anarchist´isimli üyeden Alıntı
sevgi ve nefretin her ikisinin de insana ait olduğu tespitinde yanılsamalar var.
nefret sonuç.bir sebebe bağlı olarak tepkisel olarak ortaya çıkıyor.
normal koşullarda , bir insan pek çok şeye karşı sevgi hissedebilirken, aynı anda pek çok şeye de nefret hissetmiyor.
aslolan sevgi.nefret ise arizi ve insanın özünden kaynaklanmıyor.
nefret iktidar ilişkilerinin sonucunda doğuyor ve gelişiyor.
o yüzden de nefret için koşulların oluşması gerekiyor.ötekileştirme bu koşullardan sadece biri.
normal şartlar altında bir başka insandan nefret etmeye değil sevmeye eğilimli olduğumuzu ifade etmeye çalışıyorum.
elbette insanın nefret edebilme yeteneği ve potansiyeli de var.bunu reddetmiyorum.
|
evet sayın anarchist günümüzün değişen rekabet sistemi ve gelişen teknoljsi sevgiyi nefretten daha önemli kılmıştır dolayısyla eğilim bu yönde artmıştır ... her duygu için bir uyaran gereklidir .. her duygu bir dış uyaran sayesinde bu ister rekabet olsun ister hayatta kalmaya çalışmak olsun ister öc olsun veya avlanmak amaçlı olsun ... sebepler zaten var olan cevheri açığa çıkarmakta hem nefreti hemde sevgyi ... ama dediğiniz gibi günümüzde artık diyaloğun kaba kuvvetten daha önemli olduğu bir çağda sevgi sevebilme gücü nefretten daha çok yararlıdır fonksiyoneldir...