bilinç var ama yarattığı evrenle ilgisiz.Gayesi varsa da bu evrenle ilgili bilinemez.

Şu anda ateist olan bir arkadaşım bir zamanlar deistti. Cennet ile cehenneme, sorgu gününe, cinlere, sorgu meleklerine vs. inanmazdı. Yani aslında bir yaratıcı vardı (bu yaratıcı bir enerji şeklinde de olabilirdi) ama onun dışında hiçbir şey yoktu. Bu fikre göre yaratıcı her şeyi yaratmış ve sonrasında sebebini kendine sakladığı bir takım nedenlerle ilgi ve alakasını kesmişti insanoğlundan ya da doğru bir deyimle evrenden. Şimdi bu fikir belli başlı nedenlerle doğmuş olabilir ama bana göre en çok da dindeki tutarsız çelişkilerden dolayı doğmuş olabilir. Mesela kader olayındaki çelişkiye bakarak kaderi reddedebilirsin. Ya da sırf akla mantıklı gelmediği için cenneti, cehennemi de reddedebilirsin. Tanrının var olma çabalarında birçok eksik yan vardır. Mesela diyor ki "ben imanı isteyene, parayı da istediğime veririm." Yersen tabi. Şimdi tüm bunlar akıl yoluyla reddedilebilir. Ama tanrıyı hangi yolla reddetmemiz gerekiyor? Dinden geriye bir tek bu kaldığı için Deizm buradan doğuyor aslında.

Bende Aleviyim. Yani Alevi bir aileden geliyorum lakin şimdi bulunduğum nokta Aleviliğin çok daha ötesinde. Alevilik temelinde bir tanrı inancına dayanıyor evet. Yani görünürde böyle bir inanç var. Peki ya Alevilik bir zamanlar aslen ateizme daha yakın bir konumdaysa? Ya birileri tarafından içine Ali ve on iki imam fikri aşılandıysa? Yedi ulu ozanımıza bak. Bunların kaç tanesi Ali'yi zikrediyor şiirlerinde, gülbenklerinde? Ali ismini Pir Sultan Abdal ile birlikte duaz imamlarımızda görüyoruz. Öncesinde rastlamadım ben. Yani Yavuz Sultan Selim dönemi. Yani Şah İsmail dönemi. Şah İsmail de yedi ulu ozanlar arasında lakin bazı kaynaklar hiç de öyle söylemiyor. Mesela Şah İsmail, kendisinden yardım isteyen Şah Kulu'nun iki bine yakın müridini kaynar kazanlarda haşlıyor. Bunun anlamını biliyor musun? Şah İsmail ile Şah Hatayi diye anılan adamların aynı kişiler oldukları öğretildi bize bu güne kadar lakin artık kuşkuluyum bundan. Çünkü Şah İsmail Farsça yazıyor ve şiirlerini istesek de Türkçeye çeviremeyiz. Ama Semahlarımızda söylediğimiz duazlardaki Şah Hatayi gülbenklerine bakıyoruz, tamamen saf bir Anadolu Türkçesiyle yazılmış. Bunun tek anlamı var. Anadolu da yaşan gerçek Şah Hatayi'yi Şah İsmail'e mal etmişiz. Yani Aleviliği Şiilikle bozmak, asimile etmek. Aynı şekilde Balım Sultan ile devam etmek bu asimileyi.

Sonuç olarak Aleviliğe bir din olarak değil de bir düşünce gözüyle bakıp, onun ana temellerini teker teker not edip bir yaşam felsefesine dönüştürmek pekala mümkün. Sonra bilim. İlle de ille bir tanrı arayacaksak, bilimden ala din var mı tanrı arayana?

Şu anda ateist olan bir arkadaşım bir zamanlar deistti. Cennet ile cehenneme, sorgu gününe, cinlere, sorgu meleklerine vs. inanmazdı. Yani aslında bir yaratıcı vardı (bu yaratıcı bir enerji şeklinde de olabilirdi) ama onun dışında hiçbir şey yoktu. Bu fikre göre yaratıcı her şeyi yaratmış ve sonrasında sebebini kendine sakladığı bir takım nedenlerle ilgi ve alakasını kesmişti insanoğlundan ya da doğru bir deyimle evrenden. Şimdi bu fikir belli başlı nedenlerle doğmuş olabilir ama bana göre en çok da dindeki tutarsız çelişkilerden dolayı doğmuş olabilir. Mesela kader olayındaki çelişkiye bakarak kaderi reddedebilirsin. Ya da sırf akla mantıklı gelmediği için cenneti, cehennemi de reddedebilirsin. Tanrının var olma çabalarında birçok eksik yan vardır. Mesela diyor ki "ben imanı isteyene, parayı da istediğime veririm." Yersen tabi. Şimdi tüm bunlar akıl yoluyla reddedilebilir. Ama tanrıyı hangi yolla reddetmemiz gerekiyor? Dinden geriye bir tek bu kaldığı için Deizm buradan doğuyor aslında.

Bende Aleviyim. Yani Alevi bir aileden geliyorum lakin şimdi bulunduğum nokta Aleviliğin çok daha ötesinde. Alevilik temelinde bir tanrı inancına dayanıyor evet. Yani görünürde böyle bir inanç var. Peki ya Alevilik bir zamanlar aslen ateizme daha yakın bir konumdaysa? Ya birileri tarafından içine Ali ve on iki imam fikri aşılandıysa? Yedi ulu ozanımıza bak. Bunların kaç tanesi Ali'yi zikrediyor şiirlerinde, gülbenklerinde? Ali ismini Pir Sultan Abdal ile birlikte duaz imamlarımızda görüyoruz. Öncesinde rastlamadım ben. Yani Yavuz Sultan Selim dönemi. Yani Şah İsmail dönemi. Şah İsmail de yedi ulu ozanlar arasında lakin bazı kaynaklar hiç de öyle söylemiyor. Mesela Şah İsmail, kendisinden yardım isteyen Şah Kulu'nun iki bine yakın müridini kaynar kazanlarda haşlıyor. Bunun anlamını biliyor musun? Şah İsmail ile Şah Hatayi diye anılan adamların aynı kişiler oldukları öğretildi bize bu güne kadar lakin artık kuşkuluyum bundan. Çünkü Şah İsmail Farsça yazıyor ve şiirlerini istesek de Türkçeye çeviremeyiz. Ama Semahlarımızda söylediğimiz duazlardaki Şah Hatayi gülbenklerine bakıyoruz, tamamen saf bir Anadolu Türkçesiyle yazılmış. Bunun tek anlamı var. Anadolu da yaşan gerçek Şah Hatayi'yi Şah İsmail'e mal etmişiz. Yani Aleviliği Şiilikle bozmak, asimile etmek. Aynı şekilde Balım Sultan ile devam etmek bu asimileyi.

Sonuç olarak Aleviliğe bir din olarak değil de bir düşünce gözüyle bakıp, onun ana temellerini teker teker not edip bir yaşam felsefesine dönüştürmek pekala mümkün. Sonra bilim. İlle de ille bir tanrı arayacaksak, bilimden ala din var mı tanrı arayana?

Katharlar hem 'gerçek Hıristiyan biziz' diyorlar hem de kiliseye gitmiyor ve ibadetlerini evlerde gerçekleştiriyorlardı. Bu insanların ruhban sınıfları da diğerlerinden farklıydı; İnsanı Kamilleri, Erenleri vardı ve onların izlerinden gidiyorlardı. Kendilerine yol gösteren insanları 'dede' diye çağırıyorlardı. Albigenler'de kadın ve erkekler eşitti ve her iki cins beraber ibadet ediyor ve kadınlar ermiş olabiliyorlar, yani ruhban sınıfı içinde yer alıyorlardı. Yine bu insanlar İsa'nın çarmığa gerilişine ve yeniden dirilişe inanmıyorlar bakire doğum ve tanrının oğlu inanışlarına değer vermiyorlardı.
Katharlar'daki farklılıklar bunlarla da bitmiyordu: Katolikler ve Ortodokslar'dan farklı olarak cemaat Ermişler, müminler ve dinleyiciler olarak 3 ana bölümden oluşuyor, ermişlerle sıradan inananlar kıyafet ya da yaşantıları ile birbirinden ayrılamıyordu. Dine giriş bir törenle oluyor ve buna el verme anlamına gelen Conselementum adı veriliyordu. ortak mülkiyeti bir erdem olarak gören bu insanlar doğunun bilgece geleneklerini Batı'ya taşımışlardı.

Katharlar'ın Fransa ve diğer Avrupa ülkelerine doğudan geldikleri biliniyordu. Ancak bu insanların kim oldukları kalın bir sis duvarıyla örülmüş ve tarihin karanlıklarında unutulmaya terk edilmişti. Oysa Albigenler'in bugün karanlık gibi görünen kökleri onların yaşadıkları çağda apaçık biliniyordu. Bu insanları kurumsal iktidarlarına karşı bir tehdit olarak gören ve ard arda toplanan Hıristiyan konsüllerinde -1160 yılında Oxford'da 1162 yılında Flanders'te 1167 yılında Burgundu'da ve 1179 yılında toplanan büyük konsilde- Katharlar'ın Divriği kökenli sapkınların ardılları ve uzantıları oldukları vurgulandı ve lanetlendiler.

Hıristiyan teolojisi içerisinde sapkın (Heretik) olarak görülen bu insanların bugün İslam coğrafyasında 'asıl Müslümanlar biziz' diyerek yaşayan insanlarla olan ilişkisi dışarıdan koyayca görülemeyecek bir sırlar örtüsü altındadır. Bilmedikler şey İslam egemenliği altında yaşamaya mecbur kaldıklarında 'asıl Müslümanlar biziz' deyip sudan sebeplerle camiye gitmeyenler, oruç tutmayanlar, namaz kılmayanlar, haccı reddedenler, geçmişte aynı coğrafyada Hıristiyan mezalimi ile kuşatıldıklarında 'gerçek Hıristiyanlar bizleriz 'deyip, kiliseye gitmemişler, vaftiz olmamışlar, haça tapmamışlar, Hz. İsa'nın ve Hz. Meryem'in kutsallıklarını reddetmişlerdir.

Aslında bu insanlar ne geçmişlerinde Hıristiyan oldular ne de İslam ikliminde yaşamaya başladıklarında Müslümanlığı seçtiler. Onlar sadece kendilerine yönelen ölümcül tehlikeleri savuşturmak için geliştirdikleri güvenlik söylemlerini hâkim dini rüzgârlara göre yeniden düzenlediler. Onlar geçmişlerinde ne kadar Hıristiyan oldularsa bugün de o kadar Müslümandırlar.

Link: http://www.dr.com.tr/Kitap/Ortacagda...=0000000307589

Alevi kökenli birisi olarak, Türkiyede ateizme ve deizme sayısal anlamda ciddi katkımız olduğunu söyleyebilirim:)

Çevremde, ateistim diyenler arasında 10 taneden anca 1 tanesi Sünni kökenli çıkıyor. Sünnilerde dinden çıkma çok daha zor. Ya da içinde yaşıyorlar ateizmi, deizmi...