Bilge Engin´isimli üyeden Alıntı (Mesaj 351119)

Burada yazı yazmaya başladığım günden beri teistler tarafından savunulan bir tez hep dikkatimi çekti. Eğer tanrı yoksa, cennet cehennem yoksa hayatın anlamı da yoktur, iyi olmak için bir çaba harcamaya gerek yoktur.

Yani; insanların birbirini öldürmesini, tecavüzleri, hırsızlıkları, savaşları, ahlaksızlıkları tanrının ve onun ceza/ödül sisteminin varlığı engeller.

Neredeyse doğduğum günden beri tanrı inancına sahip değildim. İzmirde büyüdüm ve hayatımın büyük bölümü orada geçti. Çevremde benim gibi arkadaşlarım vardı. Hepimizin ortak noktası sadece tanrısızlık değildi. Bizler evrensel doğrulara, bilgiye, çevremizde bulunduğumuz sosyal ortamda örnek kişiler olmaya ulaşma çabamız da ortak noktalarımızdı.

Ama ilginç şekilde bunu ne huri ne de allah için yapıyorduk. Hepimizin öğrendiği bir gerçek vardı, o da insanın sosyal bir hayvan olduğu. Bu yüzden sosyal ortam içerisinde yaptığımız her iste bir sosyal kaygımız olurdu. Sahil temizleme çalışmaları, kimsesiz çocuklar için yardım toplama, ekonomik durumuiyi olmayan çocuklara ders verme vb. Bu işleri yaparken tanrının ve ya ölüm sonrasında huriler ile dolu bir sahil vilası hayalimiz yoktu. Sadece çevremizde yardım etiğimiz ya da yaptığımız yardımı görüp gözlerimizin içerisine bakan insanların takdiri ve sevinci bizi bu işleri yapmaya sevk ederdi.

Özellikle insanlardaki bilgi seviyesi ve bilinç arttıkça bizim ekibe daha yatkın olduğu, bilgisizlik ve bilinçsizlik arttıkça ise dini grup ve akımlara daha yatkın olduğu daha ö dönemlerde dikkatimi çekmişti.

Gelmek istediğim nokta dindar arkadaşların, allahın varlığı olmasa iyilik de olmaz diyen düşünce yapıları.

Taşlanarak tekmelenerek öldürülen kadınlar, canlı canlı yaklan insanlar, canlı bombalar, cehalet pislik daha nicesini sayarım. Bunlar tanrının varlığından dolayı olan durumlar. yani bunlar tanrı olmaz ise iyilik olmaz diyen fikrin oluşturduğu manzaralar.

Bunları gördükçe tanrının olduğu bir hayat yerine bilgi, bilinç ve sosyalleşme çabasının olduğu bir hayatın daha fazla iyilik getireceği düşüncesindeyim.

Tanrı yoksa bilinç ve sosyalleşme artar, insan o zaman insan olur.

EL_AkSa_ŞeHidLeRi´isimli üyeden Alıntı (Mesaj 351259)

şu an bütün dünyanın ateist olduğunu düşünelim, en ufak bir kötülük bile olmayacağının garantisi nedir?

Bilge Engin´isimli üyeden Alıntı (Mesaj 351287)

Aslında basit bir anlatımla kcevaba başlamak istiyorum El Aksa. İnsan iyi olmak için çaba harcamasına gerek yoktur; insanın kötü olmak için çaba harcamasına gerek vardır.

Ateizm ile sosyalleşme çabası ve bilgiye ulaşma isteği genellikle beraber ilerlemektedir El Aksa. Dolayısıyla kaba bir genellemeyle ateist insan daha sosyal ve bilgilidir. Ama dediğim gibi kaba bir genelleme.

Tüm dünya ateist olsa hiç kötülük olmaz mı? olur. Bunu ne dinler engelleyebilir ne de dinsizlik. Kötü olma dürtüsü dinlere bağımlı bir şey değildir. Bilgi seviyesi yüksek ve sosyaleşme çabası içerisinde olan bir insan ilk başta belirttiğim gibi kötü olmak için bir çaba sergilemez. İnsan olmanın doğasından gelen dürtüleri kontrol altına alarak iyi olur. Kötü olması için sistemlerini kapatması gerekir.

Çok basit psikolojik bir bilgi vardır. Azıcık olsun psikoloji okuyan bir insan bunu bilir: İnsan psikolojisini yönlendiren duygu ve hareketlerin temelinde İDLER vardır. Bu idler ağarlıklı olarak hayvansal içgüdülerdir. Cinsel dürtüler, saldırganlık, karnını doyurma isteği, üstün olma isteği vb. İnsanın bilgi seviyesi ve sosyal çevresi arttıkça bu isteklerinin önüne belirli setler çekmeye başlar. Ego, önbenlik ve üstbenlik süzgeçlerinden geçen bu dürtüler toplum içerisinde yaşamasına olanak verecek düzeye getirilir.

İnançlar genel yöntemiyle okuyup öğrenmeye yönlendirmez. Daha çok inanmaya yönlendirir. Bilgisizlik yüzünden de İDLER'i bastırabilecek sadece inanç vardır. Bu yüzden de inanç olmaz ise İDLER serbest kalır.

Anlatmak istediğim nokta Ateizim bilgi ve sosyalleşme çabası sayesinde insanın insan olmasını sağlarken, dinler hayvanın üzerindeki insan maskesidir. Bu yüzden dindarlar allah olmaz ise kişinin kötülük yapmasını engelleyecek hiç bir şey olmaz diye düşünür.

Saygılar

EL_AkSa_ŞeHidLeRi´isimli üyeden Alıntı (Mesaj 351428)

Nirvana ya ulaşan bir ateist iyilik meleği timsali sokaklarda dolaşmaya mı başlar yani?

'ateist sosyal ve bilgilidir' derken neden insanlardan diploma ve sosyal aktivite şartı koşuyor gibisiniz, ben şimdi asosyal ve bilgisiz olsam ateist olamayacakmıyım?

şu forumda bile ne düşünürse düşünsün neye tapıyorsa tapınsın karşısındaki insana sırf inançlı diye en ufak bir saygısı olmayan ateistler hangi barışçıl bir dünyadan söz edebilirler ki..

Bilge Engin´isimli üyeden Alıntı (Mesaj 351465)

Bir ateisti düşünürken dini tanımlamaları aklınızdan çıkartınız. Bizde nirvana yoktur. Genel geçer doğruluk ve evrensel ilkeler öncelikli gelir. Bu yüzden de bir ateist bir teistle kıyasla dediğin gibi sokakta iyi bir insan olarak dolaşır. (Melek diye bir şey yoktur)

Asosyal ve bilgisiz olsan aslında ateist olmuş olmazsın. Sadece inanmadığına inanırsın. Ateismin genel felsefesi BİLMEK, Teismin genel felsefesi ise İNANMAKtır. Bu yüzden zeka ve bilgi seviyesi arttıkça ateism artar.

Bilge Engin´isimli üyeden Alıntı (Mesaj 351465)

Asosyal ve bilgisiz olan insanlrın neredeyse tamamı teisttir.

Bizim inançlı kesime karşı yapabileceğimiz tek aktif eylem saygısızlıktır. Sizler ise kol baçak kesmeden başlayıp, kırbaşlamaya, taşlayarak ve ya kılıçla öldürmeye kadar gidersiniz.

Buradaki diğer ateist arkadaşları bilmem ama ben inançlara tiksinti ile bakarım, sizler ise inançsızlığa kin öfke ve saldırganlık duygusuyla bakarsınız.