Daha sonra Sekem, tipki babasinin agziyle konusarak Dina'nin babasina ve erkek kardeslerine söyle der: "Gözünüzde lutuf bulayim, bana ne derseniz onu veririm. Benden çok fazla agirlik ve hediye isteyin, ve bana söyliyeceginize göre veririm; ancak genç kadini kari olarak bana verin" (Tekvin, Bap 34: 11-13)

Kuskusuz ki teklif makul bir tekliftir. Her ne kadar Sekem, Dina'nin irzina geçmekle kötü bir sey yapmis sayilirsa da, simdi nedamet getirmis ve suçunun kefaretini ödemek istemistir. Bu durumda yapilacak sey, Dina'ya danisip Sekem ile evlenmek niyetinde ise Sekem'in teklifini kabul etmek, degil ise teklifi red'etmek oldugu halde Yakub'un oğulları intikam yolunu ararlar. Hem de bu isi hile'ye basvurarak yapmak isterler ve söyle derler: "Kiz kardesimizi sünnetli olmayan bir adama vermek (mi?), hayir bunu yapamayiz; (bunu yapmak) bize utanç verir. Ancak bir sartla size razi oluruz; bütün erkekleriniz sünnet edilip bizim gibi olursaniz, o zaman kizlarimizi size veririz, ve kizlarinizi kendimize aliriz ve sizinle oturur ve bir kavim oluruz; ve eger bizi dinlemez ve sünnet olmazsaniz kizimizi alir gideriz". (Tekvin, Bap 34: 13-18)

Bu sözler üzerine Hamor ve oglu Sekem sevinirler, çünkü teklifin kabul edilmeyecek bir yönü olmadigini düsünürler. Genç adam Yakub'un kizina gönül verdigi için her seyi yapmaga hazirdir. Hamor da oglunu mutlu kilmak için ona yardimci olmaga razidir. Bu nedenle baba ve ogul Kent'in erkeklerini sünnet olmaga çagirirlar; onlari razi etmek için bir takim maddi çikarlar saglanacagini ve örnegin Yakub oğullarınin mallarindan ve hayvanlarindan yararlanilacagini anlatirlar ve söyle konusurlar: "Bu adamlar bizimle selamet üzeredirler; (birakiniz) memlekette otursunlar ve orada ticaret etsinler; ve iste memleket onlar için kafi derecede genistir; onlarin kizlarini kari olarak kendimize alalim ve kizlarimizi onlara verelim. Bu adamlar bir kavm olmak üzere bizimle oturmak için (erkeklerimizin sünnet olmalari sartini ileri sürmektedirler. Bizimle beraber oturacak olurlarsa) onlarin sürüleri ve mallari ve hayvanlari bizim olmaz mi? (Gelin buna razi olalim ve bizimle beraber otursunlar)..." (Tekvin, Bap 34: 18-24).

Halk bu söylenilenlere kanar ve Kent'in erkekleri hep birlikte sünnet olurlar. Sünnet olmanin verdigi aci ve sizi ile yataga serilirler. O sirada Yakub'un oğulları pusuda, intikam saatini beklemektedirler. Aradan az geçmeden halk'in sizi çekmekte oldugunu firsat bilerek Kent'e girerler ve bütün erkekleri kiliçtan geçirirler; ne var ne yoksa her seyi yagma ve talan ederler, suçsuz ve günahsiz halka ait bütün koyunlari, sigirlari, esekleri ve nihayet bütün kadinlari ve çocuklari alip kaçarlar (Tekvin, Bap 34: 25- 30).

Yakub bu yapilanlara kizar. Fakat kizmasi insancil olusundan ya da günahsiz halka acimasindan degil, sadece karsi tarafin intikam almaga kalkacagini hesaplamasindandir. Çünkü Kenanli'lar ve Perizzi'ler sayica çok ve güçlü toplumlardir; onlarin saldirisina ugramak korkusu ile oğullarına söyle der: "Beni derde soktunuz, ve ben sayica azim; (onlar) bana karsi toplanip beni vuracaklar ve evimle beraber ben helak olacagim".

Görülüyor ki Yakub, kendi oğullarınin isledikleri cinayet konusunda en ufak bir üzüntü izhar etmis degildir. Sadece karsi taraftan gelebilecek tehlikeden dogma korkusunu ortaya vurmustur. Onun bu sözlerine karsi oğulları söyle yanit verirler: " (Sekem) Kizkardesimize bir fahiseye oldugu gibi davranmali miydi?.

Simdi siz gelin de bu ahlak anlayisina akil erdirin. Sanki Dina'yi kirleten Sekem'in günah'i bütün Kent halkina ait imis gibi; ya da sanki Sekem'in pismanlik getirmesi yetersiz imis gibi, Yakub'un oğulları, suçsuz ve günahsiz insanlari keserek, öldürerek intikam almakta ve bu olay, adeta Tanrı'nin tasvibine mazhar olmuscasina Kutsal sayilan bir kitapta anlatilmakta!