Yahu dinci arkadaşlar söyleyene değilde bir defa söyletene baksanız, küçükte olsa bir mesafe kat etmenizi sağlayacak bu düşünsel kımıldanışınız olacak ama bazen olmayınca olmuyor işte...
Nasıl bir vicdansız tanrıymış ki bu her gün (evet 365 günx3 yıl) tam 3 yıl boyunca dua eden bir sabi sübyanı duymaz? Bir çocuktan daha saf ne var bu Dünyada? Bir çocuğun duasında ki samimiyet ve masumluk hangi tarikat liderinde var sizce? Dünyada ki hangi dualar bir sabi sübyanın duasından önemli olabilir? herşeye gücü yeten bir tanrı neden bir sabi sübyanın isteğini duymaz? tabii çocuklukta İnsan bu şekilde düşünmüyor ama vardığı sonuç sanırım bu oluyor...
Sanırım Orta okula yeni başlamıştım, bir arkadaşım vasıtası ile evimize çok yakın bir yerde olan ''Sızıntı'' dergisinin merkezine bir kaç arkadaş ile gitmiştik o zamanlar, hayatımda ilk defa ''gay'leri'' orada görmüştüm, nasılda şaşırmıştık arkadaşımla, biz sadece ince bir küfür olarak bilirdik durumu...
Doğrudur vartor, seninde bildiğin gibi bu noktaya öyle bir günde gelinmiyor, uzun bir dönem okumak ve yaşamak gerekiyor, benim durumum biraz istisnai gerçi, bilgi sahibi olmadan bir refleks olarak dinle ilişkimi bitirdim, bilgi ve deneyim sonradan geldi. Özellikle tarikatların içine girmek en güzel deneyim oluyor sanırım bu yolda. Ben mürid olmadım ama bir çok tarikatın kütüphanesinden uzun yıllar yararlandım, az çok onlarla dirsek temasım oldu. Onlarda beni etkileyen cemat-tarikat-şirket-para ilişkileri oldu. 90'ların başında bir tarikat bana aylık 5000 mark önerdi misyonerlik yapmam için, yaşantıma karışmıyacaklardı söylediklerine göre, sadece çevremde müsait olanlara telkinde bulunacaktım, ve meyledenleri o meşhur abilerin evlerine götürecektim, yazımın başında da dediğim gibi bazen olmayınca olmuyor...
|