Genlerin davranışlar üzerine etkisi.
 

Genlerin davranışlar üzerinde etkisi olup olmadığı ,sürekli tartışılan bir konu.

Benim bu konudaki kişisel görüşüm şöyle , genlerin bütün davranışları yanlız başına yönlendirmesi beklenemez fakat ,davranışların belirlenmesinde genlerin rolüde yadsınamaz.

Görüşlerimi bir örnekle desteklemek istiyorum.Kediler ve köpekler binlerce yıldır insanoğlunun evcilleştirdiği,insanla iç içe yaşamaya alıştırdığı hayvanlar.

İki tür hayvanıda çok severek besleriz.Onlarla oynarız şakalaşırız bakımlarını yaparız. Onlarla duygusal bağlar kurarız.

Bütün bunlara cevap olarak köpeklerin ve kedilerin bize karşı davranışları farklı olur.Köpekler adeta bize taparlar onlara öğrettiğimiz numaraları yerine getirmek için çırpınırlar. Bizi gördüklerinde içleri içlerine sığmaz, sevgi gösterileriyle bizi karşılarlar.Her önüne gelenle şakalaşıp oynayabilir.Kendisine yiyecek verenle çok çabuk yakınlaşır.

Kedilerse onlar için yaptığımız onca güzel şeylere rağmen hep bir mesafe koyarlar .Ancak kendileri istediği zaman onlarla oynayabilir şakalaşabilirsiniz.
Canları istemiyorsa çeker giderler.Sizi tanrı gibi kabul etmezler. Onlara yiyecek vermeniz sizi hemen yakınları olarak kabul etmelerini sağlamaz.

Kedi ve köpekler genetik olarak farklı iki tür.Ve bu genetik farkı davranışlarındada gözlemleyebilyoruz.