Bu şarkı neoplatocu bir felsefeyle yazılmıştır diyebilir miyiz?
 

Lan

Bana sen gerek, şu küslüğü bırak
Gel konuşalım ordan burdan
Bahçemin deli, ey yaman gülü
Feda uğruna, yansın bu orman


Sana ben ezelden geldim, lan
Bi' çağır hele bak, bu yerde durmam
O kara göze, kaşa ben ki kurban
Taşıyor umudum aşkımdan


Sana ben ezelden yandım, lan
Bi' çağır hele daha, bu yerde durmam
O kara göze, kaşa ben ki kurban
Taşıyor umudum aşkımdan



Söylemiyorum, çok özledim ama
Hasretin ağır, gel de kurtar
Ben inanırım, bu aşk bize umar
Kimse edemez onu tahtından

Sana ben ezelden geldim, lan
Bi' çağır hele daha, bu yerde durmam
O kara göze, kaşa ben ki kurban
Taşıyor umudum aşkımdan

Geçmişin yükü şimdi toz duman
Bembeyaz defterim, her sayfam
Sen benim alın yazımsın, tamam
Silmeye ne mecal, ne derman

Sana ben ezelden geldim, lan
Bi' çağır hele bak, bu yerde durmam
O kara göze, kaşa ben ki kurban
Taşıyor umudum aşkımdan


Sana ben ezelden geldim, lan (Özellikle bu mısrada, varlığının ezeli olduğuna inanan bir şairi görüyoruz, tıpkı Plato ve Plotinos gibi)