Müslümanlıktan Niçin Çıktım

Bundan yıllar yıllar önce idi..
Hristiyanlıktan Neden Çıktım? adında bir kitap okumuştum.Yazarının adını hatırlamadığım.
Kendi kendimi sorgularken müslümanlığa karşı ilk şüphelerimin nasıl oluştuğunu hep düşünmüşümdür.
Gerçekte ne idi beni müslümanlıktan soğutan şeyler diye?
Sorunun yanıtını hikayeyi anlatarak aktarayım.
Büyük bir aileniz var.Tamamına yakını tipik müslüman.
Herkesin evinde telefonu vardır.Ve çok yakın aileler teyzeler,dayılar,amcalar,halalar ve o geniş ailenin ikinci üçüncü derece mensupları birbirini arayıp hal ve hatır sorarlar.Çok doğal.
Bir yıl üçyüz altmış beş gün.Bir haftada yedi gün var.
Hal hatır sorulacak zaman çok.
Fakat bu akrabalar birinci dereceden üçüncü dereceye aramalarını hep cum'a günleri ve cum'a namazından sonra ki saate denk getiriyorlar.Ya da kutsal sanılan bir gecenin en hararetli anında "zııııııııırrrrrrr" telefon.
Buna yıllarca bir anlam veremedim.
Sevaptır ya..
Zaman geçtikçe insan düşünmeye başlıyor.
"Bunlar bu vakitler dışında asla telefonla arayıp konuşmuyorlar.Hal hatır sormuyorlar.Ola ki konuşmak zorunda kalsalar bile bir kaç "kelime" konuşup kapatıyorlar."
Zaman geçtikçe insan rahatsız olmaya başlıyor.
"Bu nemenem bir şeydir ki insanlar en yakınlarını arayıp hal hatır soracakken bile şundan veya bundan bir karşılık bekliyorlar.Bu nasıl bir ticari kafadır."
"Bunları bu kadar alçaltan şey nedir?"
Onları insanlıktan bu kadar uzaklaştıran,insanlıktan nasipsiz kılan şey inançları idi..
Ben en yakınımı arayıp en yakınlarımın halini hatırını sorarken bile Allh'tan ya da kuldan bir menfaat bekleyeceğim ha.Olmaz olsun böyle insanlık..
Sonra bu EDİT bu vakitlerde arayıp ta bana kendilerinin ne kadar " EDİT varlıklar" olduklarını hatırlatmasınlar diye o saatlerde telefonun fişini çekmeye başladım.EDİT başka zaman aramadılar.Bazen o vakitlerde telefonu mahsus açıyordum.Telefon "zııııııırrrrr"lamaya başlıyordu.Öyle de EDİT insanlar..
Bu insanları bu hale düşüren inançları idi elbette.İnsanı dünyanın en bencil en bireyci en kapitalist yaratıkları haline getiren inançları.
İnançları onları öyle bir hale sokmuştu ki en basit "insani değerlerden" mahrum kalmışlardı.
Ve inanın suratlarına tükürdüm.
"Yarabbi şükür" dediler.