[zincari]

Aslında insanlar düşünmekten korkar.Neden düşünmekten korkar bilmiyorum ama korkarlar, korkarız. Ama bazıları bir hayvandan, bir nesneden, bir durumdan, tanrıdan, insandan... Örnekleri çoğaltmak mümkün *. Ama bazı insanlar da korkulara düşmekten korkar. Kimdir bunlar? Bunlar inandıklarının yanlış olduğunu öğrenen insanlardır. Çünkü inanadıkları her yerlerini kaplamıştır ellerini, gözlerini, dişlerini, cinsel organalarını, saçlarının tellerini, dilini, aklını...
İnsanlar doğar doğmaz bir din içinde bulurlar kendilerini çünkü anneleri babaları hep bir dine mensuptur "agu" demeden kulağına dualar okunan bir çocuğun büyüdüğünde her yanını bir dinin kaplaması doğaldır. Artık değişmesi mümkün olmayan bir düşüncenin içinde olduğunu kendisi de kabul eder ve asla düşünmek istemez. Peki bunu engelleyebilir mi? -Hayır. Bu site böyle insanlarla doludur. İnancından şüphe duymayan insan bu isteye girmez bile. Burda ki ateistleri değiştirme çabası değildir bu. Birşeyler öğrenebilme çabasıdır. Neden mi öğrenmek isterler çünkü bir inancın doğru kabul etmek için buna karşı çıkanların olması gerekir. Kendileri tatmin edebilmek için dinsizleri seçerler. Onları inançlarının düşmanı olarak görmelerine rağmen asıl aradıkları savaşmak değil, tatmindir. Bu yüzden inanç masturbasyondan öteye geçemez...

Peki ne yapmalı? Tanrıyı arayanlar ateistlerdir. İnananlar zaten cevabı zaten bulmuştur kendilerince. Ateistler tanrıyı uzun zaman aradılar ve buldukları tek şey koskocaman bir HİÇ. Bunu kendilerine söyleyenler özgür, söyleyemeyenlerde dindar oldu. Demek istediğim aslında düşünen her insan inançsızdır kendine yalan söylemeyi başaran dindar olur, dürüst insan ise ateist...