Tanrı vardır demek, Tanrı'ya eş koşmaktır.

[vgm.1]

Aslında inananların hepsi tanrı vardır diyerek, tanrı olmaya soyunmuşlar haberleri yok, yoktan var etmek, tanrı olmak demek değildir de nedir. Hiç bir kanıta ve bilgiye sahip olmadan tanrı vardır sözü, yalnızca kendi uzantısı ve kendine ait olan bir tanrı yaratma çabasıdır.

* Tanrı bilinmek istiyor, üstün akla ego tatmini gibi bir zavallılığı yüklemek olmuyor mu?

* Hem Tanrı bilinmek istiyor, hem de bilinmemek için elinde geleni yapıyor.

* Eğer Tanrı bilinmek istese bu onun için çok kolay değil mi? Demek ki bilinmek istemiyor ve yok sanılmak istiyor. Üstün iradeye de böylesi bir alçak gönüllülük yaraşır. O'nun iradesine saygı duyarak yok saymalıyız. Ve O'nu aramaktan vazgeçmeliyiz, çünkü bu arayış beyhude bir çaba değil de nedir? Kendisine ulaşılmasını istemeyen Tanrı'ya ulaşma çabası, kendini dev aynasında görmektir.

* Hangi deney ve gözleme dayanarak tanrı vardır diyebilirsiniz. Hangi bilimsel bulgu tanrının varlığına dair kanıt sunmuştur. Hiç. Evrende bilim ve akıl dışı bir oluşum bugüne kadar gözlemlenmemiştir. Tanrı (üstün akıl) kendisinin bilinmesini sağlayarak, bilimi ve aklı bozar mı? Aksi Tanrı'ya (üstün akla) çelişki yüklemek değil midir?

*Çelişkilerle dolu kitapları üstün irade ve akla atfetmek, saygısızlık ve küfür değil de nedir? Kaldı ki tek bir çelişki dahi kitapların ona ait olmadığının kanıtıdır. Ki yüzlercesi var. Öylesi bir güç, elçilere yada meleklere ihtiyaç duyar mı, daha doğrusu öylesi bir gücün anlamı olur mu, O'nun için düzen yerine kaostan söz etmeliyiz, doğa da (Evren) birbirinin aynısı olan var mıdır makro dan mikroya moleküler düzeyde dahi ve hatta atom altındaki parçacıklarda bunu gözlemleyemezsiniz. Hoş bu nokta da bilimin sınırları var ya.

*Kendisi ile ilgili hiç bir bulguya sahip olmayanların, O'nun önünde yerlerde sürünmeleri, salya, sümük gözyaşları içinde yağcılık yapmaları, bunu da O'nun rızası için yaptıklarını söylemeleri, sonra gidip güya O'nun adına, kan dökmeleri, kendi türlerine ve başka türlere her türlü işkence ve haksızlıkları yapmaları, akıl ve bilim dışı olanı kabul etmeleri ki en önemlisi bu dur; O'nda merhamet ve sevgi mi uyandırır yoksa tiksinti mi?

*Saygılarımla;