Beni Ben yapan Hafıza mı ?

[spartacus]

Fabula´isimli üyeden Alıntı

Hafızam yoksa ben yokum ... hafızam yoksa ben eksiğim ....hafızam yoksa ben seni tanıyamam ....hafızam yoksa her şey anlamsız .....

hafızası yoksa elma da yok mu?
Sevgili Fabula o sebeple diyorum, ben'lik ile kastedilen nedir diye. Gördüğüm kadarıyla ifadendeki benlik, bilinç temelli.

Fabula´isimli üyeden Alıntı

Benlik spartaküsün deneyimleyip öğrendiği her şey değil mi ? Deneyimleyip bilmek ićin hafızasında tutmasa , spartaküs kim ?

Hafızasına atan, hafızası olan organizma.

Fabula´isimli üyeden Alıntı

Hafıza geni dedim ama yanlış birşey demişim gibi yazdınız . Yanlış bir bilgiyse düzeltirsen sevinirim. Yok mu öyle bir gen.. öğrenmek açısından.

hafıza mı demeli yoksa kodlama mı(kimyasal anlamda)? Örneğin kimyasallar, işlemci temelli bir geri çağrımla mı çalışır yoksa, tamamen kimyanın-fiziğin kurallarıyla tepkime esaslı mı? İşte en temelde burası önemli, kısaca işin genetiğinde, temelde-tabanda, yorumlanan herhangi bir kayıt mı? Tepkime mi?

Örneğin bir sperm, bir yumurta ile buluştuğunda, orada işi organize edip, düzenleyen, bir beyinden söz edebilir miyiz yoksa orada kimya ve fiziğin kuralları mı anlam taşır? Burada hafıza ile kastettiğimiz nedir? Normal koşulalrda belleğimizin geri başvurumda bulunduğu kayıtlar mı, yoksa o noktada, kimyasal diziliş ve tepkime mi?

Örneğin bir tohum hafızada tuttuğu bir kaydı mı geri çağırır, yoksa kimyasal reaksiyonların gerçekleşebildiği koşullar mı harekete geçirir...

Sevgili Fabula
sana karşıt yazmadım, sadece benlik faktörünü belirleyenin salt hafıza olarak ele alınmaması gerektiğini dile getirdim.

Ama elbette bir bütünün, bir parçasının eksikliği, bütünün işlevini sağlayamamasına yol açabilir-açar da. Örneğin bir aracın deposunda yakıt yoksa, motor çalışmayacaktır, lakin bu demek değil ki, motorun çalışmasını sağlayan sadece yakıttır. Bunu ifade etmek istedim.

Kısaca tekrar ifade etmeliyim ki, konuya dair ifadelerin namına, benlik ifadesindense, BİLİNÇ ifadesi daha anlamlıdır. Yine de burada dahi hafıza tek başına ölçüt değildir(esaslardandır, lakin tek başına değil).
Mesela bazen söylenir, bilincini kaybetti, şok hali diyelim, 1 dakika öncesini anımsamamak, ama hiç birimiz benliğini kaybetti demeyiz, bilincini kaybetti deriz.

[Neva]

Fabula´isimli üyeden Alıntı

Agaç kabuğu ile nasıl bağlantı kurdun ? Güldüm.

Hafızam yoksa ben yokum ... hafızam yoksa ben eksiğim ....hafızam yoksa ben seni tanıyamam ....hafızam yoksa her şey anlamsız .....

Spartaküs demiş ki ;



Benlik spartaküsün deneyimleyip öğrendiği her şey değil mi ? Deneyimleyip bilmek ićin hafızasında tutmasa , spartaküs kim ?

Hafıza geni dedim ama yanlış birşey demişim gibi yazdınız . Yanlış bir bilgiyse düzeltirsen sevinirim. Yok mu öyle bir gen.. öğrenmek açısından.

Gulmen normal ama, cunku korelasyon kuramadin, halbuki agac kabugunu seni dusundurmesi acisindan vermistim, ama gulmeyi tercih etmissin, sorun degil yine bastan anlatiriz.

Git simdi yukaridaki mesajina, orada agactan bahseden sen degil misin? Ben de diyorum ki agac kabugu niye tuketmiyorsun?

Sor bakalim Spartacus'e o deneyimleri, ortam elemanlarindan tamamen izole sekilde mi deneylemis? Ortamda bulunan elemanlar, kimyasal olarak Spartacus'u uyarmasa deneyleyebilir miydi?

Hafiza dahi dedigin, epi topu kimyasal iliskiler agi iken, hafizayi sanki elinde tutup da, sen yoksan ben de yokum demekte nedir anlamis degilim.

Ustte bahsettigin agac bir yere gitti mi? O hala senden bagimsiz sekilde ortada. Spartacus sadece bir kere mi gordu yasami boyunca agac? Oysa hep goruyor.

Bana kalirsa sen, benligi karistirmaktasin. Benlik hepimizde mevcut olan Ego'dur, yasama, yasama asilma durtusudur basitce, canliliga atiftir. Elbette seni sen yapanlar arasinda bir unsurdur. Ancak ego'n ortamdaki diger egolardan bagimsiz degildir.

Bilinc ise ayri bir konu, insanlar bilincli/bilincsiz soyutlama, devaminda algilama yaparlar. Dahasi canlilar.

[ilahimasal]

spartacus´isimli üyeden Alıntı

hafızası yoksa elma da yok mu?
Sevgili Fabula o sebeple diyorum, ben'lik ile kastedilen nedir diye. Gördüğüm kadarıyla ifadendeki benlik, bilinç temelli.

Hafızasına atan, hafızası olan organizma.

hafıza mı demeli yoksa kodlama mı(kimyasal anlamda)? Örneğin kimyasallar, işlemci temelli bir geri çağrımla mı çalışır yoksa, tamamen kimyanın-fiziğin kurallarıyla tepkime esaslı mı? İşte en temelde burası önemli, kısaca işin genetiğinde, temelde-tabanda, yorumlanan herhangi bir kayıt mı? Tepkime mi?

Örneğin bir sperm, bir yumurta ile buluştuğunda, orada işi organize edip, düzenleyen, bir beyinden söz edebilir miyiz yoksa orada kimya ve fiziğin kuralları mı anlam taşır? Burada hafıza ile kastettiğimiz nedir? Normal koşulalrda belleğimizin geri başvurumda bulunduğu kayıtlar mı, yoksa o noktada, kimyasal diziliş ve tepkime mi?

Örneğin bir tohum hafızada tuttuğu bir kaydı mı geri çağırır, yoksa kimyasal reaksiyonların gerçekleşebildiği koşullar mı harekete geçirir...

Sevgili Fabula
sana karşıt yazmadım, sadece benlik faktörünü belirleyenin salt hafıza olarak ele alınmaması gerektiğini dile getirdim.

Ama elbette bir bütünün, bir parçasının eksikliği, bütünün işlevini sağlayamamasına yol açabilir-açar da. Örneğin bir aracın deposunda yakıt yoksa, motor çalışmayacaktır, lakin bu demek değil ki, motorun çalışmasını sağlayan sadece yakıttır. Bunu ifade etmek istedim.

Kısaca tekrar ifade etmeliyim ki, konuya dair ifadelerin namına, benlik ifadesindense, BİLİNÇ ifadesi daha anlamlıdır. Yine de burada dahi hafıza tek başına ölçüt değildir(esaslardandır, lakin tek başına değil).
Mesela bazen söylenir, bilincini kaybetti, şok hali diyelim, 1 dakika öncesini anımsamamak, ama hiç birimiz benliğini kaybetti demeyiz, bilincini kaybetti deriz.

Evet spartaküs anlaşılmak güzel , ben dediğim bilincim , bedenim değil . Hafızam olmayınca bedenim ve diğer şeyler yoktur diyemem ama anlamsız diyebilirim.

Sizler ben kelimesinden beden organizma diye bahsederken , ben bilincimden bahsediyorum.

Sn Neva bana ağaç kabuğu yemekten bahis edince güldüm , çünkü gülünecek bir durum. Hafızam olduğu için , bu durumun hafızamda ki yeri YENMEZ dir. Hafızam olmasaydı yermiydim yemezmiydim hafızam varken bilemem ancak hafızam yokken hiç bir anlamı olmayacaktı.

Gülmek çok hoş insani bir davranışken , işte burada yazı şeklinde yazınca ne kadar donuk oluyor .

İyiki hafızamız varmış !! Güldüm diye yazdığım yazıyı hafızama kayıt etmesem. Neva ne diyorsun sen , ben!!!! Öyle bir şey demedim bile diyemeyecektim. Aval aval bakacaktım.

[spartacus]

Fabula´isimli üyeden Alıntı

Evet spartaküs anlaşılmak güzel , ben dediğim bilincim , bedenim değil . Hafızam olmayınca bedenim ve diğer şeyler yoktur diyemem ama anlamsız diyebilirim.

Sizler ben kelimesinden beden organizma diye bahsederken , ben bilincimden bahsediyorum.

Tamam.
Hafıza neyi kaydeder? kaydeden, duyulayan, etkileşen nedir-kimdir?

İşte bu kısımda önemli, sonuç itibariyle hafıza tek başına geçerli değil. Böylece anlarız ki, ben dediğimiz bir bütün halinde organizma iken tek başına organizmaya da endeklenemiyor, tüm diğer şeyler - yani diğerleri ifadesiyle kastettiğim- şeylerledir de.

Kısaca her benleyişin, bir senleyiştir, her senleyiş ise bir benleyişe anlam verir. (diyalektik)

Daha önce bu konuyu başka bir başlıkta ele aldığım için kısace geçtim.

Ben, öteki sayesindedir, hafıza ise ne yazık ki sonra gelir taaa ki o etkileşimden sonra.

Hafızan olmasaydı tabi ki bu foruma girip, ben diyemez bunu tartışamazdın.

Yakıtı olmayan bir araç gidebilir mi? Örneğin böyle bir soruyu ele alalım, ama şunu ifade edersek;
Yakıtı yoksa, araç bir hiçtir, yoktur, biraz sorunlu değil mi? Yakıtı olmayan ne?->araç, ama hani yakıtı yoksa araç anlamsızdı.

Yine de örneğin, hafızamız olmasaydı, zaman kavramı anlam taşır mıydı? Vb böyle sorular tabi ki anlamlıdır. Ama hafıza yoksa ben yokum gibi bir ifade bana anlamlı gelmiyor, hafıza o ben dediğimiz her neyse o bütünün parçası...

[Neva]

Fabula´isimli üyeden Alıntı

Evet spartaküs anlaşılmak güzel , ben dediğim bilincim , bedenim değil . Hafızam olmayınca bedenim ve diğer şeyler yoktur diyemem ama anlamsız diyebilirim.

Sizler ben kelimesinden beden organizma diye bahsederken , ben bilincimden bahsediyorum.

Sn Neva bana ağaç kabuğu yemekten bahis edince güldüm , çünkü gülünecek bir durum. Hafızam olduğu için , bu durumun hafızamda ki yeri YENMEZ dir. Hafızam olmasaydı yermiydim yemezmiydim hafızam varken bilemem ancak hafızam yokken hiç bir anlamı olmayacaktı.

Gülmek çok hoş insani bir davranışken , işte burada yazı şeklinde yazınca ne kadar donuk oluyor .

İyiki hafızamız varmış !! Güldüm diye yazdığım yazıyı hafızama kayıt etmesem. Neva ne diyorsun sen , ben!!!! Öyle bir şey demedim bile diyemeyecektim. Aval aval bakacaktım.

Sevgili Fabula,
Iste tam da bu yuzden soru sormustum. Cunku yenir'dir de ayni zamanda, kosullara iliskin. Mesela bir bebege, cocuga agac kabugu ver cignemeye calisir. Ornegin bulundugun konumda bunu direk yemezsin ama pekala dogal diye cayini icersin. Bilincli/bilincsiz soyutlamayi da bu sebeple belirtmistim. Iste su kosullar altinda da hafizaya sahipsin, yani iyi ki hafizan varmis. Ve secili kosullara gore bilincin yasamsal cozumler uretebiliyormus.

Senin bir agac ile daha kucuk boyutlu bir bitkiyi form acisindan soyutlayisin ile davranisin catiski icerir, bilinc, dogal soyutlama acisindan. Ornek olarak kan icmezsin ama pekala hasbelkader elin kesildiginde kendi kanini somurarak tadina bakarsin ani bir omurga refleksi ile hatta bazilari kan gorunce fenalasip bayilir, veya farkli kosullar altinda, vucudun kan almak/icmek(metafor) zorunda kalir, veya ne bileyim, yine kosullara iliskin kendi idrarini icmek zorunda kalabilirsin. Ustelik bak ne kadar anlamli..

Ornekler cogaltilabilir, ama bunlarin tumunun temelinde sana iliskin uyarim/uyaran oldugudur.

Gulmek elbette ki insani ve dogal bir davranis, yok hic donuk filan da degil aslinda Fabula ama bazen gulerken de genis capli dusunme sergileyebiliyoruz. Ki gulmek veya kahkaha atmak da bizi biz yapan unsurlardan sadece bir tanesi..

[gandalf]

Hafızadan ben biraz bahsedebilirim,

Parmağımı şıklatıyorum ve bir ses duyuyorum. Ardından, yaptığım bu sesi hatırlamaya çalışarak, bu kez o sesi parmağımdan değil, kafamın içinden duyuyorum.

"Şıp" sesi, kafamın içinden çıkarken de, parmağımdan çıkarken de o sesi "şu an" duyuyorum. "Şimdi" işitiyorum. Hatırlarken kafamın içinde çalan ses; geçmişle bağlantılı fakat, geçmişe ait bir ses değil; "şimdi"ye ait, şu an çaldığım bir ses.

Bir fidanın ağaç olurken şekilden şekle girmesi gibi, insan hafızası da, bizler yaşarken şekilden şekle giriyor. Hafızamızın şu anki haline bakmak, sokaktaki bir çam ağacına bakmak gibi aynı. Ağaca bakınca ağaca dair, hafızamıza bakınca da hafızamıza dair izler buluyoruz.

Beni ben yapan şey, ötekiyle yaşadığım süreçtir, etkileşimdir spartacus'ün de bahsettiği gibi. Yani doğal olarak hafızamıza bakınca, ötekiyle olan etkileşimleri görerek, "aa, ben benmişim" sonucunu çıkarabiliyoruz. (Ki, bu da herhangi bir öteki sürecinden fazlası değil. "Hafıza-ötekisi"yle girilen bir süreç... Top oynarken, "top-ötekisi"yle bir sürece girmek kadar tekil bir deneyim.)

"Hafıza olmasaydı"ya yakın bir senaryo hayal etmek istersek; hafızamıza bakmıyor olduğumuz bir durumu ele alabiliriz.. (Bu hiç de karmaşık değil aslında. Ağaca bakmadığımız; yani ağaç hakkında çıkarım yapmadığımız bir ân gibi; kendimize bakmayıp, kendimizle alakalı bir çıkarım yapmadığımız bir ândan bahsetmek yeterli.)

Bu da (diğer her tecrübe gibi) "saf" tecrübe etmek oluyor. "Ayaklarımın bastığı yer", "tenime çarpan rüzgar" gibi ötekileri tecrübe ediyorum. Ben dediğimiz şey, zaten tecrübenin, sürecin kendisi. Yani beni ben yapan şey, hafıza değil etkileşimdir sonucu çıkıyor buradan (hafızayla ilgili beyin bölümlerinin iflas etmesi, tecrübe algısını biyolojik olarak aksatmadığı müddetçe).

[Felâsife]

Fabula´isimli üyeden Alıntı

Hafızam olmasa benim ben olduğumun hiç bir kıymeti olmayacak. Çok karışık . ...

Daha da karıştıralım mı

"İsimler" olmasa, hafızada hiç bir şey, tek başına yetersiz.
Hafıza isimlerle bir anlam kazanıyor.

Dolayısıyla hafıza olmasa derken, bunu İSİMLER ile daha netleştirirsek, hafızada tam değerini bulacak.

İsimler olmadan hafıza eksik kalıyor, o isimlerle tam'lanıyor.

Şu halde biri bana dese ki hiçlik nedir? Tek kelime ile İSİMSİZLİK derim.

Bunca şeyi anlamlandıran isimlerdir, bizlerde ki isim bilgisidir. İsimler olmasa hiçlik dediğimiz şey oluşacak.

Dolayısıyla "beni ben yapan hafıza mı?" sorusuna "beni ben yapan isimlerdir" derim. Daha da neti, O isimleri bilme yeteneği, bilme kabiliyetidir derim.

İnsan isim üretebilir, geliştirebilir bunu da miras gibi kuşaktan kuşağa aktarabilir, sahiplenir...

Hepimiz de o miras yediler değil miyiz

Sevgiler

[ilahimasal]

Sevgili ustadımız Spartaküs dinleniyor. Tekrar geçmiş olsun diyorum.

Sn Neva buralardaysanız.. sevgili Spartakus ün atlattığı rahatsızlık esnasında yaklaşık 4 günü hatırlamadığını söylemiş. Oradaki olayda spartaküs 4 gün boyunca kim olduğunu bilmiyordu. Onca etkileşim olmasına karşın etkileşimde bulunduğu madde varlık duygusal hiç bir şeyi hatırlamıyor. Bu durum spartaküs için organizma canlı iken dahi hiçlik yokluk hali. Öyleki spartaküs sevenleri için spartaküs ama kendisi için yok - anlamsız.

Spartaküsün hafıza tekrar kayıt yapmaya başlayınca spartaküsü sevenler içinde spartaküs. Spartaküs içinde artık yine spartaküs.

Uzatmıyım. Bu 4 gün uyuyan kişi , kendisi için kim. Bu 4 gün boyunca kimdi neydi.


İnsan eti yenir mi diye başlık açmışlarda , hani sen bana AGAÇ kabuğu yinmi dimiştin ya oradan hafızama geldide yazdım.

[ForumKirpisi]

ben yüksek doz anti depresanı 1 keresinde kilo aldırması sebebiyle 1 keresinde de yurtdışında hapım bittiğinden bir anda kestiğimde veya kesmeye kalktığımda(kesilmeyeceğini bilirken cehaletten bu cesareti gösterdim) dünyama etti.
bunu anlamanız mümkün değil. büyük ihtimalle eroin bağımlıları da aynı şeyi yaşıyordur daha kötüsü olarak.
ben ben olmaktan çıktım diye bi laf vardır onu yaşıyorsun. şu anda hapım bittiğinde telaş olurum bunun yüzünden.

modumuz beyindeki hormonlar, hafızamız hücrelerde statik yüklü, erişim hızı ve erişebilme kabiliyeti sinirsel karmaşa ile alakalı.

hücreler ölürse hdd bad sektör gibi o hafıza olayı gider. beyindeki hormonların değişimi sonucu iyi-kötü-hevesli-dikkatli-karmaşık-heyecanlı-sevgili-cesaretli-korkulu hissederiz. sinirsel karmaşa ise zeka dediğimiz olay.

burada en önemli şey hormonlardır. ilaçlar çoğunlukla hormonları salan mekanizmaları tıkayarak geri alınmasını engellemek üzerinedir.
ama bilim adamları gerçekten ne yaptıklarını bilmiyorlar, az biraz kötü hisseden gidip anti depresan almasın eğer ısrarla alıyorsa o kişi gerizekalıdır, dersi kötü diye çocuğuna verenler var onlar kökten maldır.

BENLİK DENEN ŞEY HORMONLARDIR. İlacı bir anda bıraktığında ani geri çekilme sendromu ile seratonin eksilsin bakalım ne olacak! hadi eksilt. sonra git yoga yap bakalım düzeliyor mu. çikolata ye falan düzeliyor mu. adamın ağzına eder. şakası yok.
gider kendini asmayı falan düşünürsün öyle de mantıklı ve kolay gelir ki.

[Neva]

Türkü´isimli üyeden Alıntı

Sevgili ustadımız Spartaküs dinleniyor. Tekrar geçmiş olsun diyorum.

Sn Neva buralardaysanız.. sevgili Spartakus ün atlattığı rahatsızlık esnasında yaklaşık 4 günü hatırlamadığını söylemiş. Oradaki olayda spartaküs 4 gün boyunca kim olduğunu bilmiyordu. Onca etkileşim olmasına karşın etkileşimde bulunduğu madde varlık duygusal hiç bir şeyi hatırlamıyor. Bu durum spartaküs için organizma canlı iken dahi hiçlik yokluk hali. Öyleki spartaküs sevenleri için spartaküs ama kendisi için yok - anlamsız.

Spartaküsün hafıza tekrar kayıt yapmaya başlayınca spartaküsü sevenler içinde spartaküs. Spartaküs içinde artık yine spartaküs.

Uzatmıyım. Bu 4 gün uyuyan kişi , kendisi için kim. Bu 4 gün boyunca kimdi neydi.


İnsan eti yenir mi diye başlık açmışlarda , hani sen bana AGAÇ kabuğu yinmi dimiştin ya oradan hafızama geldide yazdım.

Evet kendisi yaklasik 1 aydir hastanede oldugunu, operasyon oncesi son 4 gunu hatirlamadigini soylemis, bununla birlikte felc esiginde dolasmis ve geri donmus.

O 4 gun icinde uyuyan Spartakus, yine kendisidir, yine memelidir, yine canlidir. Varliksal acidan bir sorun teskil etmez, sadece ortama iliskin, nicelikler ve nitelikler acisindan algi , dolasiyla bilinc sorunu yasar. Yani hiclik, yokluk gibi durumlar soz konusu olmaz. o zaman dilimine iliskin, kendi odaginda kalinmisligi yasar( bu sessizlik olabilir, basinc hissi olabilir, agir uyku olabilir vb.) aksi olsa 4 gun oncesine kadar kim oldugumu biliyordum demezdi. Bak hastaneye de kendisi gitmis yatis yapmis ustelik. Veya operasyona iliskin, o 4 gunluk durumu doktoru da disardan bir kimyasal ile bilincli olarak desteklemis olabilir. Sonucta bir baskilanacak karsi karsiyaydi. Yani bircok faktor sayabiliriz.

Hala tek basina hafizayi adeta bir organmiscasina dusun hatasi yapmaktasin sevgili Turku, Spartakus kisa sureli, gecici bilinc yitimi yasadi, uzak bir gelecekte o 4 gun icindeki edinimlerini uygun bir ortam bulursa ihtimal eslestirebilir. O donem araliginda bircok kayit yapti, ortam elemanlarinin konusmalari, bulundugu odanin vs. kokusu vb.bircok ayrintiyi...

Kisaca Spartakus yine kendisiydi, onun varligina ragmen, ona dair hafizasi kayit yapmadi, hicti, yoktu vs. dediginin bilmem farkinda misin? Hafizanin islevsel olmasi ile bilinc halini birbirine karistiriyorsun. Uclu, besli vs. organize moduller, tek bir unsur uzerinden ele alinmaz anlayacagin.

Kuskusuz su an faraza konusmaktayiz, o bir aylik surecte etap etap neler yasadigini kendisi anlattiginda daha iyi bilebiliriz.


Guzel, cagirisim yapmis demek ki, insan eti ve agac kabugu.. Yemek bir davranis bicimi ve bilgi bakimindan defalarca islenmesinin sonuclari.. Yoksa insan eti veya agac kabugu bahane..