Şeyh'e Dokunabilmenin Anlamı !
Şanlıurfa'nın Viranşehir ilçesinde, dini dernekler tarafından okutulan mevlit sonrasında verilen ve yaklaşık 3 bin 500 kişinin katıldığı yemeğe katılan Nakşibendi Tarikatı'na bağlı olduğu söyleyen Şeyh Muhammet Ali Arslan'a dokunmak isteyen müritler izdihama neden oldu.
Mevlit Kandili dolayısıyla ilçedeki dini dernekler tarafından akşam namazının ardından Kemal Veysi Tepret Camii'nde Mevlid-i Şerif okutuldu. Mevlide, Nakşibendi Tarikatı şeyhlerinden olduğu söyleyen Ceylanpınarlı Muhammet Ali Arslan ile aralarında müritlerin de bulunduğu yaklaşık 3 bin 500 kişi katıldı.
Muhammet Ali Arslan, mevlidin ardından cami bahçesinde düzenlenen yemeğe katılmak için camiden çıkarken, kendisine dokunmak ve elini öpmek isteyenlerin oluşturduğu izdihamın ortasında kaldı. Şeyhe dokunmak ve elini öpmek isteyen müritlerin cami bahçesinde oluşturdukalı izdihamda, bazı kişiler ezilme tehlikesi atlattı. Görevlilerin araya girmesiyle şeyh izdihamın arasından güçlükle çıkarılarak, daha önceden belirlenen bir yere götürüldü.
Şeyh, kendisine ikram edilen ve yöresel tatlı Zerde'nin de bulunduğu yemeği yerken; müritleri ise, bu kez yemek alabilmek için birbiriyle yarıştı. 68 yaşındaki şeyhin, Viranşehir ve Ceylanpınar ilçelerinde yaklaşık 5 bin müridinin bulunduğu ileri sürüldü.
Şİmdi bu haberde öne çıkan şeyler ve yörede olan bitenleri bir alt alta sıralayalıım :
1- İslam peygamberinin doğumu için yapılan bir kutlama sırasında, toplantıya katılan bir Nakşibendi şeyhi kutsal bir haleye büründürülmüştür.
2- Olay Türkiye'nin sosyo ekonomik ve sosyo kültürel olarak en geri kalmış yörelerimizden birinde geçmiştir.
3- Müritler şeyhe dokundukları zaman bir şeyler kazanabilecekleri umudunu ve inancını taşımaktadırlar. Bu inanç ile de birbirlerini ezebilecek kadar bir coşku ile dolmuşlardır.
Şimdi bu üç gözlemi alt alta koyarak degerlendirdigimizde ilginç bir nokta ile karşılaşmaktayız. Atalarımız binlerce yıl önce de aynı davranışları göstermekteydiler. Daha henüz semavi dinler, hatta degil tek tanrılar, çok tanrılar bile ortada yokken toplum aynı inanç dokusuna sahipti.
İlkel atalarımız doganın yaşam dolu oldugunu düşünürlerdi, canlı cansız dogadaki her şey aynı gücün dışa vurumuydu ve tüm canlılar da öyle ya da böyle bu güçten bir parçayı kendi içlerinde barındırabilirlerdi. Bu gücü fazla olarak içlerinde bulunduranların ise dogayı etkileyebilecek, olayların akışını degiştirebilecek güce, yani büyü gücüne sahip oldukları düşünülürdü. Zamanla tüm toplum bireylerinin gücü olan bu kavram soyutlamaya ugradı ve tek tek özel bireylerin sahip olabilecekleri bir güç haline geldi. O bireylere dokunabilmek aynı zamanda onlarla etkileşim kurabilmenin de bir yoluyudu. Böylece kutsal kişilerdeki gizli gücün bir parçası da dokunana geçebilecekti. Bu anlayışı tüm ilkel toplumlarda gözlemlememiz mümkündür.
Viranşehir'de olanlar da on binlerce yıldır insan bilincinin bu yörede çok da ileri gidemedigini göstermekte. Bu da toplulugun içinde oldugu cehalet yumagıyla bire bir örtüşmekte. Zaten din ve inancın esas beslendigi temel kaynaklar cehalet ile bilinemezlik degil mi.
Günümüzde bu Nakşibendi şeyhine dokunmak için yarışanlar 1400 sene önce de başka birini abdest suyunu içmek için yarışmaktaydılar. O kadar yarıştılar ve bu yarışmayı toplumun dokusuna işlediler ki 1400 sene sonra bu anlayıştan kainatın yüzü suyu hürmetine yaratıldıgı söylenen, alemlerin efendisi oldugu söylenen peygamber Muhammed günümüze kaldı. Muhammed'in nasıl peygamber oldugunu merak edenlere bu Nakşi şeyhi örnegini dogru okumaları önerilir..
Mevlit Kandili dolayısıyla ilçedeki dini dernekler tarafından akşam namazının ardından Kemal Veysi Tepret Camii'nde Mevlid-i Şerif okutuldu. Mevlide, Nakşibendi Tarikatı şeyhlerinden olduğu söyleyen Ceylanpınarlı Muhammet Ali Arslan ile aralarında müritlerin de bulunduğu yaklaşık 3 bin 500 kişi katıldı.
Muhammet Ali Arslan, mevlidin ardından cami bahçesinde düzenlenen yemeğe katılmak için camiden çıkarken, kendisine dokunmak ve elini öpmek isteyenlerin oluşturduğu izdihamın ortasında kaldı. Şeyhe dokunmak ve elini öpmek isteyen müritlerin cami bahçesinde oluşturdukalı izdihamda, bazı kişiler ezilme tehlikesi atlattı. Görevlilerin araya girmesiyle şeyh izdihamın arasından güçlükle çıkarılarak, daha önceden belirlenen bir yere götürüldü.
Şeyh, kendisine ikram edilen ve yöresel tatlı Zerde'nin de bulunduğu yemeği yerken; müritleri ise, bu kez yemek alabilmek için birbiriyle yarıştı. 68 yaşındaki şeyhin, Viranşehir ve Ceylanpınar ilçelerinde yaklaşık 5 bin müridinin bulunduğu ileri sürüldü.
Şİmdi bu haberde öne çıkan şeyler ve yörede olan bitenleri bir alt alta sıralayalıım :
1- İslam peygamberinin doğumu için yapılan bir kutlama sırasında, toplantıya katılan bir Nakşibendi şeyhi kutsal bir haleye büründürülmüştür.
2- Olay Türkiye'nin sosyo ekonomik ve sosyo kültürel olarak en geri kalmış yörelerimizden birinde geçmiştir.
3- Müritler şeyhe dokundukları zaman bir şeyler kazanabilecekleri umudunu ve inancını taşımaktadırlar. Bu inanç ile de birbirlerini ezebilecek kadar bir coşku ile dolmuşlardır.
Şimdi bu üç gözlemi alt alta koyarak degerlendirdigimizde ilginç bir nokta ile karşılaşmaktayız. Atalarımız binlerce yıl önce de aynı davranışları göstermekteydiler. Daha henüz semavi dinler, hatta degil tek tanrılar, çok tanrılar bile ortada yokken toplum aynı inanç dokusuna sahipti.
İlkel atalarımız doganın yaşam dolu oldugunu düşünürlerdi, canlı cansız dogadaki her şey aynı gücün dışa vurumuydu ve tüm canlılar da öyle ya da böyle bu güçten bir parçayı kendi içlerinde barındırabilirlerdi. Bu gücü fazla olarak içlerinde bulunduranların ise dogayı etkileyebilecek, olayların akışını degiştirebilecek güce, yani büyü gücüne sahip oldukları düşünülürdü. Zamanla tüm toplum bireylerinin gücü olan bu kavram soyutlamaya ugradı ve tek tek özel bireylerin sahip olabilecekleri bir güç haline geldi. O bireylere dokunabilmek aynı zamanda onlarla etkileşim kurabilmenin de bir yoluyudu. Böylece kutsal kişilerdeki gizli gücün bir parçası da dokunana geçebilecekti. Bu anlayışı tüm ilkel toplumlarda gözlemlememiz mümkündür.
Viranşehir'de olanlar da on binlerce yıldır insan bilincinin bu yörede çok da ileri gidemedigini göstermekte. Bu da toplulugun içinde oldugu cehalet yumagıyla bire bir örtüşmekte. Zaten din ve inancın esas beslendigi temel kaynaklar cehalet ile bilinemezlik degil mi.
Günümüzde bu Nakşibendi şeyhine dokunmak için yarışanlar 1400 sene önce de başka birini abdest suyunu içmek için yarışmaktaydılar. O kadar yarıştılar ve bu yarışmayı toplumun dokusuna işlediler ki 1400 sene sonra bu anlayıştan kainatın yüzü suyu hürmetine yaratıldıgı söylenen, alemlerin efendisi oldugu söylenen peygamber Muhammed günümüze kaldı. Muhammed'in nasıl peygamber oldugunu merak edenlere bu Nakşi şeyhi örnegini dogru okumaları önerilir..
Sitede Ara
Son Eklenenler
Haberler
- Din adamından ‘çalışan kadınlara cinsel taciz’ çağrısı
- Mahmut Macit ve hoşgörü
- Papa: Ateistler Cennet'e gidecek, Vatikan: Ateistler Cennet'e gidemez
- Ateistim ama çoğu insandan dindarım
- Bir Grup Ateist: Ateistlerin İfade Özgürlüğü Yok!
- 'Otistik çocuklar cennete gidecek'
- ‘Otistik çocuk ateisttir’
- Dikkat! Orkun Ş. ateist avında!
- İlkokullarda gericilik kol geziyor: Zorla cami maketi yaptırdılar
- RTÜK CNNTürk'e peygambere hakaretten uyarı cezası verdi
