Kutsal (!) Kitaplardaki Çelişkiler

[Vefik Sami]

Birileri çıkar; 'Kutsal kitaplar değişmez/değiştirilemez.' der. Bu iddianın sâhipleri genelde kendi inançlarının 'doğru'luğundan ve iman bilgilerinin sağlamlığından pek emin görünürler. Bir Tanrı'nın varlığını doğru kabul ederek mantık yürütürsek; 'Kutsal' olan ve aslâ müdâhele edilemeyecek olan yegâne varlık Tanrı olmalıdır. Aksi takdirde; içeriğinde bulunan Tanrı öğretişlerini nedeniyle alfâbeyi, yazıyı kutsarsanız, Tanrı ile birlikte müdâhele edilemeyeceğine inandığınız bir 'Put' yaratmış olursunuz. Çünki; yazı araçtır, silinebilir, müdâhele edilebilr ve hattâ asırlarca ana metin aynı kalsa dahi, kelime ve kavramların anlamları ile oynanarak, mesajın orjinalinde anlam kaymasına neden olunabilir.

Kutsal olan sâdece Tanrıdır !...
Sonradan ortaya çıkan veya varlığı sebep-sonuç ilişkisi ile mâlûl olarak önceki veya sonrakine bağımlı olan hiç bir şey kutsal olamaz !...
Bu hakikati göremeden, 'Kutsal yazı' geyiği üretirseniz, kendiniz şirkin 'baba'sını koşarken, başkalarının inanç algısını eleştirip durursunuz.

Din adı ne olursa olsun; adına 'kutsal' denen kitaplarda yer alan hususları farklı anlama nedeniyle yığınla mezhep oluşmuş. Bu mezheplerin her biri, kendisi dışındakileri kabul etmez, beğenmez. Fakat; birlikte yaşama mecbûriyetinin itelemesiyle, taktıkları maskelerin ardından biribirlerine riyâkâr tavırlar ile 'selam' ederler. Gönderilen kitaplar değişmemiş de ne olmuş ? Özellikle; Muhammed'in Kur'an ile açtığı çığır - Din yayma adına savaş, gânimet, cariye, köle edinme vs. - günümüze kadar nice acılara yol açarken, Müslümanların bir mezhebi diğerini "Kâfir" görüp 'Kutsal' addettikleri camilerle birlikte içindeki insanları havaya uçururken; kan, gözyaşı, ölüm ve acı mazlumların, gariplerin yüreklerine egemen olurken gönderdiğini iddia ettiğin mesajın değişse ne olur, değişmesene olur ey Mekke'nin 'ulu' Rabbi !...

Medhede ede bitiremediğin kutsallık bu ise; keşke değişse idi.

Aynı "Kutsal yazı" iddiası Tevrat ve İncil'e de egemen olmuş ma'alesef.
Tanrıdan gelebileceğine asla inanılamayacak emirler girmiş bu kitaplara zaman içinde.
Ne zaman, hangi şartlarda ve kimler tarafından kalme alıundıkları bilinmeyen bu kitaplara "Kutsallık" makyajı ile biat istenmekte.

Meyve veren ağacı kesmeyi yasaklayıp, "Soluk alan her canlıyı öldür" diyen tanrı mı olur ya hu ?
"Sağ yanağına tokat atana diğerini çevir" diyen Tanrı, öfkesini yenemeyip "Kadın, çocuk, At, aşek, deve hepsini öldür" der mi ?

İblisin ayartıcı söz ve istekleri karşısında;

"İnsan yalnız ekmekle yaşamaz, Tanrı'nın ağzından çıkan her sözle yaşar." (Matta: 4/4)

buyuran MESİH, acıkınca meyve zamanı gelmeyen ağacı lânetler mi ?
İlâhi/göksel gücünü açlığının emrine verip zulmeden nasıl kutsal olabilir ki ?

Gökten indiği varsayılan tüm kitaplardaki ahlâki ilke ve öğretişler, teist ya da non teist hiç kimsenin itiraz edemeyeceği, zaman ve mekâna göre değişmeyecek özellikleri ile korunmalı. Bu ilkelere muhalif, yaşandığı dönemin sınırları ile mâlûl hâdiseler, 'âyet' denen uyduruk/sallamasyon, aslâ Tanrıdan sadır olmayacak emir ve yasaklar, hikâyeler kitaptan çıkarılmalı.

Kendi elimizle kendi soyumuzu yok etmeden, inanca ihtiyaç duymayacak bir toplum oluşabilir mi; bilemem. Daha evvel de arz ettim. Tanrı yoksa, hayâta yüklediğimiz anlamların hiç birinin ehemmiyeti yok. Lâkin; ileride inançtan arınmış bir toplum oluşacaksa, o zamana kadar, dinlerin başkalarına zulüm aracı olan yönleri derhal törpülenmeli, kutsal kitaplar insanlara yararlı ahlâki öğütler sunan manzum eserler durumuna getirilmelidir.

Hiç kimse benim geleceğimi ve kaderimi kendi inancı ile tâyin ve terip etmeye cür'et edememelidir.