Tanrıya inanmamak saçmalıktır.

[OffSpring]

Tanrıya inanmamak saçmalıktır.
Doğru olanı ise tanrının var olmadığını bilmektir.

Burada ilk önce "bilmek" ile "inanmak" arasındaki farkı ortaya koymak gerekiyor.

Diyelimki bir arkadaşımız var. Bize gelip diyorki; Benim amcam İstanbuldan Ankaraya 5 dakikada koştu.

Biz ilk önce bu önermeyi alırız ve -Sağlam bir bilinç ile- yargılarız.
Mantıksal olarak bunun imkansızlığı ortadadır; O zaman biz bunun böyle olmadığını biliriz.

Diyelimki başka bir arkadaşımız geldi; Dediki cuma günü x oteldeydim.
Kafamızda bunu yine muhakeme ederiz. Bu olay mantıksal süzgeçimizden geçer. Sorarız arkadaşımıza kanıtın var mı ? Diyelimki arkadaşımız bize kanıtlar sundu : Güvenlik kamerası , parmak izi o gün otelde kalan dnaları vs.
Biz o arkadaşımızın o gün otelde olduğunu "biliriz".
Eğer biz kanıt sun dediğimizde bize birşey sunamıyorsa.
Biz kendi kafamızdan muhakeme yaparız. Bu kişi benim 20 yıllık arkadaşım , yalan söylemesi için bir neden yok.Ondan dolayı "inanıyorum". Veyahut bazı sebeplerden dolayı "inanmıyorum."
Buda olaya doğrudan duygularımızı katmamız anlamına gelir.

Tanrı konusunda ise duygulara yer yoktur. Tanrının var olmadığı gün yüzü gibi gerçektir.
Evrensel bir tanrı olmadığını söyleyeceksiniz ; Ben burada yokluktan var olmuş bir maddeyi yoktan varetmiş bir tanrıyı ifade ediyorum.

(Zaten panteizm tarzı şeylerin tanrıları gereksiz ve boştur. Bizim evren dediğimiz şeye ayriyetten tanrı demenin hiçbir manası yoktur.)

Biz eğer bu tanrıları alıp sağlıklı bir bilinç ile yargılarsak , tanrının olmadığını bilmiş , anlamış , kavramış oluruz.
Eğer bunu anlayamıyor ve kavrayamıyorsak , bilincimiz sağlıklı değildir.

Birisi tanrıya inanmıyorum dediği zaman onun yargılama şekli şu şekilde var sayılır. "Tanrının var olmasına imkan var fakat ben duygusal sebeplerden ötürü yok kabul ediyorum."
Bunu düşünmek sağlıklı bilince aykırı birşeydir.
Böyle olması sebebi ilede yanlıştır.