Orkestra Şefi Gustavo Dudamel
 

Gustavo Adolfo Dudamel Ramírez, (d. 26 Ocak 1981, Barquisimeto, Lara, Venezuela ) Venezuelalı orkestra şefi ve kemancı.
Gustavo Adolfo Dudamel Ramírez, 26 Ocak 1981'de Venezuela'nın Barquisimeto şehrinde doğdu. Ses eğitimi veren ve trombon çalan ebeveyleri arasında genç yaştan itibaren müzik eğitimine başladı. Venezuela'daki müzikal eğitimi programı olan El Sistema'ya dahil oldu ve 10 yaşında keman çalmaya başladı. José Luis Jiménez de eğitmenleri arasındaydı. Latin-Amerika Keman Akademisi'nde eğitimini sürdürdü.
1995 yılında orkestra şefi olabilmek için, önce Rodolfo Saglimbeni'den daha sonra da José Antonio Abreu'dan eğitim almaya başladı. 1999 yılında Venezuela'nın ulusal gençler orkestrası olan Venezuela Simon Bolivar Filarmoni Orkestrası'na müzik yönetmeni olarak atandı ve pek çok ülkede konserler verdi. 2002 yılında Buenos Aires'te Charles Dutoit'tan ve 2003'te Salzburg'ta ve Berlin'de Simon Rattle'den eğitim aldı.

Venezuela Simon Bolivar Filarmoni Orkestrası, Los Angeles Filarmoni Orkestrası, Göteborg Senfoni Orkestrası, Berlin Filarmoni Orkestrası ve Viyana Filarmoni Orkestrası ile çalışmıştır.

https://i.imgyukle.com/2019/05/23/k5hS3c.jpg

2009-2010 yılları arasında Los Angeles Philharmonic Orkestrası adında 30 yaş altında, major bir orkestranın ilk şefi olma ünvanını elde etmiştir.
(wikizero, sonymusic)

https://i.imgyukle.com/2019/05/23/k5hT0P.jpg

Caracas'tan video bağlantısı ile katıldığı TED 2009'da canlı yayında Shostakovich'nin 10. senfonisi 2. bölüm ve Meksikalı besteci Arturo Marquez'nin Danzon No:2 eserini yönetirken taşıdığı enerji ile:

Beethoven 5. Senfoni'deki ruhu ile:

Ravel'in Bolero'sundaki sabrı ile:

Dvorak Senfoni No:9'daki ustalığı ile:

Brahms Hungarian Dance No. 1

musiki çok hoş bişey ya. bi tek türk sanat musikisi belli tarzları sevmiyom sinir krizi geçirttiriyor. ilahi falan hiç zaten.
onun harici bi şekilde dinliyoz. klasik musiki arkada gürültü olarak çalması da insanı bi garip hallere sokuyor, böyle
bi hafta her gün dinliyodum sonra yumuşadım falanski.

bi de arabesk,arabesk fantezi falan sevmiyom.

Müzik sanatın en ince iletişimi insan ruhuna. Seçim kişinin subjektif dünyasıyla ilgili.
Pop tarzı, remixli eserleri de ben sevmiyorum, dayatma gibi geliyor. Tümüyle tüketim kültürü metası,yazlık ve sezonluk. Derinliği hissettiremiyor.
Klasik müzik doğru bestecilerle başlandığında ruhu özgürleştiriyor. Gürültü değil çok seslilik olarak armoni harmoniaya dönüşüyor algıda. Çocuklarıma da alıştırdım, birlikte aynı tadı alıyoruz.
Daha keşfedilecek çok eser ve müzisyen var.

İlginçtir Düzenli Omega 3 (balık yağı) aldığım dönemler deli gibi klasik müzik dinlerdim...omega 3 takviyelerini bıraktım,klasik muziğe ilgim azaldı.yaş ilerledikce müzikten soğuyor insan (gibi)...müzik genclikte güzel.özellikle metal,rock müzik...bu aralar "Mantra" lara kafayı taktım...ve sanki kafein müzikten alınan zevki arttırıyor ...
bisiklet ve müzik 20 li yaşlarda en büyük tutkumdu.kulağımda walkmen saatlerce bisiklet sürerdim...otobüs yolculuklarında da iyi olurdu.gözünüzün önünden hızla geçen manzaralar eşliğinde .
Özellikle 90 ların başından itibaren yoğun şekilde her tür müziği dinledim.rap,rock,country,punk,pop,caz,metal,soul, funky,piano,klasik,ilahi,soundtrack...asosyalseniz müzik en yakın dostunuz oluyor.hatta rahatsız edecek derecede.

Teşekkürler içten yorumunuz için.
Müziğin ruhsal durumla, o dönemdeki toplumsal yapıyla, yaşam gerçeklerinin dinamiği ya da dönemeçleriyle, gündelik yaşam tarzıyla ilgisi yadsınamaz.
Bir de alışkanlıklar, müziğin hissettirdikleri dönem dönem değişebiliyor.
Lise dönemlerimde başladım klasik müziğe. Üniversitede ders çalışırken yerleşik bir alışkanlığa dönüştü. Daha sonra enstrümantal tarzda eserleri zihinsel dinlenme ve huzur nispetinde sever oldum. Klasik müziğin derinliğini hissedebilmek keyifli geliyor. Rock, metal, rap hiç bana göre değil. Günde 7-8 saat kavramsal anlatımlar ile konuşarak kalabalık ortamda vaktim geçtiği için sözsüz müzikler huzur veriyor.
Her insanın kişiliği ona hitap eden tarzı hissettiriyor. Farklı müzikleri dinlesek de belli türler yerleşik oluyor. Algıda seçicilik zamanla varlığını hissettiriyor.

Spotify üyeliği olan zenginler: klasik müzik listeleri güzel. Üye olmayanlar da olsun.
Olacak parası olmayan tarzda insanlar zaten bence yaşamayı dahi hak etmiyor.

Rapi zaten zengin. Çocukları ile falan zengin hayatı yaşıyor. Siz de ona imrenebilirsiniz.

Buzlu greyfurtlu siyah üzümlü kokteylim nerede

Türkü dinlemedin mi?