[Xenophon]

Dua inancının temelinde dinlerdeki İntikam alan, kayıran, tuzak kuran, üzülen, öfkelenen,sevinen insan vari, bir tanrı tasavvuru yattığını düşünüyorum.

Mesela bir toplum hayal edelim, bu toplum evrenin başlangıcında belirlenmiş fizik yasalarına göre falan tarihte şiddetli meteorun çarpacağı bir bölgeye yerleşmiş ve orada yaşamaktadır. bu kanunları başlangıçta koyan otorite farz edelim bir istisna yaparak bu toplumu kurtardı.

İyi hoş ama bundan sonra ne olacak? artık her başına bir işler gelecek toplumun bu otoriteden kurtarılmayı istemesi beklenir. ben insan dahi olmayan bir varlığın sürekli bebek bakıcısı gibi insanlarla ilgileneceği fikrini çok sığ buluyorum Geçmişte böyle bir yadım olmadığı halde, bunun var olduğunun farz edilmesi dinler sayesinde söz konusudur bunun sonuçlarını bugün dindar toplumlarda rahatlıkla görmek mümkün.

Bu evreni var etmiş yada onun var olmasına istemli veya istemsiz bir şekilde sebep olmuş bir varlık insan olamaz o yüzden gayet tabi insanlık dışıdır. bu insanlık dışı varlığın insani zaaflar göstermesini beklemek, fazla iyimser olur.

Ayrıca şuda gözden kaçırılmamalı ki öyle bir otoriteyle aramızda büyük bir bakış açısı farkının olacak olmasıdır. sonsuzdan beri var olduğu tahmin edilen bir varlık için senin dünyada 10 veya 100 yıl çektiğin acılara yada mutluluğa atfettiğin önem ile onunki aynı olamaz.

Evrende zamanın başlangıcından beri var olan gelmiş geçmiş milyarlarca akıllı varlık olduğu ihtimalinide göz önüne alırsak. bu bakış açısında gittikçe sen ve senin yaşamın bu otoritenin gözünde önemsizleşecektir.

Dinler ve tanrı hakkında barındırdığı yüzlerce önyargıyı ve saçma sapan iddiaları bir kenara attığınızda. tanrı hakkında ortaya atacağınız fikirler varsayımlardan ibaret olacaktır.