Pavlus I

[Themo]

İncil'deki Pavlus gnostik olamaz çünkü Pavlus'un incil'deki (sahte) mektuplarında Gnostisizmi yeren ifadeler vardır, bunları en çok da pastoral mektuplarında görmek mümkündür. Hatta diğer mektuplarında bu konuda tek bir ifade yokken pastoral mektuplarda kör parmağım gözüne Gnostisizmin sürekli kötülenmesi, ayrıca üslup bakımından bu mektupların, İncil’de Pavlus’a ait olan diğer mektuplarla uyumsuz olması, üslupsal uçurum, anlatımsal farklılıklar, sahte mektupların yazarının ortodoks/katolik kilise olduğuna kuvvetli bir şekilde işaret eder. 13 Pavlus mektubundan sadece 7 tanesi gerçek kabul edilmektedir.

Ancak işin ilginç yanı ilk iki yüzyıldaki Marcion gibi, Valentinus gibi Gnostik önderlerin Pavlus'u "öğretmenleri" ve "üstatları" olarak görmeleridir. Yani gerçek Pavlus’un gnostik bir üstat olma ihtimali yüksektir, bu aslında gnostisizm üzerinde uzmanlaşmış Prof. Elaine Pagels gibi bilim adamlarının da görüşüdür ancak tabi ki günümüz hristiyanlarınca kabul edilmez.

Yeni ahit’teki en eski yazmaların Pavlus’un mektupları olduğu konusunda herkes hemfikirdir, bu yazılardan sonra Markos İncil’i gelir.

Pavlus’un mektuplarında (sahte mektuplardaki 1-2 ifade hariç) İsa’nın tarihsel bir kişilik olduğuna ilişkin net bir ifade bulmak mümkün değildir, yukardaki ayetlerde de görüldüğü gibi Pavlus İsa’yı “herkesin içinde” olarak görmüş “her şey ve her şeyde” olduğunu söylemiştir.

Petrus ve diğer havariler Gnostik Pavlus’un düşmanıydı, bu nedenle Petrus-Pavlus arasındaki çekişmelerin bir kısmı günümüz İncil’ine bile yansımıştır. Yukarda yazdığım 2 ayetten başka Pavlus’un mektuplarında bol bol Gnostik terim de bulunmaktadır: Doxa, sophia, teleioi, gibi.

Pavlus Gnostiklerin ve paganların felsefelerini tekrarlar:

Elç.17: 27 Bunu, kendisini arasınlar ve el yordamıyla da olsa bulabilsinler diye yaptı. Aslında Tanrı hiçbirimizden uzak değildir.

Elç.17: 28 Nitekim, ‘O'nda yaşıyor ve hareket ediyoruz; O'nda varız.' Bazı ozanlarınızın belirttiği gibi, ‘Biz de O'nun soyundanız.'

Gnostiklerin savunduğu fikirler Pavlus’un ağzından:

Kol.1: 27 “Tanrı kutsallarına bu sırrın uluslar arasında ne denli yüce ve zengin olduğunu bildirmek istedi. Bu sırrın özü şudur: Mesih içinizdedir.”

Gnostikler de mistisizmin Yehova dan veya Eski Ahit yasasından çok daha üstün olduğunu söylüyordu, Pavlus da.

İncil’de gnostik Pavlus’un ilginç bir sözü vardır:

Gal.3: 19 Öyleyse Yasa'nın amacı neydi? Yasa suçları ortaya çıkarmak için antlaşmaya eklendi. Vaadi alan ve İbrahim'in soyundan olan Kişi* gelene dek yürürlükte kalacaktı. Melekler yoluyla, bir aracı eliyle düzenlendi.

Gal.3: 20 Aracı tek bir tarafa ait değildir; Tanrı ise birdir.”

Kimdir bu aracı? Yasayı düzenleyen “aracı” gerçek Tanrı’nın kendisi değilse kimdir? Pavlus’a göre hayır.

Bu konu da Gnostisizmden kaynaklanır. Gnostisizme göre evreni ve içindeki kötülükleri yaratan gerçek Tanrı değil, “düşük” Tanrı olan Demiurgos’tur gerçek Tanrı, “Tanrı’nın sözü” olarak yani İsa Mesih olarak herkesin içindedir ve kişiyi maddenin köleliğinden çıkraıp Gnosise ulaştıracak güçtür (bakınız yukardaki “mesih içinizdedir” ayetine)

Pavlus da yukardaki ayette yasanın sahibinin yani Eski AhitinTanrısının bu düşük tanrı, “aracı” olan Demiurge olduğunu belirtiyor aslında bu nedenle zaten genel olarak baştan sona Eskiş Ahiti küçümseyen ifadeler kullanıyor Petrus ile diğer hristiyanlar ile hep zıtlaşıyor. Gnostik Marcion da “üstadım” dediği Pavlus gibi, Eski Ahitin Demiurgeye ait olduğunu söylemiş ve kanonuna dahil etmemiştir.

Not Yukardaki aynı iletim silinebilir, Word ta yazıp buraya aktarınca garipleşiyor yazılar, acemilik de var tabi, teşekkürler )

[world]

fevziyapak´isimli üyeden Alıntı

Şimdi duralım ve benim yada bu forumda benim gibi düşünenlerin ne yapmaya çalıştığına bir bakalım. İncil yada Hristiyan ilahiyatı içinde ne gibi sorunlar tutarsızlıklar var ortaya çıkarmaya ve inanç sahiplerini yeniden ve yeniden düşünmeye sevk etmeye çalışıyoruz.
　
Evet eski bir Hristiyan olarak özellikle bunun için buradayım. Ne yapmaya çalıştığımın bir kere daha altını çizdikten sonra görülecektirki aslında tarihsel Pavlus ve şahsiyeti ile hiç bir alıp veremediğim olamaz.
　
Aslında sizde ifade etmişsiniz bu iman önderi bir öyle diyor bir böyle. İncilde sünnet konusunda diğer bir iman devi Petrusu bile herkesin önünde fırçalıyor fakat bakıyorsun bir başka yerde yasaya boğun eğiyor yada çıkarları için kullanıyor. Bu tutarsızlıktır.
Pavlus Kutsal Ruh'u sallamıyor, Pavlus yine tırsıyor ve adak törenine katılıyor. Aslında Pavlus diğer bir çok Elçi ile ters gidiyor ve yolları ayırıyor zaman zaman. Pavlus aslında Elçi bile değil fakat kendisini Elçi yerine koyuyor.
Pavlus defalarca Roma yargısı önüne çıktığında sıyırmak için kılık değiştirip duruyor. Bir Roma vatandaşıyım diyor bir yahudiyim. Duruma göre.
Pavlus'un egosu Korintliler mektuplarında doruk noktasına çıkar. Merak eden açar okur.
Şimdi bu kadar yazdın bak hala Pavlus ile uğraşıyorsun derseniz. Yine Hayır.
Hristiyanlar Kutsal Kitap içinde yer alan her ifadenin Tanrı esini olduğuna inanıyorlar. Hele hele Pavlus vahiy aldığını kendisine sırlar açıklandığını söyleyen bir adam. E vahiyler alan bir adam hata yaparmı? Hayır konu buda değil. Müslümanlarda İslam Peygamberinin mübarek bir adam ama herkes gibi kusurlu bir adam olabileceğini kabul ederler. (Hatta Kuranda buna şahitlik eder)
Kutsal Kitabı eğer her noktası ve virgülü gerçekten Tanrısal vahiyse ve bir tanrısal amacı varsa. Bana bir Hristiyan bu çelişkilerin hangi amaca hizmet ettiğini izah etmeli. Mesela bir müjdeci cuma günü camiye gidip namaza durup sonra içerde her fırsatta müjdelememi yapmalı.
Kurban bayramında komşusunu kutlayıp kurban etini kabul edip birde "allah kabul etsin" mi demeli.
E niye yapmıyorlar. Kelamda örnek var işte. Peki Pavlus hatalı ise Kelam niye bunları anlatıyor? Doktor ve tarihçi Luka niçin bunları kaleme alıyor? Luka'nın kalemini şimdi tanrımı esinliyor yoksa Luka sadece tarihimi kayıt altına alıyor?
Pavlus kilisede kadınların kapanmasınıda istemişti. Şimdi bir protestana sor "amaaann o o zaman için geçerliydi, Korintte fahişelerde baş açık gezerdi" falan falan gibi yorumlar yapar. Tabi yasadan bağımsızlığı savunan Pavlus'un kadınların başlarını örtmesini istemeside bir başka çelişkidir.
Şimdi o zaman yapmak istediğimiz şu, Pavlus yada onun ağzından ne denmişse denmiş. Sonuçta bu kadar sorunlar olan kitap tek bir ağızdan çıkamaz demektir. Bu tanrı esini olamaz hele her kelimesinin olması mümkün değildir. Yazarlar kişisel özelliklerinide işin içine katmışlardır.
O zamanda günümüz imanlısı böyle bir eseri eline aldığında yahu bunun neresi esin neresi insan işi deyip işin içinden çıkamaz. Zaten çıkamıyorlarda.
Diğer konu, bunları yazıyoruz ve yine hedef Pavlus falan değil. Günümüz kilisesi. Kısaca diyoruzki yahu aklınızı başınıza alın. Böyle bir kişiliğin yazdıklarından doktrinler çıkarılamaz, öğretilemez ve uygulanamaz. Örnek, Romalılar Mektubu. Bu mektup üzerine ne doktrinler gelişti ne mezhepler doğdu.
Şu güzel ifadeler konusuna gelince. Bir çok farklı inanç sahibi yada önderininde hatta kutsal saydığı yazılarınında güzel ifadeleri var. Fakat sırf ifadeler güzelse doğrudur diyip yazılanlardan öğretiler çıkarılamaz. Sonuçta bu kitap basit bir ahlak kitabı değil. Bir insanın yaşam kalım kararını vereceği (teizm içinde) bir kitap olacak. Bana göre eğer varsa ve vahiy yolu ile sesleniyorsa bir tanrı sözünde ben hiç bir kara delik bulamamalıyım.

Müslümanlar ne Muhammed'in ne diğer peygamber olduğunu iddia ettikleri kişilerin kusurlu olduğunu kabul etmez.Bilmeden sallamışsınız hatta tam tersi Hristiyanlar ve Yahudiler Tanrı adamlarının hata yapabileceklerini söyler.