"Tanrı sizi seviyor" mu?

[RollingStones]

Vefik Sami´isimli üyeden Alıntı

Tuhaf olan; İblis'in Kur'anda geçen "Ben ondan üstünüm" iddiası. Eğer ben bir başkasından - kimi husûsiyetlerim nedeniyle - üstün isem, bunun farkındalığından hareketle, birilerine birşeyler ıspatlama derdinde olmam. Çok iyi "ressam" isem üstünlüğümü yaptığım resimler, çok iyi bir "doktor" isem bu özeliğimi deva gören hastalar zaten ıspat eder. İlla "biri"leri ile iddialşma içine girmem şart mı ?

İncilde bu hususda bir açıklık bulunmazken

Size katılıyorum. Eserlerim üstünlüğümü zaten ispatlar.

Fakat, İncil'deki "İsa sınanıyor" bölümü aslında Şeytan'ın üstünlük iddialaşmasına çok iyi bir örnek değil midir?

Kur'an'dan tek farkı Şeytanın neden bu role soyunduğu bilgisini İncil'in içermediği. Ama madem bu role soyunmuş bunun bir başlangıcı, sebebi olması gerekmez mi?

Ve bu, Kur'an'da bahsedilen -sizin de İslamdan soğumanıza sebep olan- o konuşma olamaz mı?

[world]

RollingStones´isimli üyeden Alıntı

Size katılıyorum. Eserlerim üstünlüğümü zaten ispatlar.

Fakat, İncil'deki "İsa sınanıyor" bölümü aslında Şeytan'ın üstünlük iddialaşmasına çok iyi bir örnek değil midir?

Kur'an'dan tek farkı Şeytanın neden bu role soyunduğu bilgisini İncil'in içermediği. Ama madem bu role soyunmuş bunun bir başlangıcı, sebebi olması gerekmez mi?

Ve bu, Kur'an'da bahsedilen -sizin de İslamdan soğumanıza sebep olan- o konuşma olamaz mı?

İsa'nın sınanmasının nedeni İnsanoğlu olarak anılan İsa'nın Adem'in geçemediği testten geçmesi gerekiyordu bu yüzden Tanrı Oğlu olduğunu ve kusursuz olduğunu göstermek için bu testi geçti.

[Felâsife]

Şeytanı çokta yargılamamak gerekiyor, neticede doğru bildiği bir şeyi yaptı o, Allahtan başkasına secde etmedi.
Hatta bunu tüm insanların lanetini almak pahasına yaptı ki onun imanı bu derece sağlamdı.
Tabi ortada başka bir senaryo işledi ve Şeytan bu senaryoda ki kötüyü oynadı, ve öylede inandırıcı oynadı ki herkes inandı.
Olayın detaylarını burada bahsetmiştim tekrar etmeye gerek yok.

Sonuçta Şeytan tüm dinlerde ki en kötü şahsiyet olarak anıldı ve o büyük imanı, inkar ettiği şey ile örtüldü gitti.
Tanrının en çok sevdiği bir kişi varsa o anca Şeytandır, ötekiler ise fasülyedendir
Hem kendinden başkasına secde etmeyen, hemde senaryoda ki rolünü hakkıyla oynayan, bu uğurda kurban olmayı kabullenen, başka biri yok.

[RollingStones]

Felâsife´isimli üyeden Alıntı

Olayın detaylarını burada bahsetmiştim tekrar etmeye gerek yok.

Tanrı'nın bu hikayede bir tuzak kurduğuna nasıl karar verdiniz?
İstediği şey basit bir şekilde, verdiği hükmün yerine getirilmemesi değil, buna uyulması da pekala olabilir.

Tanrı iyi tuzak kuruyor şeklinde ayetlerden mi esinlendiniz?

[Felâsife]

RollingStones´isimli üyeden Alıntı

İstediği şey basit bir şekilde, verdiği hükmün yerine getirilmemesi değil, buna uyulması da pekala olabilir.

Herkes böyle düşünüyor zaten, tabi ben herkes böyle düşünüyor diye düşünürsen düşünmüş olmam. Taklit etmiş olurum ki taklit pek bana uymaz.
Esinlenme olayıda klasik bu düşünceyi taklit etmememden kaynaklanıyor.

[Vefik Sami]

RollingStones´isimli üyeden Alıntı

Size katılıyorum. Eserlerim üstünlüğümü zaten ispatlar.

Fakat, İncil'deki "İsa sınanıyor" bölümü aslında Şeytan'ın üstünlük iddialaşmasına çok iyi bir örnek değil midir?

Kur'an'dan tek farkı Şeytanın neden bu role soyunduğu bilgisini İncil'in içermediği. Ama madem bu role soyunmuş bunun bir başlangıcı, sebebi olması gerekmez mi?

Ve bu, Kur'an'da bahsedilen -sizin de İslamdan soğumanıza sebep olan- o konuşma olamaz mı?

İncilde MESİH kendisi için "insanoğlu" derken, Tanrıdan "Babam" diye söz eder. Bu itibarla, MESİH için hem "İnsan bedeni/insanoğlu" hem de bedende tecelli eden "söz" sebebiyle de ruhsal anlamda "Tanrıoğlu" nitelemesi yapılır. Dualist bir yaklaşım ve anlaşılması, içseleştirmesi epey güç. Sn world'un belirttiği gibi "İnsanoğlu" olan kişiliğin Âdemin geçemediği "test"i geçmesi için bu "sınanma" gerçekleşmiş olabilir. Tabi bu anlattıklarımın soyut düzlemde mantıklı temelleri olabileceği varsayımına dayanarak kabulü mümkün. Somut biçimde ıspatı yok.

MESİH'e olan inancım, sevgim, saygım neticesinde adına "kutsal" denen metinlerdeki tüm açmazların üstesinden geldiğim iddiasında değilim. Hattâ, bu metinlerde bulunan ve çoğu kimsenin de içi rahat biçimde açıklayamadığı hususların Tanrıdan olamıyacağına inanmaktayım. İnancımız; her tür absürdlüğü ve saçmalığı meşrulaştırma aracı hâline dönüşmemeli. Bu itibarla, İncilde gördüğüm/okduğum öğretişler içerisinde bulunan ilkeselliğin meftûnu olmuştum. MESİH'in hemen her sözü okkalı ve sağlam. Misâl; inancı olan hiç kimse şu prensibe itiraz edemez.

"Dünyanın aldatıcı serveti konusunda güvenilir değilseniz, gerçek serveti size kim emanet eder?" (luka: 16/11)

İncildeki MESİH karakterinin dayan(dırıl)dığı mitolojik hikâyeler pek anlaşılabilir, kabul edilebilir görünmüyor. Kur'an için de aynı şeyleri söylemek yanlış olmaz.Otuz küsûr sene boyunca hem bizzat kendi çalışma ve çabalarım, hem de bu otuz yılın son 7-8 senesindeki tasavvuf çabalarım, Kur'andaki ilâhı ilkesel olarak tanımamı sağlamadı. Kur'an Tanrısı bir yerde eskiden gerçekleştiği iddia olunan - muhtemelen Tavrat'tan araksiyon - mucizeleri sâhiplenirken, o mucizeler tekrar istendiğinde değişik bahaneler arkasında "tam siper olur:

"Bizi mucizeler göndermekten alıkoyan, öncekilerin onları yalanlamış olmasından başka bir şey değildir." (İsrâ: 59)

Yâhut Kureyş kendisine;

"Ey Allah'ımız, eğer bu (Kur'an) bir gerçek olarak Senin katından ise, gökyüzünden üstümüze taş yağdır veya acı bir azab getir " (Enfâl: 32)

deyip âdetâ meydan okuduğunda Kur'an Tanrısı şöyle cevap verir.

"Oysa sen içlerinde bulunduğun sürece, Allah onları azablandıracak değildir. " (Enfâl: 33)

Halbuki aynı Allah, bir yandan Tevbe: 5 başta olmak üzere kimi âyetlerde "Öldürün, parmaklarını doğrayın" türü emirler verirken; insanların bir kısmını diğerlerine karşı âdetâ "tetikçi" gibi kullanmakta ve Muhammed'in aralarında olmasına pek de aldırış etmemekte. Eğer Kur'an Tanrısının iddia ettiği gibi, Muhammed'in varlığı Allah'ın af ve merhametine vesile olması anlamında bu denli önemli ise, yeğeni Muhammed'i on sene müddetle koruyan Ebû Tâlip, neden "imansız" gitmiştir ?

Kur'an baştan sona Muhammed'in ürettiği strateji ve taktikleri içermektedir. Bu nedenle Muhammed'in ağzından konuşan Allah, kimi zaman esip-gürlerken, kimi zamn da çeşitli bahanerln arkasına sığınmaktadır.

İncilde daha sade, anlaşılır ve gerçekten samimi öğretişler var. "Bir yanağınıza tokat atana öbür yanağınızı çevirin" diyen MESİH, hiç kimseye fiske dahi vurmamış. Yani MESİH'in öğretişleri ile yaşadığı hayat arasında müthiş bir paralellik var.

Ne var ki; ben de inancımla ilgili tüm endişelerimi ortadan kaldırabilmiş değilim. Araştırıyorum ve yaşadığım müddetçe de araştırmaya devam edeceğim.

[RollingStones]

Vefik Sami´isimli üyeden Alıntı

Sn world'un belirttiği gibi "İnsanoğlu" olan kişiliğin Âdemin geçemediği "test"i geçmesi için bu "sınanma" gerçekleşmiş olabilir. Tabi bu anlattıklarımın soyut düzlemde mantıklı temelleri olabileceği varsayımına dayanarak kabulü mümkün. Somut biçimde ıspatı yok.

Eğer burada bir ayartıcıdan bahsedilmeseydi, bu sınavı yapan doğrudan Tanrının kendisi olsaydı, söylediklerinizde haklı olabilirdiniz. Ama öyle değil.

Kur'an ile ilgili çıkarımlarınıza söyleyecek bir sözüm yok, ben, Kur'an ve İncil'de bu konudaki benzerliklere dikkat çekmek istemiştim.

[RollingStones]

Felâsife´isimli üyeden Alıntı

Herkes böyle düşünüyor zaten, tabi ben herkes böyle düşünüyor diye düşünürsen düşünmüş olmam. Taklit etmiş olurum ki taklit pek bana uymaz.
Esinlenme olayıda klasik bu düşünceyi taklit etmememden kaynaklanıyor.

Daha mı iyi/doğru düşündüğünüzü söylüyorsunuz?

[Felâsife]

RollingStones´isimli üyeden Alıntı

Daha mı iyi düşündüğünüzü söylüyorsunuz?

Yo, farklı düşünüyorum hepsi bu.

[RollingStones]

Felâsife´isimli üyeden Alıntı

Yo, farklı düşünüyorum hepsi bu.

Herkesin düşündüğü gibi düşünmemek için.
Anladım. Farklı bir bakış açısı yani.