Allahın Yokluğunun İspat Edilmesi üzerine

[exclusive]

Allahın yokluğunun ispat edilmesi mümkün müdür? Böyle bir ispat aranmalı mıdır? Aranır da bulunamazsa bu ne anlama gelir?

Şimdi bir insan çıkıp "benim telepati yeteneğim var, insanların düşüncelerini okuyabiliyorum" gibi bir iddia ortaya attığında bu iddia bilimin inceleme konusu olabilir. Zaten böyle iddiaları olan kişiler olmuştur ve iddialarının doğruluğu bilim adamları tarafından deney ve gözleme dayalı (yani ampirik) metodlar kullanılarak incelenmiştir.

Telepati yeteneğinin var olduğunu iddia eden kişiye bilim adamı tarafından çeşitli testler yapılır. Bu testler sonucunda telepati yeteneğinin varlığını kanıtlayacak neticeler elde edilirse "denekte telepati yeteneği vardır, kanıtlanmıştır" denir.

Eğer böyle bir yeteneğin varlığına dair bir kanıt elde edilemezse bu durumda da "denekte telepati yeteneği olduğuna dair bir kanıta ulaşılamamıştır, denekte telepati yeteneği yoktur" denir.

Bu tip bilimsel araştırmalar yapılmıştır ve araştırmalar sonucu telepatinin varlığı kanıtlanamamıştır.

Bilim "varlığını kanıtlayamadık, bi de yokluğunu kanıtlayabilecekmiyiz ona bakalım" demez.

Bir şeyin varlığını hakkında yapılmış tüm bilimsel araştırmalara bakın. Varlığına dair somut kanıtlar elde edilemediği zaman araştırma, ya sona erer, ya da varlığına dair kanıt elde etme çabalarına devam edilir ama asla yokluğunu kanıtlamayı denemez.

Hele ki yokluğunu kanıtlamayı deneyip bunu başaramayınca "yokluğu kanıtlanamadığı için var olduğu anlaşılmıştır" sonucuna ulaşmış bir bilimsel çalışmayı dünyanın hiç bir yerinde bulamazsınız.


Birşey için "vardır" görüşünü doğru kabul etmek için neyi şart koşmalıyız?

Varlığının somut delillerle kanıtlanmasını mı?

Yoksa yokluğunun delil yetersizliğiyle kanıtlanamamasını mı?

Bunu tartışalım... Örneğin 3 adet var olduğunu bildiğimiz, 3 adet de var olmadığını bildiğimiz ve bir adet de var olup olmadığını bilmediğimiz şey üzerinde her iki şartı işletelim ve sonucu karşılaştıralım.

Var olan şeyler "depresyon", "hava" ve "yer çekimi" olsun. Var olmayan şeyler ise "süpermen" "vampirler" ve "Ağzından ateş üfleyen bir Ejderha" olsun (tabi somut anlamıyla bakıyoruz, yani süpermen derken dünyanın bir köşesinde yaşayan canlı bir süpermen kastediyorum, yoksa süpermen filmlerindeki süpermen karakterini değil). Var olup olmadığını bilmediğimiz şey ise "uzaylı" (yani dünya dışı yaşam) olsun.

Var olduğunu söyleyebilmek için var olduğu kanıtlanmalıdır şartına göre:

depresyon = vardır
hava = vardır
yer çekimi = vardır
süpermen = yoktur
vampirler = yoktur
ejderha = yoktur
uzaylı = yoktur

Var olduğunu söyleyebilmek için yokluğu kanıtlanamamalıdır şartına göre:

Depresyon = vardır
hava = vardır
yer çekimi = vardır
Süpermen = vardır (yokluğunu kanıtlayamadık, koşul sağlandı)
vampirler = vardır (bunun da yokluğunu kanıtlayamadık)
ejderha = vardır
uzaylı = vardır

Görüldüğü gibi 2. durum, yani yokluğu kanıtlanamayan bir şeyin var kabul edilmesi durumu herşeyi var kabul ediyor.

Eğer bilim bu esasa göre işliyor olsaydı yokluğuna dair delil olup olmadığına bile bakmadan her iddiayı doğru kabul edecekti çünkü olmayan bir şeyin yokluğunu kanıtlayan, yadsınamaz kesinlikte somut deliller elde etmek mümkün değil. Bunun mümkün olmadığını da en başından bildiğimize göre araştırma, inceleme vs. gibi süreçlerin hiç birine gerek kalmadan her şey vardır, her iddia doğrudur diyebiliriz.

2. yönteme göre allah vardır, vampirler de vardır, ben kalkıp "benim Şemsettin adında, allahtan güçlü bir görünmez yaratığım var" desem ikinci yöntem bunu da doğru kabul etmek zorundadır çünkü Şemsettin'in yokluğu somut delillerle kanıtlanamaz.

Bu yönteme göre yanlışlığını kanıtlanamayacağı için "allah birdir" iddiası doğru kabul edilir, aynı zamanda yine yanlışlığı kanıtlanamayacağı için "allah 12 tanedir" iddiası da doğru kabul edilir. Bu iddialar birbiriyle çelişkilidir ama ikisinin de yanlış olduğu kanıtlanamamıştır ve mecburen iki iddia da doğru kabul edilir.

Görüldüğü gibi ikinci yöntem çok sorunludur. Bizi yanlış bilgilere götürmekte ve çelişkili çelişkisiz, doğru yanlış her iddiayı doğru kabul etmektedir. Dolayısıyla bu yöntem hiç güvenilir bir yöntem değildir.

Ben de bu sebeple varlığı tartışmalı bir şeyin var kabul edilmesi için varlığınının kanıtlanmasını şart koşma taraftarıyım.

Yokluğunu kanıtlayamamak tek başına bir kıstas kabul edildiğinde ne kadar yanlış sonuçlara ulaşacağımız ortada. Peki her iki durumu beraber kullansak ne olur?

Bana göre varlığın kanıtlanamaması durumuyla yokluğun kanıtlanamaması durumu birbirine zıt olan ama aynı derecede geçerliliği olan durumlar değildir. Yani varlığını kanıtlayamadığımız ve aynı zamanda yokluğunu da kanıtlayamadığımız birşey varsa bu durumda karar terazimiz dengede kalmış değildir çünkü bu iki durum aynı anda da ortaya çıkan durumlardır. Eğer bir şeyin varlığı kanıtlanamıyorsa yokluğu da kanıtlanamaz.

Eğer yokluğun kanıtlanamaması ve varlığın kanıtlanamaması durumlarının her ikisine de bakıp öyle karar verelim diyorsak bu durumda "ya var olduğunu kabul et ya da kararsız kal" sonucu ortaya çıkar çünkü varlığını kanıtlayamayıp yokluğunu inkar edilemez delillerle kanıtlayabileceğimiz bişey bulmak imkansızdır.

Zaten tek başına kullanıldığında hep aynı sonucu verdiğini yani bi bakıma etkisiz eleman olduğunu gördüğümüz bir kıstas şeklini, bize çok daha doğru sonuçlar veren bir kıstas şekliyle birleştirmek de gereksiz bir iştir. Gereksiz olması sebebiyle de yanlış bir iştir.

Pozitif bilimlerde basitlik ilkesi vardır. Eğer basit bir sistemi bir başka sistemle birleştirip daha karmaşık hale getirecekseniz bunu yapmak için geçerli bir nedeniniz olmalıdır. Basit bir sistem etkisiz bir sistemle birleştirilip daha karmaşık hale getirilmişse, basitlik ilkesi, etkisiz sistemin çıkartılıp sistemin basitleştirilmesini emreder.

Arkadaşlar fazla uzatıp saçmaladıysam özür dilerim ama bu yazdıklarım sadece "tanrının yokluğu da ispatlanamıyor" şeklindeki savunmayla durumu 0-0 berabere ilan eden düşünceye bir cevap değil, aynı zamanda benim düşünce biçimimi ve neden "ateist" olduğumu özetleyen şeyler.