DUYURU

(Uzun Metrajlı Video Belgesel Projesi)

Turan Dursun Sitesi'nde “İnsan ve Din, Mitler ve Gerçekler” temalı, uzun metrajlı bir ‘Video Belgesel Projesi’ başlatılmıştır.

Belgeselimizde ele alınacak konular ağırlıklı olarak “Turan Dursun, İlhan Arsel, Arif Tekin ve Erdoğan Aydın ile sitemiz üyesi birçok değerli yazarın yaptığı titiz çalışmalardaki tespitler”den oluşacaktır.

Projemiz, sitemize üye olmayan bağımsız kişiler ve kurumlar ile diğer sitelerin katılımına açıktır. Başka site veya kurumların yeterli katılımı sağlanırsa proje katılımcı sitelerin ortak projesi olarak lanse edilecektir.

Üniversitelerin ‘Sinema-TV’ bölümü mezunu veya son sınıf öğrencisi olan ya da ‘video belgesel senaryosu, kurgusu’ gibi alanlarda bilgi ve tecrübe sahibi olup bu projede çalışmak ve yardımcı olmak isteyenlerin katılımları bizi mutlu edecektir.

Ayrıca aşağıdaki yazılımlardan biri veya birkaçı üzerinde orta veya üst derecede bilgi ve tecrübe sahibi olan kişilerin desteğini de bekliyoruz:

“3DS Max, Maya, Lightwave 3D, Cinema 4D, Houdini, Foundry Nuke, E-on Fusion, Bryce, Adobe After Effects.”

(Başvurular Turan Dursun Sitesi üst menüsündeki “Bize Yazın” linkine tıklandıktan sonra açılan formdaki kategorilerden “Video Belgesel Projesine Katılım Dilekçesi” oluşturularak gerçekleşecektir. Dilekçenizde video belgesel yapımı ile ilgili bilgi ve tecrübenizi, hangi alanlarda katkınızın olabileceğini lütfen belirtiniz.)

Projemizin ilk etabını projeyi yürütecek ve projede çalışacak ekibin belirlenmesi oluşturacak. Ardından senaryonun belirlenmesine geçilecektir.

Senaryo üç aşamada ortaya çıkacak:

1- Senaryonun iskeletinin belirlenmesi: Belgeselin giriş- gelişme- sonuç safhalarındaki söylemlerin ve görüntülerin özet şeklinde belirlenmesi.

2- İskeleti belirlenen senaryonun detaylarına girilmesi: Senaryodaki sözcüklerin belirlenmesi, görüntü ve tasvirlerin tespiti.

3- Detaylı senaryonun, başta dinler tarihi konusunda olmak üzere uzman gördüğümüz danışmanlarımızca incelenmesi; düzeltmelerin yapılarak son şeklinin verilmesi.

Görsel öğelerin bulunması (fotoğraf, harita, klipler gibi) ve animasyon yaratılması işleminden sonraki aşamalara birlikte yön vereceğiz.

Katılımlarınızı bekliyoruz..


Saygıdeğer okurlar,

Bültenimizin 16. sayısında yine beraberiz…

Bu sayımızda sizlere

“Tehlikenin farkında mıyız?” başlıklı eleştirimizin 3. bölümünü

Turan Dursun’un oğlu Sevgili Abid Dursun ile yaptığımız söyleşiyi,

Ve

“Dinsel katliamlar ve İnsanlık onuru” dizi yazımızın 5. bölümünü sunuyoruz…


Katılımınız için teşekkürler…




ELEŞTİRİ..

Tehlikenin Farkında mıyız? (3)

Diyanet’in önümüzdeki dönemle ilgili planındaki stratejik hedeflerin analizine devam edelim…

Bu hedeflerden biri “200 pilot camide kütüphane, çay ocağı, derslik, çok amaçlı salonlar açılması ve sosyal aktivitelerin artırılması amacıyla sosyal içerikli programlar düzenlenmesi”…

Başlangıçta çok masummuş gibi görünen bu tasarıyı ülke yönetim sisteminin laik kalıntılarına yöneltilmiş darbelerden biri olarak görmek çok da yanlış olmaz.

Diyanet’in bu hamlesi Milli Eğitim Bakanlığı’nın işlevini devir alma hevesinde olduğunun emaresidir. Kütüphane, derslik gibi sosyal eğitim yapılarının yetkin Milli Eğitim Kurumları tarafından açılması laik anlayışın gereği ve görevidir. Diyanet’in oluşturma arzusu taşıdığı bu yapılar muhtemelen dinsel içerikli argümanlarla dolu ve bunları topluma bastırır nitelikte olacaktır. Dersliklerde verilecek Kuran eğitimine şaşmamak gerekir. Şaşılması gereken konu varsa bu bilgiye dayalı oluşumlarda ‘Devrim tarihi, Evrim teorisi ve diğer bilimsel-teknolojik gelişimleri içeren yayınlar’ın bulundurulması hali ve ihtimalidir.

Tahmin edilecektir ki bu kütüphaneler dini eserlerle, hadis-kelam-fıkıh kitaplarıyla doldurulacak ve buradan faydalanmak isteyenler Sünni İslam temelinde yönlendirilecektir.

Diyanet İşleri Başkanlığı’nın ‘eğitim’ algısını kendi resmi web sitesindeki aynı konulu panelden öğrenmek istediğimizde karşımıza şu kanun çıkar:

(633 Sayılı Kanun’a 4415 Sayılı Kanun’la eklenen ek madde)

“İlk ve ortaöğretim kurumlarında okutulan zorunlu din kültürü ve ahlâk bilgisi dersleri dışında, Kuran-ı Kerim ve mealini öğrenmek, hafızlık yapmak ve dinî bilgiler almak isteyenlerden ilköğretimi bitirenler için Diyanet İşleri Başkanlığı’nca Kuran kursları açılır. Bu kurslardaki din eğitim ve öğretimi kişilerin kendi isteğine, küçüklerin de kanuni temsilcilerinin talebine bağlıdır. Ayrıca ilköğretimin 5’inci sınıfını bitirenler için tatillerde ve Millî Eğitim Bakanlığı’nın denetim ve gözetiminde Yaz Kuran Kursları açılır.”

Gerek kanun gerekse Diyanet’in eğitim faaliyeti tanımlamasıyla amaçlananlar herhangi bir şüpheye yer bırakmayacak kadar açıktır. Diyanet’in ‘eğitim’den anladığı Kuran öğretimidir.

Aslında bu ‘sosyal tesis’ kılıfı Diyanet’in, laik kırıntıları bulunan ülke yönetiminin kişisel ve kurumsal İslam misyonerlerine aralıkla da olsa koyduğu engellerden kurtulmak adına bulduğu ve uygulamaya koyduğu bir oyundur. Bu sayede din devletine uzanan kıvılcım hamlelerden biri daha hayata başarıyla geçmiş olacaktır. Dersliklere-kitaplıklara ihtiyaç bu sebepledir.


Diyanet’in kuracağı kütüphanelerin içeriği, tartışmaya yer vermeyecek kadar açıktır. Nitekim web sayfasındaki eğitim programı gözden geçirildiğinde temel eserlerin “İnancım, İbadetim, Peygamberim, Dinimizi Öğreniyoruz ve Ahlâkım” adlı kitaplardan oluştuğu görülecektir.

Kütüphanelerin kuruluş amacı “Diyanet İşleri Başkanlığı’nın “toplumu din konusunda aydınlatma” hedefine yönelik olarak Başkanlık mensupları ve araştırmacılar tarafından yapılan çalışmalara bilgi, belge, kitap, makale ve doküman desteği sağlamak; okuyucuların doğru, güvenilir ve güncel dini bilgilere ulaşımını temin etmektir.” şeklinde açıklanmakta..

Böyle bir amaç Başkanlığın sınırları içinde kalma meyli ve böylece haddini aşmamış olması hali ile belki anlaşılabilir ama camiler vasıtasıyla tüm toplum dokusuna bir ağ gibi yayılma isteği ciddi bir tehlikedir.

Diyanet stratejik planları doğrultusunda yaşamımızın her alanına şer’i hükümleri sokmaya çalışmaktadır. ‘Din’i ibadethanelerin dışına taşıyarak tüm sosyal hayatımıza nakşetme planları yapmaktadır.

Cumhuriyetin kurucuları tarafından ‘din’in devlet tahakkümüne alınmaması için ve laik anlayışlı bir ülkeye yönlenebilme kaygısıyla “dini taassubu kırmak” amacıyla kurulan Diyanet teşkilatı bugün artık devletin laik temellerini yıkmak ve onu bir din devleti haline dönüştürmek işlevini yürütmektedir. Üstelik bunu alenen, pervasızca ve hiçbir engelle karşılaşmadan yapabilmektedir.

İbadethaneler Diyanet’e yetmemektedir; kurum, açıkça tüm sosyal yaşantımıza sızmaya ve bu yaşantıyı ‘dini belirlemeler’ çerçevesinde yönlendirmeye çalışmaktadır.

Türkiye’de yaşayan gençlerin ve aklı başında tüm insanların ‘cami kütüphanesi ve tedrisatı’na mı ihtiyacı vardır yoksa bilimin önderliğinde çağı yakalamaya mı? Dini eğitimin temel ve dolayısıyla ideal görülmesi halinde bilimsel gelişimler algılanabilir mi? Dinden kopmadan ‘sorgulayıcı düşünce’ye ve ‘bilimsel akıl’a sahip olunabilir mi?

Diyanet’in ‘sosyal aktivite’ algısı nedir ve bu atağıyla hangi sosyal aktivitelere işlerlik kazandırabilecektir? Bu üzerinde ısrarla durulması gereken bir konudur.




SÖYLEŞİ..


T.D: Sevgili Abid Merhaba… Sitemizi nasıl değerlendiriyorsunuz ve ne sıklıkla takip edebiliyorsunuz?

A.D: Merhaba sevgili dostlar… Turan Dursun Sitesi’ni mümkün olduğunca takip etmeye çalışıyorum.



T.D: Sitemizin kapatılma sürecini izlediniz ve bize destek mesajınızı ilettiniz. Sizce HY ve ekibinin gerçek amacı nedir; bu yöntemlerle başarılı olmaları mümkün mü?

A.D: ‘Harun Yahya’ kod adlı şahsın belli çevrelerce yönlendirildiği hepimizce malûmdur. Eylemleri karşılığında bu çevrelerce ücretlendirildiği de muhtemeldir. Buna rağmen Turan Dursun Sitesi’ne yaptığı saldırı nitelikli bu eylem –bence- kendi tasarrufudur. Aksi olsaydı tarzı da farklı olurdu. Bu durum büyük görevleri uvertürlere vermiyorlar. Ama dalkavuk da dalkavukluğunu illa yapıyor. Sonuç alması tabii ki söz konusu olamaz.



T.D: Sitemize içeriden ve dışarıdan pek çok eleştiri geldi; yinelenen periyotlarla yıpratılmaya çalışıldık. Bunlar içerisinde bizi en çok üzen “sitenin ‘Turan Dursun’ ismini taşımaya yaraşmadığı” eleştirisi oldu. Bu konuyla ve sitemiz çizgisiyle ilgili bir değerlendirmeniz var mı?

A.D: Eleştirilerin olması çok doğal. Zaman zaman benim canımın sıkıldığı da oldu tabii... Bunları kimi zaman site yönetimindeki arkadaşlara ilettim. Ancak bana göre niyet önemli. Turan Dursun hayattayken hiçbir siyasi kurumun-kuruluşun içinde olmadı; kendini o yapının dar alanına, kurallarına hapsetmedi. Bilim adamı duyarlılığıyla ve sorumluluğuyla hareket etti. Ölümünden sonra ‘aydınlanma’dan yana kimi siyasi guruplar Turan Dursun’u ‘kendi siyasi yandaşıymış’ gibi görmek ve -biraz da ileri giderek- ‘göstermek’ istediler. Bu durum elbette ki kabul edilemez. Bırakın bunu, bir ülkenin bile zaman içerisinde tek başına böylesi bir sahiplenmeye hakkı olabileceğini düşünemiyorum. Siteye gelen eleştirilerin büyük kısmının bu pencereden bakılarak yapıldığı kanısındayım. Site yönetimi de aynı duyarlılığı göstermek zorunda. Aksi durum Turan Dursun’a ve onun savunduğu görüşe büyük zarar verir. Ben yönetimin iyi niyetli olduğuna inanıyorum. Yapıcı eleştirilere kapalı olmadıkları görüşündeyim.



TD: Kitabınızda şu tespitlere yer vermişsiniz: “İnanıyorum ki Turan Dursun’un ‘aydınlanma’ savaşımı, gelecekte çağdaşlarını yeni ‘Brunolar’, ‘Nesimiler’ ve ‘Turan Dursunlar’la tanıştıracaktır. Yeter ki bizler tarihsel sorumluluğumuzu unutmayalım!”

Bunlardan yola çıkarak sitemizin, babanızın aydınlanma savaşımını ileri götürüp götürmediği konusundaki düşüncelerinizi öğrenebilir miyiz?

A.D: Turan Sitesi’ni kurmak ve onu yönetmek çok büyük bir yürek ve sorumluluk ister. Bu nedenle bu sorumlulukta en küçük pay sahiplerini bile candan kutluyorum. Üye olup da desteğini çeşitli şekillerde ileten tüm insanlarımızı da tabii…

Buruno, Roma’da 1600 yılında yakıldığında iletişim ve teknoloji bu denli gelişmemişti kuşkusuz. Ancak yine de tüm aydınlığıyla bize ve zamanımıza ulaşmasını bildi. Onun bizimle buluşmasında isimli-isimsiz pek çok kahramanın rolü de yadsınamaz elbette. Tüm olumlu düşüncelerimize rağmen bugünden böylesi bir yargıya ulaşmak olası değil. Bu, ömrümüzün yetmeyeceği, kuşaklar boyu sürecek mücadelenin sonucunda görülebilecek bir durum. Aydınlıkla karanlık arasındaki savaşın sonucu, insanoğlunun soyunun devam edip etmeyeceğini de belirleyecek.



T.D: Kitabınızdaki bir diğer tespit de şu: “Bu arada bir avuç sermayedarın elindeki medya da ‘Turan Dursun’ gerçeğini görmemek için ısrarla direniyordu. Bu direnç sadece rengârenk basınla-medyayla sınırlı kalsa gülüp geçer, ‘sermayenin para babalarının doğal yaklaşımı’ derdik; oysa öyle olmadı.. İlerici basında ne Turan Dursun vardı ne de ürettikleri ve mücadelesi.. 56 Yıllık ömründe gördüğü onca baskı ve yılmadan sürdürdüğü mücadele görmezden geliniyor, adeta ‘yok’ sayılıyordu. Kimbilir, babam belki de hiç yaşamamıştı…

A.D: İnsanı diğer canlılardan ayıran en önemli özellik ‘ONURU’dur. Bu kavramın içinde yaşam kodlarımız gizlidir. Onur, doğumumuzdan itibaren şekillenen ve yaşam sürecinde oluşan algılarımızdan olumlu olanlarının toplamıdır. Aydınlanmadan yana olmak, emekten yana olmak, barıştan yana olmak, yüreğimizi bir sevgi yumrusuna dönüştürmek… Sonsuza dek böyle yaşanılabilir ancak… Bazı yoksunlukları, zorlukları göze alabilmeyi bilmek kişiyi sıradanlıktan kurtarır ve milyonlarca-milyarlarca benzerinden ayırır. Kısaca insan, ‘insan olmanın sorumluluğu’na sahip çıkmalı… Çıkmalı ki eşek ve çivi den farkı olsun. Ben ‘aydınlanma’ düşüncesini, kişisel dünyamın içine hapsetmeye cürete yeltenecek kadar küçük görmedim.



T.D: Bizim düşüncemize göre babanızı öldürerek ölümsüz hale getirdiler. Adına oluşturulan bu site her geçen gün daha da büyüyor, saygınlığı ve birikimi artıyor. Bu konuda neler söyleyebilirsiniz?

A.D: Başta da söyledim; Turan Dursun Sitesi’nin, karanlığın tüm gücüyle abandığı yurdumuzda var olabilmesi çok önemli bir olay. Bunun ne kadar önemli olduğu onyıllar, yüzyıllar sonra daha iyi anlaşılabilecek belki de…

Yeryüzünde özgürlükleri için mücadele eden tek canlıdır insan. Aklın özgürlüğü ise tüm özgürlüklerin temelini oluşturur. Site diğer bir anlamda AKLIN ÖZGÜRLÜĞÜ için mücadele ediyor. Aklın özgür kılınması da ‘insan soyunun İnsanca devamı’yla alâkalı. Bu anlamda da site önemli bir işlevi yerine getiriyor. Kimi eksikliklere takılıp kalmak bütüne büyük haksızlık olur.

Ben her şeye rağmen siz cesur ve yürekli insanlarca yaratılan güzelliğin dala dalga tüm evrene ve gelecek kuşaklara aktarılacağına inanıyorum.




DİZİ YAZI..

Dinsel Katliamlar Ve Yok Sayılan İnsanlık Onuru (5)


-Tanrımız RAB onu elimize teslim etti. Onu, oğullarını ve bütün halkını yok ettik.
-Bütün kentlerini ele geçirdik, hepsini yok ettik. Kadın, erkek, çocuk, kimseyi sağ bırakmadık.
-Hayvanlara ve ele geçirdiğimiz kentlerdeki mallara ise el koyduk. (Tesniye, bab 2/33, 34, 35 - Sihon ve halkı Yahesa)

-Tanrımız RAB, Başan Kralı Og'u ve halkını da elimize teslim etti. Hiçbirini sağ bırakmadan hepsini yok ettik.
-Heşbon Kralı Sihon'a yaptığımız gibi hepsini yok ettik. Her kenti, kadın, erkek ve çocuklarla birlikte tümüyle yok ettik. (Tesniye bab3/3, 6)


Bu sayımızda Tevrat’ın, tanrı adına kutsallaştırdığı ve ilahi olduğunu kabul edip diğer halklara uyguladığı zulmü meşru kılan ayetleri gözler önüne sereceğiz. Bir tek Yahudi halkının tanrısı olan bu ayrılıkçı Rab, Yahudi olmayan bütün halkların kırıp geçirilmesine, mülklerine tecavüz edilmesine, kadın-çocuk herkesin yok edilmesine cevaz vermiş ve gücünün sınırsızlığını vahşetlerle ortaya koymaktan kaçınmamıştır. Bu nasıl bir tanrıdır ki Yahudi olmamasına rağmen kendisinin yarattığını beyan ettiği diğer halklara bu kadar acımasızca davranabilmiştir. Onların kendisine inanmıyor olmaları bu acımasızlığın mazereti olabilir mi?

-Tanrınız RAB'ın sizinle yaptığı antlaşmayı unutmamaya, kendinize tanrınız RAB’ın yasakladığı herhangi bir şeyin suretinde put yapmamaya dikkat edin.
-Çünkü tanrınız RAB yakıp yok eden bir ateştir, kıskanç bir tanrıdır.
-Amacı ( tanrının ) sizden daha büyük ve daha güçlü ulusları önünüzden kovmak, onların ülkelerine girmenizi sağlamak, bugün olduğu gibi mülk edinmeniz için ülkelerini size vermekti. (Tesniye, bab 4/23, 24, 38)


Kıskanç olduğunu ‘kutsal’ atfettiği bir kitap da dile getiren bir tanrının başka inançlara olan hoşgörüsüzlüğü bu ayetlerde perçinlenir. Yakıp yok etmenin vasıf olarak kendisine yüklenmesinden gizil bir haz duyan böyle bir tanrının bir tek amacı olabilir; o da ‘sözde seçilmişler’ dışında tüm toplumları ölümün içine gömebilmektir. Nitekim ayetleri ile bu yorumu da net bir biçimde ortaya koymuş ve başka halklar üzerinden yürütülmesini tasarladığı katliamlarını tanrısal bir erke sığdırarak o halkların talan edilip yağmalanmasını ve kanlarının akıtılmasını kutsamıştır.

-Adam öldürmeyeceksin.
-Çalmayacaksın.
-Komşunun karısına kötü gözle bakmayacaksın. Komşunun evine, tarlasına, erkek ve kadın kölesine, öküzüne, eşeğine, hiçbir şeyine göz dikmeyeceksin. (Tesniye, bab 5\17, 19, 21)

Kutsal kabul edilen ve ‘ilahi emirler bütünü’ diye adlandırılan bu kitabın içindeki vahşeti ve ölüm emirlerini pervasızca dile getirmekten kaçınmayan, ayrıca kudretini ölümler üzerinden nakşeden bir tanrının “Adam öldürmeyeceksiniz” şeklindeki emrine kim, ne kadar riayet eder? Yahudi halkı dışındaki tüm halkların mallarına, canlarına, mülklerine talan emirleri yağdıran bir tanrının “çalmayacaksınız” emri hangi aklın durup da sorgulamayacağı bir ayet olabilir?

Bu ayetlerin Yahudi olanların toplum içindeki davranışlarını şekillendirmek için emredildiği varsayılacak olursa -ki iddia bu şekildedir- o zaman bu kayırmacı Rab’ın diğer halklara olan nefretini kim görmezden gelebilir?

Böyle bir tanrıya inanan insanların toplum içinde insanca yaşayabilmeleri mümkün değildir. Çünkü onlar kendilerinden başka hiçbir halkın yaşama haklarının olmadığı sanısı ile kendi kendilerini kandırmışlardır. Bu tanrıyı ve bu dini yaratırken gücü ellerinde toplayıp tutunabilmek için olmadık korku salınımları ile insanları aşağılayıp dünyayı sadece kendi yaşam alanları şekline sokmayı amaçlamışlardır. Yapacakları her katliamı tanrısal erklere sığdırmakla da bozuk psikolojilerini aşabilmeye yönelmişlerdir.

-Tanrınız RAB mülk edinmek üzere gideceğiniz ülkeye sizi götürdüğünde önünüzden birçok ulusu -Hititler'i, Girgaşlılar'ı, Amorlular'ı, Kenanlılar'ı, Perizliler'i, Hivliler'i, Yevuslular'ı, sizden daha büyük ve daha güçlü yedi ulusu- kovacak.
-Tanrınız RAB bu ulusları elinize teslim ettiğinde, onları bozguna uğrattığınızda tümünü yok etmelisiniz. Bu uluslarla antlaşma yapmayacaksınız, onlara acımayacaksınız.
-Kız alıp vermeyeceksiniz. Kızlarınızı oğullarına vermeyeceksiniz, oğullarınıza da onlardan kız almayacaksınız.
-Çünkü onlar oğullarınızı beni izlemekten saptıracak, başka ilahlara tapmalarına neden olacaklardır. O zaman RAB size öfkelenecek ve sizi çabucak yok edecek. (Tesniye, bab 7/1, 2, 3, 4)


Acımasızlığını ve merhametsizliğini her fırsatta ortaya koyan bu nefret tanrısı başka uluslar ile mümkün olabilecek anlaşma ve barış yanlısı uygulamalardan da halkını men etmiş, kana susamışlığını zikretmekten kaçınmamıştır. Başka halklardan edinilebilecek eşlere de izin vermemiş, bu insanların Yahudi halkını saptırabileceğinden dem vurmuştur. Ve hemen akabinde öfkesinin kendi halkı üzerinde de yakıp yıkıcı ateşinin tezahür edebileceğini korkularla müjdelemiştir.

-Tanrınız RAB’ın tanrı olduğunu bilin. O güvenilir tanrıdır. Kendisini sevenlerin, buyruklarına uyanların bininci kuşağına kadar antlaşmasına bağlı kalır.
-Kendisinden nefret edenlere ise üzerlerine yıkım göndererek karşılık verir. RAB kendisinden nefret edene karşılık vermekte gecikmeyecek.
-Tanrınız RAB’ın elinize teslim edeceği halkların tümünü yok edeceksiniz. Onlara acımayacaksınız. İlahlarına tapmayacaksınız. Çünkü bu sizin için tuzak olacaktır.
-Krallarını elinize teslim edecek, (siz de) adlarını göğün altından sileceksiniz. Onları yok edene dek kimse size karşı duramayacak. (Tesniye, bab 7/ 9, 10, 16, 24)

-Topraklarını alacağınız ulusların ilahlarına taptıkları yüksek dağlardaki, tepelerdeki bol yapraklı her ağacın altındaki yerleri tümüyle yıkacaksınız.
-Sunaklarını yıkacak, dikili taşlarını parçalayacak, Aşera putlarını yakacak, öbür putlarını parça parça edeceksiniz. İlahlarının adlarını oradan sileceksiniz. (Tesniye, bab 12/2, 3)


İnsanlara kendisini zorla sevdirmeye çalışan bir tanrının hezeyanları… Kendisini, ya sevecek ya da nefretinin yıkımı ile yok etmekten kaçınmayacak bir tanrının vaatlerine korkular dışında hiçbir kavram boyun eğmez. Onu sevdikleri sürece güvenilir ve sevecen, aksi halde yarattığını iddia ettiği insanların adlarını bile göğün altında görmeye tahammül edemeyen bir azmettiriciyi tanrı olarak düşünebilmenin mantığı olabilir mi? Kendi kudreti ile ortaya koyduğu yıkımların benzerlerini de seçtiği halktan bekleyen cani bir tanrı… İnsanlığa, sulha, yaşamaya kılıç sallayan nefretlerinde dur durak bilmeyen bir tanrı, Tevrat’ın tanrısı…

İnandıkları ile sevgiyi -belki de- yüceltmeye çalışan diğer insanlara düşman bir tanrı portresi çizilmiştir bu dinin içinde. Diğer toplumların dinlerine, inançlarına, tanrı ve mabetlerine yıkımlar getirmek tanrının arzusuymuş gibi lanse edilmiş ve ilahi kaynaklı bir emre dönüştürülmüştür.

Yapılmaya çalışılan şey çok barizdir aslında. Tüm ‘dinler tarihi’ toplumların güç çatışmalarından ibaret olduğu için burada da esas gücü elde edebilmek için savaştırılan tanrı olmuştur. Her kavme göre o kavmin tanrısı en iyisi, en kudretlisi ve korkuncu olmuştur, olmalıdır. Aksi halde diğer topluluklar karşısında korkular ile salınımlar yaratmak daha zor bir iş olacaktır. Bu nedenle de insanları ürkütmek ve gücü elde etmek adına ortaya konacak katliamlar ve insan onurunu zedelemeyi meşru kılabilecek kılıflar arandı. Din tüm bu bedenler için biçilmiş kaftandı. Binlerce yıl öyle oldu ve halâ devam etmekte…

-Öz kardeşin, oğlun, kızın, sevdiğin karın ya da en yakın dostun seni gizlice ayartmaya çalışır; senin ve atalarının önceden bilmediğiniz, dünyanın bir ucundan öbür ucuna dek uzakta, yakında, çevrenizde yaşayan halkların ilahları için “Haydi gidelim, bu ilahlara tapalım” derse ona uymayacak, onu dinlemeyeceksin. Ona acımayacak, sevecenlik göstermeyecek, onu korumayacaksın.
-Onu kesinlikle öldüreceksin. Onu önce sen, sonra bütün halk taşa tutsun.
-Taşlayarak öldürün onu. Çünkü Mısır'dan, köle olduğunuz ülkeden sizi çıkaran tanrınız RAB’dan sizi saptırmaya çalıştı.
-Böylece bütün İsrail bunu duyup korkacak. Bir daha aranızda buna benzer kötü bir şey yapmayacaklar.
-Tanrınız RAB’ın yaşamanız için size vereceği kentlerin birinde içinizden kötü kişiler çıktığını ve “Haydi, bilmediğiniz başka ilahlara tapalım” diyerek kentlerinde yaşayan halkı saptırdıklarını duyarsanız araştıracak, inceleyecek, iyice soruşturacaksınız.
-Duyduklarınız gerçekse ve bu iğrenç olayın aranızda yapıldığı kanıtlanırsa o kentte yaşayanları kesinlikle kılıçtan geçireceksiniz. Kenti yok edip orada yaşayan bütün halkı ve hayvanları kılıçtan geçireceksiniz. (Tesniye, bab 13 / 6, 15)

Bu metinlerde Tevrat’ın tanrısı adına ‘recm’ denilen akıl almaz yasayı ortaya koymuştur. Recme uğraması gerektiğine inandığı insanlar ise Yahudi dininden dönenlerdir. Öz kardeş, ana-baba, evlat ve yakın akrabalar demeden bu eylemin uygulanması gerektiği emri ‘cihad’ anlayışına dönüştürülmüştür. Recm adı verilen bu gerici yasa ile insanları taşlayarak öldürmenin tanrıyı memnun edeceği bildirilmiş, böylelikle de insanları şiddet ve nefrete davet eden politikaların şekli çizilmiştir. Bu sayede dinden dönüşü engellemek için bir formül bulunmuş ve kent ahalisi kılıçtan geçirilip yok edilebilir nesnelere döndürülmüştür.

İnsanlığın burada hiçbir değeri yoktur ve var oluşun amacı sadece bu katil tanrı ile onun cani emirlerine itaate indirgenmiştir. İtaatsizlik edenler sürekli korku yaratacak yıkım emirleri ile caydırıcılığa kanalize edilmeye çalışılmıştır. En ufak bir itaatsizlik bile bu kıskanç tanrıyı öfke denizlerinde yüzdürüp ölüm limanlarının bekçiliğini yapmaya itmiştir.

Aslında böyle bir tanrı yoktur. Amaç, toplum dokusunun en kadim değerlerinden biri olan dini bir kez daha kullanıp kitleler üzerinden giderek egemen olma gayesidir. İnsanoğlunun ‘kâinata efendi olmak’ noktasındaki bu arsız arzusu, tasavvur edilen tanrının binlerce yıl en vahşi sıfatlarla anılmasına neden olmuş, dinler vasıtasıyla da hep var olacağını işaretlemiştir. Dinler ‘korkuların efendisi’ rolüyle kullanılmaya açık oldukları müddetçe insanlık onurunu zedelemeye devam edeceklerdir.