Ölümden sonra ne oluyor?

[cokgülünc]

insan ölürken ona bir bak kumandası verilir
o kumandayı aldımı insan hayretli nazarlar başlar
nasıl yani
ölen yanında bulundum hiç
mesela en çok komanada olan insanlarda belli olur
komanda ölüm hastalığında olan bir kimseye yanındaki akrabası
bak kim gilmiş seni ziyarete dese hiç bakmaz
bak en sevdiğin dostun akraban gelmiş desen bakmaz
elinde dürtsen yine bakmaz
Ama Kudret Gel diye bir sayha verir birden bire gözlerini açar hayretle bakar ve ölür evet ne oluyor bir anda orada hımmm

işte edison ne tatlı cevap veriyor edison hayatını anlatan kitapta vardır
ben okumadım da duydum
edison ölürken yanındakilere diyor ki
bu hayatan ötesi pek tatlıymış önün çok harikulade diyor

yaaa ! kudretin ayetine kendsini vermiş bulacağım icat edeceğim diyerek riyazat yapıyor yani işi ile ilgilenirken ne filan kasasıyla ne filan rütbesiyle alemin dedikodusuyla meşgul değil bir riyazat var orada öyle yaşamış
işte kudretin iltifatına mazhar olmuş onu derdemezde gözlerini kapıyor edison

yine bir avrupalı alim var ölürken yanında bulunan diğer bir alim işte kaybediyoruz diye elini tutuyor sıkıca bir vaziyette
o adam ben ileri gitmek istiyor sen geri çekiyorsun önüm çok harikulade diyor ve onu derdemez oda gözlerini kapayıp gidiyor

hulasa ölürken insalara bir bak kumandası verilir
hayretli nazarlar başlar
hastalığın acının ağrının ıztırabı başkadır ölüm zevki başkadır
karıştırma

ben bunları nerden duydum
Muhammed Şems-Üd-Din Yeşil Efendiden
Hakiki Muhammedi güneşi

1968 yılında vefat etmiştir
www.yesilhoca.com/kimdir.htm (papyonlu ve uzun saçlı resimlerini görenler şaşırırlar onlar *islam medeniyetini kaba sofu zannederler)
www.yesilhoca.com/sohbet.htm ( 1950 yıllarında ki ahlak konferanslarındaki konuşları kasete alınmıştır her ay sohbet bölümünde yenilenen sohbetleri dinleyebilirsiniz mezvuu insan nedir
Ahlak üzerinedir
www.yesilhoca.com/5.htm (burada bir cuma hutbesi vardır ilk başı arapça dua sonra türkçe hutbeye geçer)

[sodomo--]

Bu ölümü niye böyle abarttığınızı anlamış değilim.Kardeşim.Bu ölüm bir tabiat
kanunu.İnsan doğar,büyür ve ölür.Bir kere bunu kabulleneceksin.Kabullenmediğin
zaman bir ömür boyu kafanı kurcalar durur bu ölüm olayı.Ben bir ateistim.
Samimiyetimle söylüyorum ki ölüm aklımın ucundan geçmiyor.Tek düşündüğüm bu
dünyada vatanıma milletime ve insanlığa nasıl bir yararım olur diye düşünmek.
Zamanı gelince de öleceğim.Bu zaman biraz da benim elimde

Ezkamo, bence sen bu forumun Zen ustasısın.
"Yücelik her zaman 'yalın' olandadır" demiş Gothe ve bence sende bu yalın geçeklikleri çok iyi kavramışsın.

Neden büyütüyoruz gözümüzde herşeyi değil mi ?,
Neden hep büyük misyonlar biçiyoruz hayata ve ölüme ?,
Neden hep "sonrası ne olacak acaba ?" diye düşünüyoruz,
Neden sıradan olanın güzelliğini göremiyoruz ? ve neden bu kadar korku içinde yaşıyoruz ?

Halbuki gerçek "an"da gizli ve "an"ı duyumsayan daha yakın gerçekliğe ve dahası belki soru sorma gereği bile duymaz ki cevaplarla uğraşsın "an"da yaşayan.

Adım adım
Duraksayarak kimi zaman
yürüyorum
hiçbirşey ve hiçbiryer arasındaki
köprüde...

Bana "Beni duyabiliyor musun ? Hepsi bu ! Ben nereden geliyorsam sen de oradan geliyorsun. Nereye gidiyorsam oraya gidiyorsun. Hepsi bu!" diyen çöl rüzgarını duyabilmem yıllar aldı...

[deli_cevat]

hem gerçekler her zaman adil olmak zorunda değildir gerçek adil olduğı için gerçek değildir gerçek olduğu için gerçektir

[cokgülünc]

dedelerimizde öyle bir muhabbet vardı ki
o muhabbetin olduğu yerde adalet olmazdı

muhabbetin tam tarifi nedir bilir misin
muhabbet öyle yakıcı bir sıfat ve haldir hangi kalbe girerse orada ondan başka ne varsa yakar yıkar çıkarır atar
tam denk tarifi *bu
o yüzden muhbbetin olduğu yerde adalet olmaz
çünkü adalette ikilik vardır sen ve ben
Muhabbete ise sadece O vardır O oluncada adalet olmuyor
bir kimse hakkını istemesede hakkı olmasada bir şeye
dedelerimiz ona hakkını verirdi *çünkü hem O vardı
al bunu bu senin hakkındır sende hakkınsın bende hakkınım hepimiz onun olalım derdi All
muhitinde huzur vardı afiyet vardı afiyet ruhun ıztırabsız anı

bunu neden söyledim
gerçek adil olduğu için gerçek değildir dedi arkadaş oradan çağrışım yaptı
bir şey çıkmasada sizde bulunsun diye söyledim

[deli_cevat]

tabi tabi kesin öyleydi zaten osmanlıda da hiç rüşvet yoktu adam kayırma yoktu canı sıkıldı osmanlının ondan yıkıldı

[exclusive]

inkarcokgülünc";p=&quot´isimli üyeden Alıntı

edison ölürken yanındakilere diyor ki
bu hayatan ötesi pek tatlıymış önün çok harikulade diyor

Arkadaşlar benim anladığım kadarıyla Edison da tıpkı muhammed gibi bir miraç olayına mazhar olmuş. Ölmeden hemen evvel bi öbür tarafa gitmiş, hurileri fln görmüş, akabinde geri gelip "öbür taraf süper" diyip ölmüş.

Bundan sonra kendisine Hz. Edison dememiz daha uygun olur.

inkargülünç abi
*bu edison ölmek üzereyken şuuru hafiften gittiği için belki öyle bişey
demiştir.demişmidir bilmiyorum ya, işte durumun özeti bu abicim hafiften şuur gittimi insanlar ölmek üzere olmasalar bile böyle şeyler söyliye biliyolar yani,böyle hafif şuur bozukluğuna uğrayıp miraca çıktım,ay'ı böldüm,kızıldeniz yarıldı,ölüler dirildi,denizin üstünde yürüdüm,şeytanı yakaladım ağaca bağladım filan gibi bi takım şeyler söyliyebiliyolar,pek üstünde durmamak lazım esasında,bu şuurla ilgili bişey.yoksa ölüyoken melekler gelmiş cenneti görmüş,filan.ölmek üzereyken ona cenneti gösteren allah adam sağlıklıyken gösterseymiş adamda iman etseymiş kötümü olurmuş be abi,adam nası müslüman olsun nasıl iman etsin onu icat et bunu icat et adam insanlık için çalışmaktan vakit bulamamış tam ölürkende adama cenneti göster sonrada iman etmedi diye cehenneme at
allahın işi işte akıl ermiyo pek!.

[GicaN]

Öldükten sonra hayat olduğunu düşünmüyorum..

Ölümdan korkmadığım için ne zaman geldiği de pek önemli değil. Tabi insan gerçek bir dünyayı bırakıp ölmek istemiyor ama ne yapalım, öleceksek ölürüz...

Öldükten sonra ne olacağız sorusuna gelince, tabi ki toprak.. Humuslu toprak..

Ölüm bu..Ne hükümdar tanır , ne soytarı.Herkesi aynı iştahla yutar.

Ünlü birinin sözleriydi bu ama adını hatırlayamadım.
Hayatta tek bir şeyin garantisi var bence o da : ölüm

ÖLÜM DÖRTLÜĞÜ
Ölüm her aklına geldiğinde
Ah edip vah edip inleme
Bu halinle Tanrı'yı incitmiş olacaksın
Ecel kapını çaldığı zaman
Evi telaşa verme
O geldiği zaman
Sen gitmiş olacaksın.

* * * * * * * * * * * * * * * * *Anonim

[spartacus]

İnsanlar doğarlar, yaşamlarının ilerleyişinde, çevrelerinden, binyıllarca gelen insan edinimlerinden kazanımlar elde ederler ve bu edinimleri geliştirmeye ve aktarmaya devam ederler. Yeni doğmuş bir bebeğin hem edinimleri, hemde biyolojik olarak gelişimi ne seviyededir, oda yaşamda ona göre tepkiler verir. Ölümü düşünmez, kendi tabiatında olan sesler dışında sesler çıkartmaz. Ölüm düşüncesi insan için sonradan gelen bir edinimdir, yaşar, yaşarken yaşamında kendi adına bir sonu olduğunu görür. Özünde ölüm yaşamın bir sonu gibi görünürken diğer taraftanda bir başlangıcı olur. Başka canlılar için yaşam kaynağı...
İnsanlık binlerce yıllar evvelden bu gerçeği görmüştür, görmek şöyle dursun yaşam içinde olan ölümü insanlığın gözüne sokmuştur. İnsan istemesede bunun farkında olmuş ve sonsuz yaşam hayali ve arzusuna kapılmıştır.
Bedenin öldükten sonra karışıma gittiği, önce çürüdüğü sonra ise doğaya karıştığıda görülmüştür. Öldükten sonra kendi adına bir beden de kalmamaktadır. Bunlar insanlar için birer edinimler iken, diğer taraftanda ölümün varlığına karşı, hiç ölmeme arzusuda şiddetle hissedilmiştir.
Çürüyen bir beden var, bir zamanlar yaşayan. O halde beden çürüyor ise ölümsüzlük bedende bulunamazdı, böylelikle öldükten sonra yaşam beden üzerinden de devam edemezdi. Mumyalamalarda bu arzuyu gerçeğe dönüştürememiştir.
Çürüyen beden ise, ölümsüzlük nerede bulunabilirdi, burada devreye ruh girmiştir. Ruh bedeni kullanan ve vakti geldiğinde sonsuz yaşama uçan bir şey olarak ifade edildiğinde, artık ruha uygun dünyalar varetmek de yaşayan insanın hayal gücüne kalıyordu. Böylelikle yaşarken hissedilen ölüm korkusu, hüznü vs yaşarken bilinen bir sonsuz yaşam inancı geliştirilerek, sonsuz yaşama, aslında hiç ölmemeye denkleştiriliyordu. Buradan bir sürü masallar, ilahi olgular, güçler, ruhani alemlere kapıları aralayanlar, gerçek karşısında kaçak bir tavırla ölümü yaşarken yenmişlerdir ve yaşadıkları sürecede böyle düşünecekler ve içleri rahat edecektir. gerçek karşısında, yaşamın yolu, hayali ve ütopik alemlere açılarak sürdürülecektir, bu ise yaşayanı bağlayacaktır, bağladığı ölçüde ise yanıltacak.

Gerçek budur, doğar, yaşar ve ölür, koşulları var olduğu sürece yaşam devam eder. Daha kolay kabul edilebilir gerçekler, daha zor kabul edilebilir gerçeklere tercih ediliyor olsa bile, bu gerçeği değiştirmiyor.

Ölenler nereye mi giderler , hiç doğmayanların olduğu yere . Seneca ( MÖ 5 - MS 65 ).

Doğmadan önce ne isek, ölünce de o olacağız, ne hatırlıyorsanız doğmadan öncesi için, ölünce de o. Yüzmilyonda bir olasılık öncesindeki gibi. Hiç gelmediniz hiç yoktunuz, yaşadınız ve bitti. Karışımdaydık, karışıma(canlı-cansız madde-doğa) katıldık.
Sabah 08:00 da bayıltılmış ve akşam üzeri 16:00 da ayıltılmış bir insana saat:12:00'ı sorun. Bayıltılmıştır ve algılam kapanmıştır, işte ölüm bu algılamların tamamen susmasıdır. Gerçek kabullenmesekte budur, ve varken yönümüzü yaşama dönelim, bilinen ve basit bir gerçektir, üzerinde çok düşünmeye de büyütmeyede, illa yaşayayım diye alemler uydurmaya da *gerek yok.

İSTANBUL
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.

Sonra âlem değişiverdi
Ayrı su, ayrı hava, ayrı toprak.
Sonra âlem değişiverdi
Ayrı su, ayrı hava, ayrı toprak.
Mevsimler ne çabuk geçiverdi
Unutmak, unutmak, unutmak.

Anladım bu şehir başkadır
Herkes beni aldattı gitti,
Anladım bu şehir başkadır
Herkes beni aldattı gitti.
Yine kamyonlar kavun taşır,
Fakat içimdeki şarkı bitti.

Cahit Külebi.