Öfkesini belirtmek maksadiyle Tanrı’nin buldugu çözüm sudur: Hosea'yi fahise bir kadinla iliski kurmaya ve zina çocuklari edinmeye zorlamak ve sonra bu kadindan ve çocuklardan intikam almak. Bu masat;a Tanrı Hosea'ya söyle der:"Git, kendine bir kötü kadin ve zina çocuklari al; çünkü memleket Rabbin ardindan ayrilarak çok zina ediyor" (Hosea, Bap 1: 2). Bu emir üzerine Hosea gider ve Gomer adindaki bir fahise ile evlenir; ondan bir oglan edinir. Çocuga Yizreel adini verir, çünkü Tanrı Yizreel'de dökülen kanlarin öcünü Yehu'dan almak maksadiyle, çocuga bu adin verilmesini istemistir (Hosea, Bap 1: 4-5).

Az zaman geçtikten sonra Gosea'nin Gomer'den bir kiz çocugu olur; Tanrı bu çocuga "Lo-rumama" (ki "Merhamete ermemis" demektir) adinin verilmesini emreder, çünkü İsrail evine acimadigini ve acimayacagini anlatmak niyetindedir (Hosea, Bap 1: 6)

Gomer, yeni dogan kizini sütten kesince Hosea'dan yine gebe kalir ve bir oglan çocuk daha dogurur. Tanrı bu çocuga: Lo-ammi (yani "Kavmim degil" ) adinin verilmesini emreder ve sebeb olarak: "siz benim kavmim degilsiniz, ben de sizin Allahiniz olmiyacagim" (Hosea, Bap 1: 9) der. Fakat anlasilan o ki, bütün bunlar Tanrı'nin kaprislerinden baska bir sey degildir; çünkü "Siz benim kavmin degilsiniz" derken anlatmak istedigi sey Yahuda oğulları ile İsrail oğullarıni bir araya toplamak ve onlara bas olmaktir (Hosea Bap 1: 10-11).

Fakat bu arada Tanrı, pek muhtemelen asiri bir acimasizligin itisiyle, fahiseden dogma çocuklari hem birbirlerine karsi sevgi beslemeye yöneltir ve hem de birbirlerine düsman yapar ve üstelik de fahise olan analariyle çekismeye zorlar; söyle der:

"Kardeslerinize Ammi (Kavmim), ve kizkardeslerinize Ruhama ( Merhamete ermis) diyin. Ananizla çekisin; çekisin çünkü o benim karim degil ve ben onun kocasi degilim. ; ve fahiseligini yüzünden, ve zinalarini bagrindan atsin; yoksa onu çirçiplak soyacagim... ve onu susuzluktan öldürecegim. Ve ogularina acimayacagim; çünkü onlar zina oğullarıdir.... Ve o gün vaki olacak ki, Rab diyor, bana Isi (kocam) diyeceksin ve bana artik Baali (Efendim) demiyeceksin. Ve onun agzindan Baallarin adini kaldiracagim... Ve seni ebediyen kendime nisanlayacagim... ve seni sadakatle kendime nisanlayacagim, ve Rabbi taniyacaksin... Ve o gün vaki olacak ki cevab verecegim, Rab diyor, göklere cevap verecegim... Ve onu memlekette kendim için ekecegim, ve Lo- ruhama aciyacagim, ve Loammi'ye -' Sen kavmimsin-' diyecegim, o da -'Allahim-' diyecek" (Hosea, Bap 2: 21-23)

Söylemeye gerek yoktur ki burada "fahise" olarak tanimlanan sey İsrail oğullarıdir; Tanrıya degil fakat baskasina, örnegin “Ba'al”e tapmaya basladiklari için cezaya müstahak görülmüslerdir. Fakat ne var ki bütün fahiseliklerine, bütün ihanetlerine ragmen İsrail oğulları, yine de Tanrı'nin sevgisine sahibdirler ve Tanrı onlari hos görmege va bagrina basmaga hazirdir. Bu yukardaki satirlari okurken, yine kendi kendinize: "Pek iyi ama, mademki Tanrı, kendine itaatsiz oldular diye, fahiseye benzetttigi İsrail oğullarıni dogru yola sokmaga kadirdir, ya da onlar ne kadar fahiselik ederlerse etsinler, eninde sonunda onlari yola getirecektir, o halde bütün bu oyunlar niye?” Ne derseniz deyiniz, Hosea gibi din adamlarinin ele geçirip beyinlerini ve düsünce tarzlarini sekillendirdikleri kisileri düsünmege sürükleyemezsiniz.

Hosea'yi fahise bir kadinla evlendirdirip ona yukardaki oyunlari oynayan Tanrı, bu yaptiklarindan pek hoslanmis olmalidir ki, benzeri yeni bir oyun düzenler ve ona söyle der: "İsrail oğulları baska ilahlara yöneldikleri ve üzüm pidelerini sevdikleri halde Rab onlari nasil seviyorsa, sen de yine git, dostunun sevgilisi ve zina eden kadini sev" (Hosea, Bap 3: 1)

Bunu derken düsündügü sey, Hosea'ya, ihanet etmenin, acisini taddirmaktir. Bunu yaparken, ayni zamanda, günahi olmiyan bir insani (ki olayimizda Hosea'nin dostu olan kimsedir) azaba sokmaktan geri kalmamis olacaktir. Nitekim Tanrı'nin bu emri üzerine Hosea, dostu olan kisinin sevgilisini parayla satin alir ve ona söyle der: "Çok günler benimle oturacaksin; zina etmiyeceksin ve kimsenin karisi olmiyacaksin; ben de sana öyle olacagim. Çünkü İsrail oğulları çok günler kiralsiz ve reissiz ve kurbansiz ve dikili tassiz... kalacaklar; sonra İsrail oğulları dönüp kendilerinin Allahi Rabbi ve kirallari Davudu ariyacaklar ve son günlerde korkarak Rabbe, ve onun iyiligine dönecekler" (Hosea, Bap 3: 3-5)

Söylemeye gerek yoktur ki bu olay Hosea'nin kafasindan çikma bir yalandir; o bu yalanlarla Tanrı'yi güya İsrailoğullarına yol gösterir durumda tanitmak istemistir. Zira görüldügü gibi yukardaki örnekte İsrail oğulları güya Tanrıya dönmektedirler.

Bununla beraber Hosea, tipki kendisinden öncekilerin yaptiklari gibi, o da İsrail ogüllarini Tanrı'ya yaklastirma olanagi bulunmadigini söylemekten geri kalmayacaktir; tipki digerleri gibi o da ayni tema'yi isleyecek, yani İsrail oğullarıni Tanrı emirlerine sirt ceviren ve bu yüzden Tanrı'yi gazaba getiren ve sonra ceza gören ve fakat her seye ragmen Tanrı'nin hosgörü ile bagrina bastigi sevgilisi rolünde gösterecektir (Hosea Bap 4: 1-4). Örnegin Tanrı ile olan iliskileri su dogrultuda siralayacaktir: "Kavmim kendi agacina danisiyor ve degnegi ona bildiriyor; çünkü zina ruhu onlari saptirdi; ve kendi Allahlarindan ayrilip zina ettiler" (Hosea Bap 4: 12);

"Ey İsrail! kavmlar gibi sevinçle cosma; çünkü kendi Allahindan ayrilarak zina ettin" (Hosea, Bap 9: 1) "Ey İsrail, Allahin Rabbe dön; çünkü kendi fesadinla yikildin... ona diyin:-'Her fesadi bagisla ve bizi inayetle kabul et....-'... Onlarin dönekliklerine sifa verecegim, onlari gönülden sevecegim; çünkü öfkem ondan döndü. İsraile çig gibi olacagim; zambak gibi çiçeklenecek ve köklerini Libnan gibi salacak..." (Hosea, Bap 14: 1, 4-7)

Hosea'dan sonra Yoel' e göre Tanrı, İsrailoğullarına karanlik günler ve kanli gelecekler hazirladigini söylerken, ortada hiçbir sebeb yok iken bu kötümserligini terkeder ve onlara merhamet besledigini, onlari inayetlerine eristirecegini, vaktiyle onlara karsi saldirttigi yabanci milletleri (örnegin Mısır'i, Filistin'i) yerle bir edecegini söyler. Örnegin: "Ayilin, ey sarhoslar ve aglayin; ve ey sarap içenler, hepiniz tatli sarap için ve uluyun. Gençliginin kocasi için çul kusanan gelin gibi yas tut... Ey kahinler çul kusanip dövünün;" (Yoel, Bap 1: 5, 8) der. Fakat kavmi kendisine yalvar yakar olunca, bu sefer kavmina acir ve söyle der: "Iste size bugday ve yeni sarap ve yag gönderecegim ve ona doyacaksiniz ve artik sizi milletler arasinda rüsvay etmiyecegim... Ve bileceksiniz ki ben İsrailin ortasindayim ve Allahiniz Rab benim ve baskasi yoktur; ve kavmim edebiyen utandirilmayacak" (Yoel, Bap 2: 19-27). Ve Tanrı, onlarin oğullarıni ve kizlarini beser üzerine ruhunu döker gibi dökecek ve bunlar bütün besere peygamberlik edeceklerdir (Yoel, Bap 2: 28-29)