Lep´isimli üyeden Alıntı
Adopsiyanizm: Hristiyanlık da biri Dinamik Monarkiyanizm olarak bilinen, öbürü de Toledo başpiskopozu Elipand'ın öğretisine bağlanan iki heretik görüşe verilen ad. Birincisi 2. Ve 3. Yüzyılllarda gelişmiş,ikincisi ise 8.yüzyılda ispanya'da ortaya çıkmiştır. Elipand, isa'nın insan ve tanrı yönlerini ayırt etmeyi amaçlar. Insan olarak isa dan "Tanrının evlat edindiği oğlu" diye söz eder. Isa'nın insanlıgını,Tanrı'nın oğlu olan isa'dan,yani isa'nın tanrılıgından ayırır. Ona göre, kitabı mukaddes te sözü edilen Meryemin oğlu,Tanrının oğlu degil,yalnızca evlat edindiği oğludur. Çok tepki toplaması üzerine Papa I.Hadrianus isa'ya ilişkin bu görüşe karşı çıktı. Urgel psikoposu Felix ise Elipand'ı destekledi. Felix,bu konuda Yorklu Alcuin ile de edebi bir tartışmaya girdi. 798 de Papa III. Leo'nun Roma da topladıgı konsey Felix'in geliştirdigi "Adopsiyanizm"i yasakladı. Felix i de aforoz etti. Gördügü baskı üzerine 799 da savından vazgeçen Felix gözetim altına alındı. Elipand ise tövbe etmedi ve Toledo başpikoposlugu görevini sürdürdü. Ancak onun ölümünden sonra neredeyse tümüyle unutulan adopsiyanist görüş 12.yüzyılda Petrus Abaelardus ve izleyicilerinin öğretilerinde geçici bir süre için yeniden canlandı.
|
Getsemani bahçesindeki o insani ve Tanrısal doğanın çatışmasında ortaya çıkan manevi acıyı sizinle İsa'nın doğasının nasıl açıklanması gerektiği gibi bir konuda tartışmak isterim.