Felâsife´isimli üyeden Alıntı
Varmışlar işte, vardıkları içinde "ben" demişler.
|
Yani kendilerini tanrilastirmislar. Demekki olanlar onlari tatmin etmemis.
Bu ihtiyaclarini kendi bunyelerinde gidermisler.
Ben ise tnrilasma yerine, insanlasmayi tercih ederim.
Peki burda ruh nerde?
Tasavvufun hiç kolay bir şey olmadığı ne denli karmaşık, tuzaklarla dolu olduğu, hatta şöhretlilerin bile yerine göre çuvalladığı örnek bir beyttir bu aslında.
Gerçi bu tip sözler "hal" veya "makam" kavramı ile hoş görülebilir, ki öyledirde-ama "makamlardan kurtulmadıkça" makamların anlaşılmayacağı da acı bir gerçektir.
Bu yüzden tasavvufta " bilen söylemez, söyleyende bilmez" denilir.
Neyse bir molla Kasım gelir benide sıyğaya çeker, susayım en iyisi  |
Yani "susmak" en iyisi!
Aslinda susmak disaridan baskasina "onu kendi adina konusturmak" firsati verir.
Bunun en guzel ornegi tum tanrilar ve ilah Allah'tir.
Sustugu icin, herkes onu kendi algisinca inancinca konusturur.