metafizik kavramı her türlü mistik savsatayı içine tıkıştırmaya kullanışlı bir hale gelmiş.
kavramı ilk kullanan aristo (bazılarına göre öğrencileri) bu kavramla bunları kastetmiyor.
bugün adına felsefe denen şeyin konusunu kastediyor.
yani iyi/kötü ahlak nedir.
güzel/çirkin estetik nedir.
varlık/kavram nedir gibi.
görüldüğü gibi, tanımlanamayan olaylarla ilgili değil bu kavram.
zihinsel olarak tartışılan şeylerle ilgili.
bu kavramın tüm bileşik biçimleri ise tamamen martavala dönmüş drumda.
mesela metafizik alem tamlaması.
bu tamlamanın felsefedeki metafizik ile uzak yakın alakası yok.
çünkü öyle bir alem yok.
bi tane alem var.
o da fizik alem.
zaten diyalektik materyalizm bu kavramı tümden mahkum etmiştir.
temelsiz varsayımlar anlamında kullanmıştır.
ki bu biçimde kullanmak aristoya atfedilen biçimiyle kullanmaktan çok daha makuldur.
çoookk boktan bir kavram.
tamemen idealist yanılsamalara çanak tutan bir kavram.
bu kavramı bir tarafa bırakıyorum.
hadi diyelim ki telepati gözlemlenebiliyor.
şayet gözlemlenebiliyorsa bu tek kelimeyle fiziktir.
peki deistin yada panteistin tanrısına ilkişkin hangi tanımlanamayan gözleminiz var.
bakın özellikle tanımlanamayan diyorum.
benim her türlü tanrıya ilişkin bir tane ortak gözlemim var.
insan tarafından yaratılıp içerik verilen somutta hiç bir şeyi işaret etmeyen,
tamamen hatalı bir soyutlamanın adı tanrı.
yani sadece bir kavram.
içi boş bir kavram.
|