SUSTURAMADILAR!

Yaklasik 4 aydir devam eden sitemizin erisime engellenmesi karari 3 Subat 2009’da yapilan durusmayla hukuken sona ermistir. Ancak kararin servis saglayicilara ulasmasi biraz zaman alacaktir. En gec 10 gun icerisinde sitemize www.turandursun.com adresinden sorunsuz erisilebilecektir.

Dinlerden ozgurlugun sesini kisamadilar!..

Turan Dursun Sitesi’nin yeminli muhalifleri bizden boyle bir tepki ve mucadele beklemiyordu. Erisim engelinin uygulanmasi kararindan hemen sonra yayimladigimiz ozel bultende mahkemede hesaplasacagimizi ve sonucun boyle olacagini zaten belirtmistik. Simdi daha da gucluyuz.

Herkese acikca ilan ediyoruz ki farkli inanc ve dusuncelerinden dolayi suclu addedilen insanlarin sesi olmaya devam edecegiz. Basta hurafeler olmak uzere kabulu mumkun olmayan, akil ve bilim disi inanislarla mucadelede onculuk edecegiz.

Bizler gercek yasamda, baskilar yuzunden kullanamadigimiz hak ve ozgurluklerimizi sanal ortamda ve etik ilkeler dogrultusunda kullanmaya calisiyoruz. Bu durumu din ve inanclarina saldiri ve kufur olarak algilayip bir takim bahanelerle bizleri susturmak isteyenlere bu firsati vermeyecegiz.

Erisim engeli suresince bizi maddi ve manevi olarak destekleyen uyelerimize, dostlarimiza ve aydin insanlara tesekkuru borc biliriz…


ELESTIRI..

Tehlikenin Farkinda miyiz? (V)

Diyanetin 2013 yilina kadar olan bir sureyi kapsayan stratejik plani kurumun internet sitesinden kaldirilmistir. Bunun sebebini bilmiyoruz. Ancak Strateji Baskanligi yerinde durduguna gore stratejik plan da yururlukte demektir. Plan belki de sadece kendi icinde yururluktedir ve gozlerden saklanmaktadir. Buna ragmen biz bu planin ilgi cekici ogelerini islemeye devam etmek niyetindeyiz.

Planda one cikan hususlardan bir tanesi soyle dile getirilmektedir:

”Nitelikli bir din hizmeti sunabilmek icin mevcut hukukî eksikliklerin giderilmesi yonunde calisma yapmak.”

Her seyden once Diyanet’in bir devlet kurumu oldugunun altini cizmek gerekir. Diyanet adli bir kurum degildir; Anayasa Mahkemesi ya da Yargitay-Danistay veya Sayistay gibi hukuki yetki ve yaptirimlara sahip degildir. Var olan Anayasa cercevesinde calismasi ongorulmustur. Her ne kadar bu sistemin laiklige tamamen ters oldugunu dusunsek ve dile getirsek de somut durum ve yasanan gercek budur.

oncelikle DIB’na sorulmasi gerekenler sunlardir:

-Kurumunuz nitelikli bir din hizmeti sunabilmek icin acaba ne gibi hukuki eksiklikler tespit etmekte ve neler talep etmektedir?

-TC. Anayasasi’ndaki hangi hukumler ya da kanunlardaki hangi maddeler DIB’nin nitelikli din hizmetini sunmasina engel olmaktadir.

-Ayrica ‘nitelikli din hizmeti’yle kast edilen tam olarak nedir?

Kaldi ki anayasa ile Diyanet’e verilen gorev kanun yapmak, kanun teklifleri hazirlamak ya da hukuki eksiklik tespit etmek degildir. Bizim cokca elestirip karsi ciktigimiz Anayasa’nin 136. maddesi soyledir : “Genel idare icinde yer alan Diyanet Isleri Baskanligi lâiklik ilkesi dogrultusunda butun siyasî gorus ve dusunuslerin disinda kalarak ve milletce dayanisma ve butunlesmeyi amac edinerek ozel kanununda gosterilen gorevleri yerine getirir.”

Kanun bu kadar acikken DIB muhtemelen bu maddedeki laiklik ilkesinden sikinti duymakta ve bunu bir eksiklik olarak gormektedir. Bu eksikligi de acik acik stratejik planinin bir parcasi olarak ele almakta fakat takke dusup kel gorununce de yayindan kaldirabilmektedir. O halde inanani-inanmayani, Alevisi-Sunnisi, Rumu-Ermenisi ve Yahudisiyle tekmil TC. Vatandaslari olarak Diyanet Isleri Baskanligi’nin bu planlarla neyi hedefledigini ve hukuki sistemimizde ne gibi eksiklikler gorup tespit ettigini sormak ve bunlarin aciklanmasini istemek gorevimiz olmalidir.

Diyanetin dilinin altindaki baklanin, bir din devleti ya da ser’i hukumlerle yonetilen bir toplumu isaret etmiyor olmasini diliyoruz.




DIZI YAZI..

Dinsel Katliamlar Ve Yok Sayilan Insanlik Onuru (7)


Ilk donem Hiristiyanlarinin maruz kaldigi zulum ve iskence donemlerine Imparator Domitian ile devam etmekteyiz.
Kendini tanri ve her seyin hakimi olarak tanimlayan Imparator Domitian (M.S 81-96) kendine tapinmayi reddeden herkesi ihanetle suclamis ve zulumleri adina mesru sebepler bulmakta hic zorluk cekmemistir. Himayesi altinda bulunan ve onun tanriligi disinda baska inanclara sahip olan herkesi Roma devleti ve uhrevi sifati olan tanriligi adina cezalandirmistir.

Devaminda Bitinia Valisi’nin Imparator Trajan’a yazdigi mektuplarda (M.S 98-117) o donemin Hiristiyanlarina iskence edildigini gosterir. Iskence edilmeye mesru tek sebep ise Hiristiyan olduklarini israrla dile getirmelidir. Zaten bir kismi inandiklarini inkar yada ret etmis olsalar da zulumler devam etmistir. Valinin imparatora yazdigi mektup sunlari bildirir:

”Hicbir zaman Hiristiyanlara karsi yapilan bir kovusturmaya katilmadim. Bu nedenle genellikle hangi olaylari cezalandirdiklarini, sorusturmanin neler uzerinde yapildigini ve nereye kadar gitmek gerektigini bilmiyorum...

Suc aranmaksizin sadece ‘Hiristiyan’ ismi tasimak mi, yoksa bu isimden ayirt edilemeyen suclarin mi cezalandirilmasi gerekir?
Hiristiyan olarak bana sevk edilen kimselere karsi gecici olarak soyle bir hareket tarzi benimsemis bulunuyorum: Bunlara ben de Hiristiyan olup olmadiklarini sordum. Itiraf edenlere bu soruyu, onlari iskence ile tehdit ederek ikinci ve ucuncu bir defa daha sordum. Israr edenleri infaz ettirdim. Gercekten itiraflari ne anlama gelirse gelsin bu inatciligin, bu egilmez direnisin cezalandirilmaya layik bulundugu benim icin kusku disi idi. Ayni delilige tutulmus diger bazi kimseler vardi ki Roma vatandasi sifatini tasimalari dolayisiyla bunlari Roma’ya gondermek uzere not ettim... Bircok ozel durum ortaya cikti...


Hiristiyanligini veya eskiden Hiristiyan oldugunu inkâr edenler oldu. Beni ornek alarak tanrilara seslenmelerinden, senin suretine gunluk ve sarap ve diger seyler sunarak yakardiktan ve ayrica Mesih’e kufrettikten sonra (ki dediklerine gore gercekten Hiristiyan olan kimseleri bunlardan birine zorlamak olanaksizmis) bunlari salivermek zorunda olduguma inandim...


Diger bazilari Hiristiyanliktan vazgecmis olduklarini ileri suruyordu; kimisi uc yildan beri kimisi daha da uzun zamandan beri hatta bazilari da yirmi yildan beri diyordu. Butun bu kimseler de senin suretini, tanrilarin heykellerini yucelttiler ve Mesih’e kufrettiler.
(*Zaten butun kabahât veya yanlislarinin genellikle, sabit gunlerde, gunes dogmadan once, aralarinda munavebeli olarak bir tanriya soylermis gibi Mesih*) Bir ilahi soylemek ve su ya da bu sucu islemek icin degil; ne hirsizlik, ne haydutluk, ne zina etmemeye, verilen sozu tutmaya, kendilerine emanet edilmis bir sey onlardan istendiginde bunu inkar etmemeye yemin etmek icin toplanmaktan ibaret kalmis oldugunu ileri suruyorlardi. Bundan sonra adetleri dagilip bir yiyecek yemek icin fakat alelade ve masum bir yemek icin yeniden toplanmakti. Bu uygulamadan dahi senin talimatina uyarak topluluklari yasaklayan bir kararname cikarmam uzerine vazgecmislerdi. Bu durumda Diakones adini verdikleri iki kole kadin uzerinde iskenceye de basvurarak gercegi arastirmayi daha gerekli gordum. Akilsizca ve olcusuz bir batil inanctan baska hicbir sey bulamadim.


Bu nedenle senin fikrine basvurmak uzere kovusturmayi durdurdum. Olay, ozellikle kuskulu durumdakilerin sayisi nedeniyle bunu gerekli kiliyor gibi gorundu. Iste her yasta, her kosul icinde yasayan, her iki cinsiyetten adalet onune cagirilmis veya cagirilacak bir suru insan… Bu batil inanc salgini, yalniz kentleri degil koyleri ve kirlari da sarmis bulunuyor. Saniyorum ki bunu durdurmak ve buna bir care bulmak mumkundur. Nitekim simdiden musahede edilmis bulunuyor ki neredeyse tamamen terkedilmis durumda bulunan mabetler yeniden ragbet gormektedir. Uzun zamandan beri yapilmayan bayramlar yeniden baslamistir...” (Genc Plinius, Mektuplasma, X, 96)


Mark Auerilus zamanindan oldugu tespit edilen bir takim kaynaklarda (M.S 161-180) donem icinde sebebinin nasil ciktigi bilinmeyen bir ayaklanmada 50 kadar Hiristiyan’in katledildigini ortaya koyar. Ayrica dul bir kadin ve 7 oglunun da farkli sehirlerde farkli putlar onunde oldurulmesi emrini verdigi de dillendirilir. Hiristiyan kaynaklarinda Lyon sehrinde zulum goren ilk donem Hiristiyanlarindan oldugu iddia edilen bir soyle bir mektup vardir; Bu mektup da iskencenin sekilleri de dillendirilmistir:

”Butun sorulara Sanctus, Latince olarak: ‘Ben Hiristiyanim’ diye cevap veriyordu. Bu dogrulama onun icin isim, site, soy ve her sey yerini tutuyordu; paganlar ondan baska bir soz isitmediler. Sonunda onun vucudunun en nazik kisimlarina ateste kizdirilmis demir plakalar yapistirdilar. Bunlar onu helak ediyordu fakat Sanctus bukulmez ve sarsilmaz olarak kaliyordu; imanini itirafta sertti. Mesih’in bogurlerinden cikan taze suyu guclendirici bir cig gibi semavi kaynaktan aliyordu. Zavalli bedeni olanlara taniklik ediyordu, o butunuyle yara ve bere idi; iki buklum olmus vaziyetteydi ve artik bir insan gorunumunde degildi. Fakat Mesih onda aci cekiyor ve buyuk ve sanli bir eseri onda gerceklestiriyordu. Hasmi gucsuz kiliyordu ve baskalarina -sanki bir ornekle- Peder’in sevgisinin bulundugu yerde hicbir seyin korkutucu olmadigini, Mesih’in gorkeminin bulundugu yerde hicbir seyin aci verici olmadigini gosteriyordu.
Kendisine Lyon Piskoposlugu gorevi emanet edilmis olan cok mutlu Potinus o siralarda doksan yasindan fazla idi. Fizik olarak fevkalade zayif olup ancak nefes alabiliyordu. Fakat Ruh’un etkisi altinda ve atesli sehitlik arzusu ile guc buluyordu. Onu da mahkemeye suruklediler. Yasli ve hasta bedeni onu terk ediyordu fakat ruhu onda, ‘Mesih bu ruhla yuceltilsin’ diye uyanik bekliyordu. Askerler tarafindan mahkemeye goturulurken kentin resmi kisileri ve sanki o, Mesih’in kendisiymis gibi ona karsi cigliklar atan butun halk onu izliyordu; guzel bir taniklik yapti. Vali tarafindan Hiristiyanlarin tanrisi hakkinda kendisine sorulan soruya ‘eger O’na layiksan O’nu taniyacaksin’ cevabini verdi...


Blandina bir direge asilmis vaziyette uzerine salinan vahsi hayvanlara yem olmaya birakilmisti. Bu Hac gibi seye asili duran O’na bakarken, O’nun yuksek sesle dua etmesini dinlerken, muharipler cesaretlerinin arttigini hissediyorlardi. Savaslarinin ortasinda, bedenlerinin gozleriyle kiz kardeslerinin arasindan Mesih’i yuceltmek icin aci ceken herkesin canli olan tanri ile birligi daima muhafaza ettigini kendisine inananlara gostermek icin onlar ugruna Hac’a gerilmis olan kimseyi goruyorlardi.

Hepsinin sonuncusu, cok mutlu Blandina, cocuklarina cesaret verdikten sonra onlari muzaffer olarak krala dogru ileri gonderen soylu bir anne gibi kendisi de cocuklar tarafindan verilen savaslarin siddetiyle karsilasiyordu. Simdi vahsi hayvanlarin onune atilmis gibi degil sanki bir dugun yemegine cagirilmis gibi bu yola cikis nedeniyle mutlu ve sevincten isildayarak onlara erismek icin acele ediyordu. Kirbaclardan sonra, hayvanlardan sonra, izgaradan sonra, nihayet onu bir agin icine attilar ve bu sekilde onu bir boganin onune koydular. Bu hayvan tarafindan defalarca havaya firlatilirken imaninin umudu ve bekleyisi icine gomulmus ve Mesih’le konusmasina kendini kaptirmis olarak kendisine olanlarin farkinda dahi degildi. Onu da bogazladilar ve paganlarin kendileri de onlarin arasindan bir kadinin hicbir zaman benzeri bu kadar iskenceye dayanamamis oldugunu kabul ediyorlardi... (Lyon ve Viyana Hiristiyanlarinin Mektubu, Eusebius Tarafindan Muhafaza Edilmistir, Kilise Tarihi, V, 1).


Yine bu donemler icerisinde Sivas dolaylarinda 40 kisinin buz gibi suya atilarak oldurulmesi olayi da Hiristiyan kayitlarinda ifade edilir.

Gorulen manzara aciktir ki kimsenin bir baskasinin dinine ve inanclarina saygisi ve hosgorusu yoktur. Din mevzu bahis olunca gerisi teferruattir mantigiyla insanlar birer oyuncak gibi kirilip, parcalanip sonra da atilmislardir. Turlu iskenceler ile varlik sorgulari hice sayilmis, insan olmanin her turlu hakki gasp edilmistir.

Tarih ve zaman sanki din icin defterler acip kapamis gibidir. Guc ve cikar catismalari ekseninde donen, kanli amaclara hizmet eden guruhlar binlerce yildir ayni mantaliteler ile hala insanligin onurunu yok saymaya devam edip tanrisal erkler ardina saklanmaktan ne bikmis ne de geri adim atmislardir.



ANKET (SUBAT-2009)

Bu ayki anketimizde dinli-dinsiz herkesin -mensubu oldugu dusunce sistemine dair algilarini da goz onunde tutarak- dinlerden bagimsiz insanlara bakislarini irdelemeye ve oranlar tespit etmeye calistik..

Uyelerimiz ve ziyaretcilerimizin genis katilimiyla ortaya cikan anketimiz ulkedeki ve dunyadaki genel algiyi belirleyebilmek acisindan yol gosterici oldu..

Anketimizdeki 6 secenegin ilk dordu daha cok Musluman uye ve ziyaretcilerimize hitap eder sekilde duzenlenmistir. Bu –muhtemelen- dini inancli katilimcilarin %6.7’si (a- Dinimizce kafirin katli vaciptir), %3.6’si (b- Dinime zarar veren oldurulmeyi hak eder), %3.3’u (c- Dinim emretse dahi cezasini Allah'in vermesini isterim) ve %12.3’u (d- Dinde zorlama olmadigindan farkli inanclar hos gorulmelidir) seceneklerini tercih etmistir.

Dinlerden bagimsizligin savunucusu olan sitemizde yapilan anketteki bu 4 sikkin oy orani %26’yi bulmustur. Bu durum sitemizin Musluman uye ve ziyaretciler tarafindan degerlendirmeye alindiginin gostericisidir oncelikle… Belki de bir anlamda farkli dusunceleri kabul edecek, tartisacak ve gogusleyecek aciklikta oldugumuzun…

Ankete katilanlarin 30'u (a) secenegini tercih etmistir. Oy kullanan 116 muhtemel Musluman icerisindeki orani %25'lere tekabul eden ve din disi olanlarin katlini vacip goren bu cogunlugun reel hayattaki oraninin %10'lar civarinda oldugunu tahmin ediyoruz. Bu gercekten de yuksek bir oran.

Keza buna yakin bir algiyi ifade eden “dinime zarar veren oldurulmeyi hak eder” secenegini de 16 kisi tercih etmistir.

Bu iki sikki isaretleyen katilimcilarin tercihlerinde ciddi oldugu dusunuldugunde laik-demokratik sistemimizde dinlerin sorgulanmasi geregi kendini bir kez daha gosterir.

Bu konunun cozumuyle ilgili olarak varacagimiz sonuclardan bir tanesi bu dusuncedekilerin, alternatifsiz gordukleri dinlerinin emirlerini hangi sartta olursa olsun yerine getirmeye hazir olduklari gercegidir. Bu psikolojideki insanlarin empati yetenegi ile vicdani duygularinin gelismemis oldugunu dusunuyoruz. Uhrevi sartlanmisliklari en ust duzeyde olan bu sahsiyetler kendilerine bastirilan-belletilen hayali dunyalardaki emellerine kavusabilmeye inandirildiklari icin reel hayattaki insani duygular ile hak ve ozgurluk kavramlarini reddetmek zorunda kalirlar.

Bu 4 sikkin diger ikisini tercih eden 70 katilimcimizin, vicdani duygularini din emirlerinin esaretine birakmayacak derecede duygusal yapida olduklarini tahmin ediyoruz. Bu grup daha cok dinlerin mukemmelligine inanmis kisilerden olusmasina ragmen bu kisiler, isin asli (yani dinin emirleri) ne derse desin insani ve vicdani sorumluluklariyla davranmayi yeglerler. Bu bir anlamda inkârdir ama eminiz ki dogru olandir.

Yine de bu grupta olanlarin anlik algilarla mensubu olduklari inancin efsunlu esaretine kapilip bir onceki grubun psikolojisine burunebilme ihtimali hem yasanmistir hem de goz ardi edilmemelidir.

Ankette “Inanci yuzunden bir insanin oldurulmesi asla kabul edilemez” seceneginden yana olan katilimcilarin oraninin %60’i bulmasi biz dinlerden ozgur insanlarin huzurlu olmasi icin bir vesile aslinda. Zaten olmasi gereken de bu degil midir?

“Tanri dine zarar verenlerin oldurulmesini helal kilmis olamaz” sikkini degerlendiren katilimcilarimiz muhtemelen ya dinlerden bagimsiz ya da "dinleri kendilerine, cevresel ve ailevi ogretilerle belletilmis", ayrica vicdani sorumluluk tasiyan bireyler oldugu gercegini bircok kez tecrube etmistik. Bu olumlu dusuncelerine ragmen bu gruptaki din inanclilarinin dinlerini ogrenmelerini ve kendilerine verilmis emirleri onur ve vicdan terazilerinde sorgulamalarini istiyor ve tavsiye ediyoruz.

Saygilarimizla