Agnostisizm Tanımım Doğru Mu?

[Odyssey]

spartacus´isimli üyeden Alıntı

Evet düşünülebilir, ancak "BİLİNEMEZ" yargısı üretilemez, böyle bir durumda bilinçi tasarlayan "canım kendimi bildirmek istedi" diyebilir ya da bilinçli canlılar, bilinçli oluşumun bilgisine ulaşabilir

Merhaba... Evet, zaten ben de "tanrının varlığı / yokluğu bilinemez" şeklindeki düşünceye katılmıyorum. Burda bilinemez olan, madde dışındaki etkenler, olmalıdır.
Ben burdaki bilinci, "tanrı" olarak nitelendirmiyorum. dinlerle ilgisi olmayan makul özelliklerde varlıklar olabilir.

Yaygın agnostisizm dışında, böyle mantıksal bir bakış açısı da var. Yani burda tanrı, konumuzun öznesi değil.
Ama siz bunu reformist bir yaklaşım olarak da görebilirsiniz.
Böylece ateizm'e daha yakın bir agnostik bakış açısı ortaya çıkmış olur.

Burda şunu sorgulamamız yerinde olur; Hangisi daha imkansızdır...?
Evrenin başlangıcında bir yaratıcının varolması mı....
Yoksa bu varlığın dinlerle ilişkisinin bulunması mı?

[spartacus]

Odyssey´isimli üyeden Alıntı

Merhaba... Evet, zaten ben de "tanrının varlığı / yokluğu bilinemez" şeklindeki düşünceye katılmıyorum. Burda bilinemez olan, madde dışındaki etkenler, olmalıdır.
Ben burdaki bilinci, "tanrı" olarak nitelendirmiyorum. dinlerle ilgisi olmayan makul özelliklerde varlıklar olabilir.

Sevgili Odyssey, olabilir dediğine göre üzerinde konuşmamaızda makul olmaz, yani bilinir ya da bilinemez deme şansımız yok. Çünkü elde şahsına münhasır konuşabileceğimiz böyle bir varlık gözlemi yok, doğa, fizik de olasılık tanımıyor. Gözlemedik isek, nereden bilebiliriz ki bilinip, bilinemez olduklarını...

Aslen gördüğüm çelişkilerden birisi zaten bununla ilgili, bilgisi olmayanın, hakkındalığıda olmaz hele tanımı hiç olmaz...

tabi insan kurgusu, hayal dünyası vb buna bağlı ifadeler vb, ancak hayal kuranın ya da kurgu üretenin hakkında bilgi ediniriz, yani insan. Lakin hayal dünyası obje ya da subjeleri konusunda ne desek anlamsız.

Odyssey´isimli üyeden Alıntı

Burda şunu sorgulamamız yerinde olur; Hangisi daha imkansızdır...?
Evrenin başlangıcında bir yaratıcının varolması mı....
Yoksa bu varlığın dinlerle ilişkisinin bulunması mı?

İmkanlı mı, imkansız mı ölçeğide aslında anlam taşımıyor. Zaten dinlere göre bakarsak imkansız demek doğru değil metafizik, safsata, masal vb denebilir. tabi neye göre yine dinlerin ifadelerine göre...
Yağmuru tanrının yağdırdığını, dilediğinde yıldırımlarla çarptığını, daha akıla gelece bir dolu konuyu tanrıya bağlayan teolojinin onca cephaneliği şimdi fos çıkmadı mı? Kala kala elde ne kaldı evrenin başlangıcı, akıllı tasarım vb, tanrılar, tanrıcık oldu, o da belirsiz bir evvel zaman(başlangıç, tasarım) kurgusunda... Bir kere yağmuru yağdıran güç kimdir, bilemeyiz demek doğru olmaz, çünkü bu gerçekten yağmurun birilerince yağdırıldığının ön kabulünü gerektirir, genel anlam da ister dinelrin olsun isterse agnostiklerin -ki bir türlü anlamadım- tanrı dediği her ne ise o minval olsun, aynı ön kabulleri getirir ve işin kötüsü ön kabullerin merkezi de metafizik ve teolojidir yine

Tanrı ismi, cismi, hakkındalığı, özelliği, hiç bir vasfı, tanımı, niteliği olmayan(daha doğrusu zerre gözlem, tespit içermeyen) bir konu, haliyle nesinden bahsedebiliriz ki, bilinip, bilinemezliğinden söz edelim, bir an hiç ama hiç bir şey bilmediğimiz bir şey hakkında konuştuğumuzu düşünelim. Hiç bir şey bilmiyor isek hakkında nasıl konuşabiliriz ki, hakkında konuşabiliyorsak bilinemez deme şansımız nasıl olsun ki, hm hakkındalık zaten bir ön kabuldür(var olarak kabul etmek, zira olmayan şeyin hakkındalığı mı olur)

Bana göre bu konuda beyin jimnastiği yapmamzın da bir yararı yok.

Ateistlerin ret ettiği tanrılar bellidir ve ateizm özünde tanrının reddi merkezli bir dünya görüşü değil ki, bu tarz tanımalr teolojiye ait, özünde kendisini esas alıp ötekini tanımlama hatası... Teolojinin dünya görüşünden farklı ve tabi metafiziği dışladığı içinde kaçınılmaz olarak teolojinin-teizmin dünya görüşüne karşıt bir dünya görüşüdür... Anlatılan masallardan bir tane fazla tanrı tanımına ya da ifadesine sahip değil ki, Zeus ne ise ismi şu ya da bu olmuş fark etmez, tanrı metafizğide odur, böyle bakar, failide bilir=insan ve çerçeveyide-hayal gücü, kurgu=masal..

[Odyssey]

Bu konudaki görüşlerde, hayal ve insan kurgusu olabilir. çünkü tümüyle gözlemlenebilir bir durum değil. yaklaşık 14 milyar yıllık bir süreçten bahsediyoruz.
Hayal kurmanın insan ufkunu geliştirdiğini düşünüyorum. Bilimsel keşifler için de, sanat için de bu gerekli.
Herşeyin sadece hiçbir zekası bulunmayan maddeler tarafından oluşturulduğu, teorisinde de, bir miktar hayal faktörü vardır.

Bilgi konusuna gelecek olursak, öğrenmem gereken çok şeyler olduğunu kabul ediyorum. yalnız burda, bilimden ziyade, bilime getirilen bir yorum sözkonusu.

Nonteistlerin büyük çoğunluğu, evrenin başlangıcında bir bilinç olabilitesinden bahsediyor. ve bence bu insanlığın ufkunu geliştiren bir düşünce.
Bu durumda, evrende ulaşılması gereken daha fazla bilgi var demektir.

Bu görüşte birçok saygıdeğer bilim insanı da var.
Ve bu düşüncenin, dine dayanmıyor oluşu bir tarafa, felsefeyi tümüyle ele aldığımızda, teizm için bir temel oluşturması da mümkün değil.

[Odyssey]

Bir de, "yaratıcı düşüncesi olmasaydı, dinler olmayacaktı" gibi bir inanış var.
Bu doğru değil; pekiala da dinler yine olurdu. bu kez de putlar veya kutsal ruhlar adına dinler kurulacaktı.
Zaten "tanrı" ve "yaratıcı", farklı olarak ele alınması gereken kavramlar.

Mesele yaratıcı düşüncesi değil, bu mazareti öne sürüp, ayrımcılık çıkartıp kural dayatanlar, ve buna inananların karakter yapısıdır. ve bence üzerinde çalışılması gereken konu budur.

[spartacus]

Odyssey´isimli üyeden Alıntı

Herşeyin sadece hiçbir zekası bulunmayan maddeler tarafından oluşturulduğu, teorisinde de, bir miktar hayal faktörü vardır.

Oluşum şey değil nitelik düzeyidir. Yani aslında şey bağlamında "oluşmak" diye bir kavrama sahip değiliz bu kavram bu zeminden daha üst bir zeminle ilgili, yani nitelik.

Odyssey´isimli üyeden Alıntı

Nonteistlerin büyük çoğunluğu, evrenin başlangıcında bir bilinç olabilitesinden bahsediyor. ve bence bu insanlığın ufkunu geliştiren bir düşünce.
Bu durumda, evrende ulaşılması gereken daha fazla bilgi var demektir.

Evrende ulaşılacak bir bilgi olduğunu sanmıyorum. Zira bilgi aslında özne ile nesnenin ilişkisiyle ilgili, aslında yorumlamak daha anlamlı bir yaklaşım gibi.. Aslında ilk ifadenle, evrenin başlangıcında bir bilinç çerçvesine göre yorumluyorumü, özne-nesne ilişkisi olmadan bilinç olmuyor o nedenle evrenin oluşumunda bir bilinç dendiği anda bunun özne-nesne düzeyininde açıklığa kavuşturulması gerekir. Aksi taktirde bu ifade hem eksik hem de afaki oluyor.

Bilimin gelişmesinde motor güç felsefedir yani elbette öğrenme isteği.

Odyssey´isimli üyeden Alıntı

Bu görüşte birçok saygıdeğer bilim insanı da var.
Ve bu düşüncenin, dine dayanmıyor oluşu bir tarafa, felsefeyi tümüyle ele aldığımızda, teizm için bir temel oluşturması da mümkün değil.

Geçmiş dönem mahalle baskısı ve devlet, hakim ideoloji baskılarından dolayı bilim insanalrının kişisel hayatı gibi inanç konusu da aslında kişiye has bir durum sergileyebiliyor. Yani bilim insanı inanmadığı halde inanıyormuş gibi davranabiliyor... Keza akademiler ne yazık ki hakim ideoloji karşısında daha henüz tam anlamıyla bağımsız ve özgür sayılamaz, bu bağımsızlık maddi olduğu kadar manevi alanı da kapsıyor.

Örneğin ticari işlerimden ötürü bazı sosyal ağlarda bir çok konuya girmiyorum çünkü o ağda çok çeşitli inanç ve görüşte insanlar var. Kişisel platformlarda ise dilediğimle dilediğim gibi tartışabilirim... Benzer sorunlar ne yazık ki akademi dünyasında da mevcut...

Mesela insanlar yerçekimi konusunda ardında bir bilinç olduğunu düşünebilir. kabul bu bir itenek görevi görür, lakin bundan daha etkili olanı zaten neden, nasıl sorularıdır. Yani bilimin gelişmesinde çıplak felsefi itenekten daha fazla etkin-etken değil diye düşünüyorum. Bilimin gelişimine baktığımızda zaten bu açıkca kendisini belli ediyor, bilim genelde hakim görüş ve ideolojilerle çatışarak ilerlemiş... Bu gün mü? Ne yazık ki bu durum, bu günde geçerli ve bir çok bilim insanı mesele kendi özelleri olduğunda açık sözlü olamazlar. Günümüz insanı ise insanalrı hala çeşitli etiketlerle değerlendirdiği için(yani safsata mantığı-kültürü) de ne yazık ki açık sözlülük 2 yönden zarar verici, birisi kişilerin kendisine, ikincisi emeklerinin amacına ulaşmasına(kitlelerden-iletişimden kopma kaygısı)....