FLAŞ HABER: ORHAN PAMUK NOBEL ÖDÜLÜ ALDI

bize politik gibi gelen bu karar, politik yada taraflı değil nobel kriterleridir,kişi yalnızca eserleriyle değil, aynı zamanda dünya ya bakış açısıyla, duruşuyla yaşadığı ülkenin şartlarına bakmaksızın fikrini söylemesiyle bu ödüle layık görülür,bakınız dünyada barış ödülü almış bir çok insan kendi ülkelerinde hain ilan edilmişlerdir,Martin Luther king,
Mihail Gorbaçov, İzak Rabin,Şirin Ebadi, gibi dünya barışına katkı sağlamış insanlar,barış ödülü aldıkları zaman ülkelerini satmakla itham edildiler,ama bu itham o ülke gerçeklerini örtmedi,pamuk ermeni soykırımı hakkında konuşarak hata etti,ancak sözde fikir savunucusu faransanın bu kararına tepki göstermeyerek ikinci hatayı yaptı, tüm avrupanın karşı çıktığı 301.maddenin aynısını şimdi fransa yürürlüğe koymak üzere,pamuk fikir özgürlüğünü savunuyorsa buna karşı çıkmalıydı

herşeye rağmen bu ülkede nobel almış bir yazarın olması gurur verici,
ismi sadece *eroin kara para kadın ticareti ile anılan kolombiyadan
Gabriel García Márquez in nobel almış olması benim ve benim gibi
bir çok insanın kolombiyaya bakış açısını değiştirmiştir,bu ödülden sonra
insanların türkiye ye bakış açısı olumlu yönde olacaktır buna kimsenin
şüphesi olmasın, benim naçizane fikrim budur

[akson]

Orhan Pamuk un politik,siyasi kisiligi bir tarafa,edebiyatinin nobel odulu alacak duzeyde olmadigini lise duzeyinde edebiyat bilgisine sahip olanlar bilirler.Ayrica yazdiklari ve yazma amaci da tamamen *sahsi gorusum "kalbur ustu"takiminadir.Ben T.C nin bu odulu Orhan Pamuk'tan daha fazla hakeden yazarlarin oldugunu dusunuyorum.O yuzden bir talihsizliktir bir taraftan.Cunku gercekten ulkemizde kitabinin ikinci baskini yaptirmaya *gucu olmayipta harcanan bir cok yazarin hakki yenmistir.Yine her zaman ki gibi para emegi silerken ,para parayla birlikte sohreti de getirmistir.Ozeti bence budur.Ama yine de bir taraftan en azindan harita da Tarkan ve Galatasaray dan sonra adimizi ve yerimizi edebiyat dunyasinda da duyuracak bir yazarimiz var.

[akson]

Orhan Pamuk'un vatan hainligine gelince;

* *Batinin da insanlik adina yuz kizartici suclari olmustur.Gercek bir baris gonullusu bence gercekten sahsi cikarlari icin degil insanlik adina bir adim atmissa bence kurt vatandaslarimiza ya da azinliklarimiza yapilan haksizliklarin yaninda bu listeyi de uzatmaliydi;

*İSPANYOL VE AMERiKALILARIN KIZILDERİLİLERE UYGULADIĞI SOYKIRIM
1492`de, Kristof Kolomb`un ayak bastığında nüfusu 8 milyon olan Arawaks yerlilerinin sayısı 22 yıl içerisinde 28 bine indi.

NORVEÇLİLERİN TATERLERE UYGULADIĞI SOYKIRIM
Norveçliler, 1920-30`larda çıkardıkları yasalarla Nordik ırkın ariliğini korumak için etnik grup Tater (Göçerler) kızlarını zorla kısırlaştırdılar. Kısırlaştırma yoluyla ehlileştirilemeyen Taterler üzerinde insülin ve elektroşok yöntemleri uygulanıldı.

İNGİLİZLERİN AVUSTRALYALI YERLİLERE UYGULADIĞI SOYKIRIM
İngiltere Krallığı 1788-1938 tarihleri arasında sömürge amacıyla gittikleri Avustralya`da yerleşik halk Aborjinleri sistematik olarak yok ettiler. İngilizlerin aralarına salgın hastalık yaydığı, bununla da yetinmeyip yemeklerine zehir katarak yok etmeye çalıştığı 750 bin siyah derili Aborjinden geriye sadece 31 bin kişi sağ kalabildi.

ALMANLARIN BATI AFRİKA`DA NAMİBYALILARA UYGULADIĞI SOYKIRIM
Almanlar 1891 yılında hammadde ve işgücü ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla Güney Batı Afrika (Namibya)`ya sömürge kurmak amacıyla çıktılar. Bölgedeki çok zengin altın ve zümrüt madenlerini ele geçirmenin yolunun yerel Herero ve Nama halklarını yok etmek olduğuna karar veren Almanlar harekete geçti. Alman askerleri yaşlı, kadın, çocuk dinlemeden herkesi katlettiler. Katliamdan kurtulanlar işkenceyle öldürüldü. Yaklaşık 132 bin yerliden geriye 15 bini sağ kalabildi.

DANİMARKALILARIN ALMAN MÜLTECİLERE UYGULADIĞI SOYKIRIM
İkinci Dünya Savaşı`nın bitiminde Sovyet Ordusu`nun Alman topraklarına doğru ilerlemesinden kaçan 250 bin Alman mülteci Danimarka`ya sığındı. Üçte birini 15 yaşından küçük çocukların oluşturduğu Almanlar tel örgülerle çevrili toplama kamplarına alındılar. Binlerce çocuk ve yetişkin tifüs, barsak iltihabı, ishal sonucu yaşamlarını kaybettiler.

YAHUDİ VE ÇİNGENELER KATLİAMA UĞRATILDI
Almanlar 1933-45 yılları arasında Büyük Alman İmparatorluğu`nu kurmak ve mükemmel Alman ırkını yaratmak hedefiyle diğer milletlerden 21 milyon insanı topluca kurşuna dizerek, toplama kamplarında fırınlarda yakarak, gaz odalarında zehirleyerek soykırıma uğrattılar. Alman yönetimi öncelikle kendilerinden olmadığına inandığı bütün ırkları tespit edip harflerle sınıflandırdı. Bu kampanya uyarınca Çingenelerin yüzde 94`ü kısırlaştırdı. ikinci hedef grup olarak Yahudiler seçildi. Milyonlarca Yahudi sistematik bir biçimde öldürüldü.

DRESDEN`DE AMERİKAN VE İNGİLİZ VAHŞETİ
Amerikalılar ve İngilizler, Almanlar`ın savaşı kaybetmelerinin ardından, Dresden kentine sığınan Alman göçmenlerin üzerine 3 gün süreyle havadan bomba yağdırdılar. Savunmasız insanların sığındığı Dresden kentine intikam amacıyla uygulanan bombardıman sırasında 3 bin 900 ton tahrip gücü yüksek bomba ve 200 bin napalm bombası atıldı. Bu yok etme harekatında çoğunluğu çocuk ve kadınların oluşturduğu 200 bin kişi öldü. Japonya`nın Hiroşima ve Nagazaki kentlerine atılan atom bombaları sonucu 135 bin kişinin öldüğü gerçeği Dresden`e uygulanan soykırımın büyüklüğünü gözler önüne serdi.
KIBRIS`TA TÜRKLERE UYGULANAN SOYKIRIM
İngilizler 1912-1974 döneminde Kıbrıs Adası üzerindeki egemenliklerini sağlamak amacıyla Rumlar`ın ENOSİS`i gerçekleştirmelerine göz yumup Türkler`e karşı saldırı başlattırdılar. 1912`de adada yasayan Rumlar Kıbrıs`ın 35 ayrı noktasında Türkler`e ait işyerleri, camii ve evleri yakıp yıkmaya insanları katletmeye başladılar. 1952 yılında kurulan EOKA terör örgütü sistematik bir biçimde başlattığı saldırılarda 100 Türk`ü, 100 İngiliz vatandaşını öldürerek 30 Türk köyünü yaktı. 1963 yılında EOKA`cılar yeni bir etnik temizleme planını devreye soktular, bu saldırılarda 500 Türk öldürüldü, 130 Türk köyü yakıldı, 25 bin Türk evlerini terk etmek zorunda kaldı.
FRANSIZ SOYKIRIMI
Charles De Gaulle, (Cezayir; 1954-1962): Tarihin en kanlı soykırım mağdurlarının başında Cezayirliler geliyor. Fransızlar'ın Cezayirlilerin özgürlük hareketlerini işkence ve kanlı katliamlarla önlemeye çalışırken, bağımsızlık savaşı veren 2 milyonu aşkın Cezayirli'yi tehcir edip, bunlardan 1 milyon Cezayirli'yi de katlettikleri ve de bu rakama yakın insanı da kayıplara karıştırdıkları kaydedilmiştir. Fransızlar, Cezayir'de 1954 yılı ile 1962 yılları arasında 1 milyon Cezayirliyi öldürerek, Müslüman Cezayirlilere sistematik bir biçimde soykırım uygulamıştır. Cezayir halkı, ödediği bu ağır bedellerden sonra bağımsızlığına kavuşabilmiştir.

Tarih bu katliamları unutmayacak
Postmodern soykırım- ABD önderliğindeki koalisyon güçlerinin işgali altındaki Irak`ın Felluce kentinde 1 milyon 500 sivilin sokaklarda öldürülüp çürümeye terk edildiği, cesetlerin köpeklerce yenilmeye başlandığı ve 250 bin kişinin bölgeden sürüldüğü iddia ediliyor. Yeni dünyada, Felluce katliamı `post modern` soykırım olarak nitelendirilmeye başlandı.

Ben acikcasi Orhan Pamuk'un bu konular hakkinda bir yorumuna ya da mucadelesine sahit olmadim,gozumden kactiysa affola.!

"Bir yerde kucuk insanlarin buyuk golgeleri olusuyorsa orada GUNES BATIYOR demektir.!"

[erenkutsuz]

Sevgili Ezkamo,

cevap hakkını kullan buyur...

ben sana sus konuşma demedim demem de ben özgürlükleri savunan bir insanım...

her cümleme bir eleştiri sunabilirirsin....

bende sana ve orhan pamuk'u gururla öven arkadaşlara soruyorum:

neden Turan Dursun, Uğur Mumcu, Aziz Nesin, Yaşar Kemal, Ahmet Taner Kışlalı... neden bu isimler bu pamuk denen adamdan yüzlerce kat daha çaplı dolu insanlar olmasına rağmen nobeli alamadılar da bu adam çıktı ve aldı???

buyur bunu açıklayın bana hadi bunu açıklayında göreyim!

[quote:d560f07953="akson"] Orhan Pamuk un politik,siyasi kisiligi bir tarafa,edebiyatinin nobel odulu alacak duzeyde olmadigini lise duzeyinde edebiyat bilgisine sahip olanlar bilirler.[/quote:d560f07953]

Yok yaa! Demek ki lise mezunları bile Pamuk'un Nobel alamayacak edebiyat yaptığını bilirler. Bu ne bilgiçlik, bu ne ukalalık sayın akson.

Desen ki "Bana göre Pamuk Nobel alacak düzeyde değildi" bunu anlarım. Ama bilgiçlik ve kibirlik içinde "Lise mezunu bile bunu anlar" deme ukelalığınızı şiddetle kınıyorum. Ukela diyorum çünkü dünyanın en büyük edebiyat ödülü kabul edilen Nobel'i veren kurulu edebiyattan anlamıyor kabul etmeniz kibirinizen öte bir şey değildir.

Ayrıca, kişisel tarih bilgimle söyleyebilirim ki Dresden bombardımanı şubat 1945'de yapılmıştır. Yani savaş bittikten sonra değil. Savaş nisan 1945 de bitmiş idi. Ayrıca ölü sayısı 200.000 değil 40.000 idi. Size bu yalan-yanlı bilgiyi kim verdi?

Ayrıca yukarıda saydığınız kitle katiamları ve soykıırmları batıda kabul edilmekte, tanınmaktadır. Oysa Türkiye, Ermeni soykırımını tanımamıştır. Yani mesele kimin hangi soykırımı yaptığı meselesi değildir. Yapılanları açık yüreklilikle kabul etmektir. Zaten dikkat ediniz batıda "bu soykırımı neden yaptınız, yapmamalıydınız vs." şeklinde ifadeler yok. Sadece "soykırımı tanıyın" şeklinde ifadeler var. Bundan dolayı yukarıda yaptığınız listelemenin hiç bir anlamı yoktur bana göre.

Arkadaşlar, içimizde kaç kişi Nobel ödülü almış bir yazar okumuştur, ben şahsen okudum ve açıkçası Pamuk'un onlardan aşagı kalan bir yönünü görmedim.

Diğer yazarlarımızın neden kaybettiklerine gelince, kendi dilinizde süper bir yazar olabilirsiniz, İstediğiniz düşünceleri kendi dilinzi paylaşan insanlara çeşitli söz sanatları ile anlatabilirsiniz. Ancak, yazı diliniz başka bir dile çevirince akıcılıgını ve uslubunu kaybediyorsa, sizin kitabınız yerel kalacaktır.
Kendi dilinizi paylaşanlara hissettirebildiğiniz duyguları başka bir dilde okuyan kişiye de verebilmelisiniz. Elbette ki çevirenin bunda rolü çok önemlidir. Ama yazı dili de önemlidir. Ve tabii yazarın bizzat kendisinin yapılan çevirileri kontrol etmesi gerekmektedir. Bizde çevirilerine Pamuk'tan başka önem veren, başka ülkelere gidip kitap tanıtımına katılan yazar görmedim ben. Maddiyatın önemi kadar profesyonel balış açısının da önemi var. diğer yazarlarımız Pamuk kadar şanslı değildi belki. Olanlar ise onun kadar çalışkan.

Ben Pamuk'un bazı kitapalrını çok beğendim, Yeni Hayat ve Kara Kitap gibi. Bazılarını da beğenmedim, Benim Adım Kırmızı ve Kar gibi.
Pamuk'tan daha çok beğendiğim *Türk yazarlar uok mu ? Tabi ki var, ancak dediğim dil konusuna ve usluba ve profesyonelliğe kim Pamuk kadar önem gösterdi.

Onu eleştirdiğim yönleri var tabi ki bir okur olarak. Ama bu kişisel görüşümdür. Onu vatan haini olarak nitelemek büyük bir yanlış olur.

Yapmamız gereken bence yıllar süren emeğinin karşılıgını almış, dünya genelinde kendi romanlarını sattırmayı başarmış bir yazarı alkışlamak olmalı. Geçmişe dair düşüncesi ne olursa olsun, o da bizden biri.

Cem";p=&quot´isimli üyeden Alıntı

Ayrıca yukarıda saydığınız kitle katiamları ve soykıırmları batıda kabul edilmekte, tanınmaktadır. Oysa Türkiye, Ermeni soykırımını tanımamıştır. Yani mesele kimin hangi soykırımı yaptığı meselesi değildir. Yapılanları açık yüreklilikle kabul etmektir. Zaten dikkat ediniz batıda "bu soykırımı neden yaptınız, yapmamalıydınız vs." şeklinde ifadeler yok. Sadece "soykırımı tanıyın" şeklinde ifadeler var. Bundan dolayı yukarıda yaptığınız listelemenin hiç bir anlamı yoktur bana göre.

Konunun dışına çıkıldı doğal olarak, ama madem çıkıldı devam edelim. "Soykırım" (genoside) ile "katliam" aynı anlamda kullanılan sözcükler değil. Türkiye'nin asıl sorunu bunu "soykırım" olarak tanımakta, bir "katliam" ya da "kıyım" olduğunu aklıbaşında insanlar zaten reddetmiyorlar. Orhan Pamuk'un söylediği de aslında "Anadolu'da 1 milyon Ermeni, 30.000 Kürt öldürüldü" idi. Soykırım değil.

İkinci nokta, bu katliam, Osmanlı Devleti döneminde olan bir olay (915-918). 1920 ve daha sonrasına uzanmıyor. O tarihlerde doğu cephesinde Ermeni'ler ile çarpışmalar var, 2 silahlı gücün çarpışması yani. İki tarafın da çoğunluğu, kendini mazlum, diğerini zalim gösterme konusunda sözleşmiş gibi. Ermeniler bu konuda çok daha başarılı gerçi.

Orhan Pamuk konusunda da, keşke bu ödülü alması ile siyasi görüşleri arasında bir ilişki kurmasaydık, ama o tepki çeken sözlerini ilk dile getirdiğinden beri haklı ya da haksız "Nobel'e oynuyor" sözleri dolaşmakta. Ödülü aldıktan sonraki açıklaması ise, beni gururlandırdı doğrusu. "Bu ödül sadece bana değil, Türkiye ve Türkçe'ye verilmiştir" gibi bir açıklaması vardı yanılmıyorsam.

[quote:49d7c5789e="neutrino"]İkinci nokta, bu katliam, Osmanlı Devleti döneminde olan bir olay [/quote:49d7c5789e]

Bence Ermeni katliamı değil soykrımıdır yapılan. Çünkü doğu anadoluda yaşayan Ermeniler arasında çeteci ayrımı yapılmaksızın, bir bütün olarak, bir halk ya olduğu yerde katledilmiş ya da Suriye'ye sürülerek tümden temizleme gerçekleştirilmiştir. Eğer sadece Ermenilerin bir kısımı katledilse veya sürülse idi kaliam olarak tanımlayabilirdik. Oysa günümüzde doğu anadoluda hemen hiç ermeni kalmadığını biliyoruz. Bunların hepsi çeşitli yollardan yok edildiği için soykırım tanımlaması doğrudur görüşüme göre.

Rus cephesinde savaş sürerken bazı Ermeni çetecilerinin Osmanlıya saldırması, Osmanlının tüm Ermeni halkını imha etmesini gerektirmezdi. Yani dağdaki Ermeni çeteciyi temizleyemeyip onların köyde oturan suçsuz anasını, babsını, dedesini, kızkardeşini katletmek büyük bir insanlık suçu idi. Bugün bize düşen görev bu soykırımı kabul etmektir.

Kaldı ki bu tür katliamlar ve soykırımlar Osmanlı tarihinde ilk de değildir. Yavuz döneminde ve Kuyucu Murat *döneminde de Aleviler soykırıma yakın derecede katliama uğramışlardır.

Benim babanemin dayısı 1915 yılında doğuda askermiş. Bir Ermeni köyü halkının tamamını yakında bulunan bir derenin köprüsünde, kafaları kesilmek üzere götürüyorlarmış. Bu öyküyü anlatanlar baba tarafından akrabalarım. Kesilmeye görürülen Ermeniler içinde 15 yaşlarında güzel bir Ermeni kızını görmüş babanemin dayısı. Hemen komutanının yanına gitmiş ve o Ermeni kızıyla evlenmek istediğini, ayrıca müslüman da yapmak istediğini söylemiş. Komutanı kabul etmiş. Ama o kız dışında yaşlı, genç, kadın, erkek tüm Ermeniler köprüde idam edilmiş. Derenin adı Kızıldere olmuş akan kandan dolayı.

Annem 1960 lı yılların sonlarında gelin olduğunda işte o kızın yaşlılığını görmüş. 5 vakit namazında imiş. Bu olayı anneme de anlatmışlar akrabalarımız. Çeşitli akrabalarımdan da olayın doğruluğunu pekiştirdikten sonra benim kendi adıma Ermeni soykırımı yaptığımıza yönelik şüphem kalmadı. Sizlere de tavsiyem doğu anadoluda eskiden beri yaşayan samimi yakınlarınız, akrabalarınız varsa onlara sorun. Dedelerinden aktarılan öyküleri samimiyetle aktardıklarında *sizler de emin olacaksınızdır sanırım.

[cccp13]

türkün türkten başka dostu yoktur sözü aslında bizi özetliyor. neden kendimizden başka dostumuz yok ? hep mi biz haklıyız ? neden objektif olmayı beceremiyoruz? neden görüşlerimize ters açıklama yapan birini hep vatan haini, alçak hakaretlerine maruz bırakıyoruz ?
orhan pamuk pek sevdiğim bi yazar değildir. ancak sırf ermeniler öldürüldü dedi diye onu vatan haini yapmak aczden başka bir şey değildir. aksini iddia eden çıkar belgeleri sunar. vatanımı çok seven biri olarak ben de söylüyorum türkiyede binlerce ermeni ve kürt öldürülmüştür. ha bunun adı soykırım olur mu? o ayrı şey. ama bu insanların öldürüldüğü gerçeğini değiştirmez.eğer kıyım yapan biz değilsek ermenilerse neden büyük kısmı ermeni olan doğuanadoluda bugün ermeni yok. evet bazı şeyleri dönemin koşullarında yapmak zorundaydık. bu açıklama tatmin edici. ama kimseyi öldürmedik demek yüzsüzlüğün daniskasıdır.
orhan pamuk ve onun gibiler bu ülkenin yüzakıdır. yıllarca suçlanan diğer sanatçılarımız gibi adı hep yaşayacaktır

sevgili cem
bu konuda sana tamamen katılıyorum,benzer şeyler duydum köyümüzde
yaşayan eskilerden,yaşlı bir teyze vardı 114 yaşında öldü,bıze bu konularda
çok şey anlattı,işin ilginç tarafı ne zaman bu ermeni meselesi geçse bizim şark kurnazları elde kazma kürek toplu mezarların başında poz veriyorlar,
peki adama sormazlarmı sen bu mezarların yerini elinle koymuş gibi nerden
biliyorsun,o dağlık bölgelerde tesadüfen bulunacak mezarlar değil bunlar,
kanımca arşivlerde mevcut yerleri,bizim kurnazlar akılları sıra bunu silah olarak kullanıyorlar,kabul etmeli ve özür dilenmeli,yoksa hep engel olarak
kalacak bu ülkenin önünde, insanlarda devletlerde geçmişleriyle yüzleşmeli.