Enam Suresi ve sosyolojik bir irdeleme

[tahta]

islami kesimin önemli bir demogoji kaynağıdır ademin yaratılması ile birlikte tanrı fikri hep var olmuştur başka bir deyişle adem ilk yaratılan insandır ve tanrıyı bilmektedir. özellikle bilim adamlarının "inanç geni" bulduk demesiyle işi dahada azıtmışlar ve "gördünüzmü olum geni bile var bu işin" demeye getirmişlerdir...

oysa metaryalistler açısından en kana anlatım biçimi ile "tanrı insanları değil insanlar tanrıyı yaratmıştır"

bunun anlamı şudur ilk insanlar tanrı olarak doğa güçlerine yada güçünün yetmedikleri nesnelere inanamışlar tanrı olarak bilmişler ama giderek gelişmeleri ile birlikte doğa olaylarını kontrol altına almaları ve bilgiye sahip olmaları ile artık "görünmeyen biçimsiz mekansız ol demesiyle oldularan" bir tanrı yaratmışlardır

elbetteki bu materyalist açıklama islami kesim tarafından şiddetle red edilmektedir oysa enam suresi ayetlerle birlikte

enam suresinin ayetlerini inceleyelim...

brahim, babası Âzer'e: Birtakım putları tanrılar mı ediniyorsun? Doğrusu ben seni de kavmini de apaçık bir sapıklık içinde görüyorum, demişti. * ** enam 74

burada ibrahimin babası azerin putları tanrı edindiğini fakat ibrahimin bunu kabul etmediği bildiriliyor yani ibrahim putlara inanmamış

bir sonraki ayet..

Böylece biz, kesin iman edenlerden olması için İbrahim'e göklerin ve yerin melekutunu gösteriyorduk. * **enam75

burada görünen şey daha da ilginç ibrahimin inanması isteniyor ve ona göklerde ve yerde bulunan şeyler gösteriliyor tüm insanlara gösterildiği gibi ibrahim tabi bu durumda derin düşünceler içinde olmalı ve hala putlara inanmadığı gibi allahada inanmamış durumda zira ayet kesin iman edenlerden olması için ...demekte

ve ibrahimin tanrıyı arama serüveni başlıyor

enam 76 :

Gecenin karanlığı onu kaplayınca bir yıldız gördü, Rabbim budur, dedi. Yıldız batınca, batanları sevmem, dedi.

tıpkı ilk insanlar gibi ibrahimde ilk olarak bilemediği anlayamadığı doğaya yönerlmiş oluyor üstelik puta tapmam derken yıldızı putlaştırıyor lakin yıldız batıyor ve ibrahim batan şeyin tanrı olamayacağının farkına varıp yıldızdan vaz geçiyor


hemen ertesinde

Ay'ı doğarken görünce, Rabbim budur, dedi. O da batınca, Rabbim bana doğru yolu göstermezse elbette yoldan sapan topluluklardan olurum, dedi.

ayı tanrı yapan ibrahim aydanda umduğunu bulamıyor hala ortada bir tanrı çıkaramamış bulunuyor arayışını sürdürüyor ve tanrının varlığını kabul etmiş olmasına karşın tanrının ne olduğunu ortaya koyamıyor tanrıdan yardım diliyor "doğru yolu göster" fakat ortada bir tanrı yok sadece kafasında kurguladığı ve arayışta olduğu bir tanrı

Güneşi doğarken görünce de, Rabbim budur, zira bu daha büyük, dedi. O da batınca, dedi ki: Ey kavmim! Ben sizin (Allah'a) ortak koştuğunuz şeylerden uzağım.

güneştende umudu kesince artık tanrının biçim ve boyutu kafasında iyice beliriyor ve tanrının gözle görünemeyeceği bilinemeyeceği fikri vakıf oluyor ardından

Ben hanif olarak, yüzümü gökleri ve yeri yoktan yaratan Allah'a çevirdim ve ben müşriklerden değilim. * **

ve nihayetinde tanrı yı bulmuş oluyor ibrahim yani artık Allaha inanmış bir halde
ve artık tanrıya ortak koşmuyor onun görünmezliğini bilinmezliğini kabul etmiş bir halde

görüldüğü gibi kuranda açıkça itiraf ettiği gibi insanlar mevcut durumdaki Allahı uzun bir uğraşın ardından bulmuşlardır