Dunning-Kruger Sendromu
 

Bizdeki adıyla Cahil Cesareti'ni bir yazarın kaleminden okuduk.. Sizin bu konularda ki düşünceleriniz ve yaklaşımlarınız nelerdir?

Cahil kesimin, kendini peygamber olarak gösteren kişilerin yaptığı 3-5 numarayı anlayamayıp "yahu bunu nasıl yaptı" şeklinde düşüncelere girmesi sonucu peygamberlere inanmasını; sosyolojik ve psikolojik olarak açıklayan bir tez olmuş...

Çokta doğru olmuş...

çok güzelmiş :)

bu kısımla ilgili bir anımı anlatmak istiyorum. bir keresinde bir sınav yapmışlardı bize. yarısı sayısal, yarısı sözel ve her birinde yaklaşık 50 öğrenci olmak üzere, 6 grup aynı anda girmişti bu sınava. hatırlıyorum da epey de kasmıştık. bizim grup(ki hepimiz aynı bölümdendik) sınavdan çıktıktan sonra yerlerde sürünüyordu. hepimiz sınavı hazırlayanlara küfürler yağdırıyorduk. hatta bazı kızlar sınav kötü geçti diye ağlamışlardı bile! sınav harbiden kötü geçmişti ve başarısızlık da 1 seneye patlayacaktı... sınavın sonucu bir açıklandı ki: bizim grubun not ortalaması 95! benimki de kötü geçmişti ama 100 geldi :lol:

Sendrom için güzel örnekmiş :) "Başarılı ve bilgili insanlarda daima bir şüphe olması normaldir" aynen denildiği gibi..

İnsanın kodları arasında "bilmiyorum" diye bir kod yok, bunu fark edemiyorlar, bunu kullansalar da "kerhen" kullanıyorlar, helede biraz bir şeyler bilen, bilmediği konularda azcık bir fikri bile olması yeterli geliyor, biliyor olmak dünyalara bedel oluyor.
Zaten fikri olması da cesaret ve öz güvenin de tam olmasıyla alakalıdır ki böyle biri ASLA artık bilmiyor olarak görmüyor kendini.

"Dünyanın sorunu, akıllılar hep kuşku içindeyken aptalların küstahça kendilerinden emin olmalarıdır." Bertrand Russel

Bilmiyor olmak kötü bir şey değil ama biliyor görünerek, tüm ihtimal kapılarını kapatmak, bu çok ilginçtir.

Konu 2011de açılmış ve birden cevap vermişsiniz bunun nedeni sanırım Tasavvuf konusunda yaptığım yorumlar yüzünden bana gönderme yapmak istemeniz evet ben bildiğim şeyleri ölümüne söylerim ve hiç gocunmam bilmediğim zaman da mesela spartacusun materyalizm yorumlarında olduğu gibi onu dinlemek için susarım.

Kendinizden kurtulun desem nasıl olur, bu kadar önemsemeseniz!
Oradan cevap versem veririm de, orayı buraya taşımak anlamsız değil mi?

Bu sendromu bugün öğrendim, başka bir sitede konusu geçti, ilginçti, burada canlandırmak istedim, zaten forumda da varmış, hepsi oydu.
Öteki türlü insanın kodları arasında "bilmiyorum" kodu yok diye, daha öncede forumda demiştim bir kaç kez, bunun bir sendrom şeklinde olması ilgimi çekti, isterse 1999 yılı olsun, konu canlanamaz mı?
Hele ki böyle ölmez konular, Güzel konu nihayetinde.

Sevgiler

Düzenlenir de gönderme gibi geldi 6 yıl önceden konu güncelenince ve mesajınızı görünce.

Ahaha, ben her tartıştığım kişiye ait bir sendrom mu bulacağım, bu mümkün değil :D

Dediğim bu yeni öğrendiğim bir sendrom, daha bugün, hatta başka bir sendrom daha var ama onuda söylemeyeceğim artık, temelli üstüne alınacaksın, olmaz.

Sevgili felasife konu güzel konu , her konu birbirinden daha güzel , bu durum ayrı da.

Gerçek bilgi ne ?
O testte sorulan sorular kimin doğruları?

Çoğunluğun kabul ettiği doğrudur .Cevap mıdır?

Tecrübelerden elde edilen doğru ve gerçek bilgimidir? Yanılmalar olamazmı?

Bu soruları sana , başlıkdaki iddiayı peşinen hiç sorgulamadan kabul eder gibi yazdığın için soruyorum. Kusura bakma.

Taşkın dan nasibini alan sen sorgulamadan nasıl şartsız kabullendin ona şaşırdım.

Sevgili İlahimasal
Yanılmalar elbette hayatın bir gerçeği, mesele yanılmada değil, iddia etmekte,
hatayı kabullenmemekte.
Bilgi dediğimiz şeyde, zilyon çeşitli bir şey, sonu yok, ne kast edildiği önemli.

Bugün tamda böyle bir şey oldu, biri geldi bir konu hakkında bilmediğini söyledi, yardım istedi, yol gösterdik, tabi hatalarını da gösterdik.
Bu ilk kez yaptığımız da bir şey değildi, çok yaptık.
Bu seferde döndü, yardım istediği şeyin doğruluğunu savundu.
Detayına girmeye gerek yok, insan sıkışınca bilmiyorum modundan, hoop biliyorum moduna geçiyor.
Bilmediğini biliyoruz, hata ettiğini görüyoruz, ama anlamsız şekilde savunmaya girince, sıkışınca, güyâ akıl oyunları ile başka taraftan saldırmaya girişiyor. oysa mesele belli, konu belli.

Yo niye kusura bakayım, bilakis memnunda olurum, dediğin gibi sorgulamadan almam adetim değil, insanın "bilmiyorum" kodu önemli benim için, bu mesele buna uyuyor çünkü, kısacası sorguladım diyebilirim.

Bilgiye gelince, neye göre, kime göre, hangi bilgi vs. detayı konuyla belli olur, gerçek bilgi deyince, bunu zemini olmalı, zemini olmadan gerçek bilgi zaten kafadan muğlak olur.
O sorular kimin doğrularına gelince, insanlığın ortak bir hafızası vardır, orada toplanır aslında bu tip bilgiler, ve oradan da çıkartılırlar. Yani zaten varlardır, dolayısıyla da insanlara da şak diyede uyarlar bazen bu bilgiler. Hataları eksikleri de vardır illaki.
Gözlemlerde bu işlerin bir yönü ama çok kısıtlı bence, dahada gelişmeleri gerekiyor ama gelişiyorlarda.

Sevgiler

"İnsanlar başaklara benzer, içleri boşken başları havadadır, doldukça eğilirler.." demiş Montaigne.

Kimin için başımı eğeceğim? BEN
Eğilmek mağlup olmaktır. YİNE BEN

Dolup da baş eğeceğime boş dik dururum.BEN
Mütevazi olmak için baş eğmeye gerek yok.YİNE BEN