Örnek İnsan Mevlana

[pante]

Sevgili Özgür_Beyin;
Mevlana'da bu tür öykülere rastlayınca şaşırılıyor.
Bunu doğal karşılıyorum. Çünkü ona kutsal bir gözle bakılıyor. Bir din temsilcisiymiş, bir veliymiş, evliyaymış gibi düşünülüyor. Halbuki o ne bir imamdı, ne de başka bir ruhban.

Bugün birçok yazarın, sanatçının eserlerinde benzer söylemlere, ifadelere rastladığımız halde yadırgamıyoruz. Bunlar bu konularda da eleştirilmiyor. Hatta bazıları özellikle bu konulara değiniyor.
Toplumun bu konularda aşırı derecede kapalı olduğunu, cinselliğin ağza alınmaz bir tabu olduğunu ve bunun yanlış olduğunu düşünüyor.
Nitekim, insanlarımızın çoğu ağza alınmayacak belden aşağı küfürlere sahiptir, hatta çocukların dilindedir bu küfürler. Ama cinselliği konuşmaktan çekinirler. Bir cinsel rahatsızlıktan dolayı doktora gitmeyenler dahi çoktur.

Mevlana'yı, bu tür konuları aşmış bir insan olarak görüyorum. Bu öykülerin sexle, porno ile vs. ilgisi yoktur. Hepsi ibretliktir, sonucunda insana bir ders verir, düşündürür. Nitekim öykülerin sonunda bu öyküden çıkarılacak dersleri sıralar, öğütleri verir.

Farzedelim ki bunlar yakışmamıştır Mevlana'ya. "Bu öyküler olmasaydı daha iyi olurdu." diye düşünenler olabilir. Şems'le olan yakınlığını normalin ötesinde görüp de şüphe duyanlar olabilir.
Bir bakıma da bunun iyi bir tarafı var. Böyle önemli, büyük insanların putlaştırılmasını önlemiş oluyor bunlar.
Benim Mevlana'dan, Yunus'tan ayrıldığım birçok nokta var, bu öykülerin yeri yok bunlar arasında. Öyküleri hiç önemsemiyorum dahi. Ama onlarda bulduklarım o denli önemli ki diğer katılmadıklarımın önemi kalmıyor.

Nazım Hikmet yıkanmayı sevmezmiş, kolonya ile silermiş vücudunu. Senede 1-2 kez yıkanırmış.
Şimdi benim Nazım Hikmeti ve şiirlerini sevmemem gerekmiyor değil mi?
Bu da öyle birşey..