Örnek İnsan Mevlana

[pante]

Sevgili Özgür_Beyin;
Mevlana'da bu tür öykülere rastlayınca şaşırılıyor.
Bunu doğal karşılıyorum. Çünkü ona kutsal bir gözle bakılıyor. Bir din temsilcisiymiş, bir veliymiş, evliyaymış gibi düşünülüyor. Halbuki o ne bir imamdı, ne de başka bir ruhban.

Bugün birçok yazarın, sanatçının eserlerinde benzer söylemlere, ifadelere rastladığımız halde yadırgamıyoruz. Bunlar bu konularda da eleştirilmiyor. Hatta bazıları özellikle bu konulara değiniyor.
Toplumun bu konularda aşırı derecede kapalı olduğunu, cinselliğin ağza alınmaz bir tabu olduğunu ve bunun yanlış olduğunu düşünüyor.
Nitekim, insanlarımızın çoğu ağza alınmayacak belden aşağı küfürlere sahiptir, hatta çocukların dilindedir bu küfürler. Ama cinselliği konuşmaktan çekinirler. Bir cinsel rahatsızlıktan dolayı doktora gitmeyenler dahi çoktur.

Mevlana'yı, bu tür konuları aşmış bir insan olarak görüyorum. Bu öykülerin sexle, porno ile vs. ilgisi yoktur. Hepsi ibretliktir, sonucunda insana bir ders verir, düşündürür. Nitekim öykülerin sonunda bu öyküden çıkarılacak dersleri sıralar, öğütleri verir.

Farzedelim ki bunlar yakışmamıştır Mevlana'ya. "Bu öyküler olmasaydı daha iyi olurdu." diye düşünenler olabilir. Şems'le olan yakınlığını normalin ötesinde görüp de şüphe duyanlar olabilir.
Bir bakıma da bunun iyi bir tarafı var. Böyle önemli, büyük insanların putlaştırılmasını önlemiş oluyor bunlar.
Benim Mevlana'dan, Yunus'tan ayrıldığım birçok nokta var, bu öykülerin yeri yok bunlar arasında. Öyküleri hiç önemsemiyorum dahi. Ama onlarda bulduklarım o denli önemli ki diğer katılmadıklarımın önemi kalmıyor.

Nazım Hikmet yıkanmayı sevmezmiş, kolonya ile silermiş vücudunu. Senede 1-2 kez yıkanırmış.
Şimdi benim Nazım Hikmeti ve şiirlerini sevmemem gerekmiyor değil mi?
Bu da öyle birşey..

[ozgur_beyin]

Sevgili pante, *benimde zaten Mevlanayı *''eleştirmek'' gibi bir niyetim yok. Sadece, bu konudaki görüşünü öğrenmek istedim. *
Büyük alim! Erzurum'lu İbrahim *Hakkı efendinin din adına yazdığı, sex tarifleri Mevlana'yı bu konuda masum durumuna düşürür.

[pante]

Mevlana'yı, bu tür konuları aşmış bir insan olarak görüyorum. Bu öykülerin sexle, porno ile vs. ilgisi yoktur. Hepsi ibretliktir, sonucunda insana bir ders verir, düşündürür. Nitekim öykülerin sonunda bu öyküden çıkarılacak dersleri sıralar, öğütleri verir.

Farzedelim ki bunlar yakışmamıştır Mevlana'ya. "Bu öyküler olmasaydı daha iyi olurdu." diye düşünenler olabilir. Şems'le olan yakınlığını normalin ötesinde görüp de şüphe duyanlar olabilir.
Bir bakıma da bunun iyi bir tarafı var. Böyle önemli, büyük insanların putlaştırılmasını önlemiş oluyor bunlar.
Benim Mevlana'dan, Yunus'tan ayrıldığım birçok nokta var, bu öykülerin yeri yok bunlar arasında. Öyküleri hiç önemsemiyorum dahi. Ama onlarda bulduklarım o denli önemli ki diğer katılmadıklarımın önemi kalmıyor.

Bu alıntıladıklarımı biraz daha açmak istiyorum.
Çünkü genellikle insanlar bu noktalarda yanılgıya düşüyorlar.
Mevlana'nın 25.000'i aşkın beytinden sadece 5-10 tanesindeki cinsel içerikli öyküye takılanlar çok.
Bunun sebebi insanların, herhangi bir konuda önder, lider, örnek olan kişilerde herşeyi 4/4'lük aramasıdır.
İnsan bu arayışı kendi değerlerine göre yapar. Ama herkesin değerleri farklıdır. Dolayısıyla bir insanın herkese, her kesime, her bakımdan kendini beğendirebilmesi mümkün değildir.

Örneğin, dindar bir kişi peygamberleri hatasız, her yanıyla mükemmel görür. Bu arayış nedeniyle de peygamberler birtakım uydurmalarla şişirilir, efsaneleştirilir. Ama meraklısı, detaylara indiğinde gerçeklerle yüzyüze gelir ve hayal kırıklığına uğrar. Muhammed bunun en basit örneğidir.
Atatürk de öyle. Bazıları "Bana ne içkisinden, sigarasından, aleminden" demez, bunları öne çıkarır. Sanki kendisine uygun put arıyor, tanrı arıyor.

Benim için eğer bir milli futbolcu görevini yapıyor, başarılı oluyorsa kafidir. Onun hangi partiyi tuttuğu, nelerden hoşlandığı, nereli olduğu vs. konular ilgilendirmez. Yeter ki o futbolunun yanında bunları öne çıkarmasın.

Mevlana ve Yunus gibi ,şarlatan olmayan hakiki tasavvufçular da, tasavvufi yapılarıyla, insani değerleriyle ve verdikleri mesajlarla önemlidir.
Kimse onlarda tam bir müslümanlık aramasın, bulamaz.
Sonra başlar: "Niye Tanrı diyor?" "Niye içki içiyor?" "Niye müzik çalıyor, dinliyor, oynuyor?" demeye.
Kimse onlarda milliyetçilik, vatanseverlik aramasın. Yoktu çünkü o zamanlar. Ümmet vatanı vardı. Ne Selçuklu onların milletiydi, ne İran, ne Moğollar.
Kimse onlarda İsa'nın, Hallac'ın deli yüreğini de aramasın. “Ben ve Hallac aynı şey idik. Ne var ki o sır’rı açığa vurdu ben sakladım.” der Mevlana.

Mevlana insanı hor görmez. Bırakın insanı, hayvana da, bitkiye de, eşyaya da sevgiyle yaklaşır.
O, inancı nedeniyle kimseyi aşağılamaz. "Namaz kılmayanı dövün" demez. " Dinden döneni öldürün" demez. Aşkı, sevgiyi, hoşgörüyü herşeyin üstünde tutar. Fanileri sevmeyen Tanrıyı sevemez. Mecazi aşkı yaşayamayan gerçek aşkı bulamaz.

Sonuç olarak mevlanacılık, Yunusçuluk diye bir izm de yoktur, olmamalıdır.
Onlar bir düşünce sisteminin, bir felsefenin öğeleri, temsilcileridir. Bu sistemde Pisagor da vardır, Platon da. Platonus da vardır, Farabi de. İbni Sina da vardır Mevlana da.
Çok basit bir düşünce farklılığından dolayı, bir taşın farklı yere konmasından dolayı yolları ayrılan farklı felsefelerde görülen çok değerli düşünürler de dahildir buna. Çünkü araları bir pamuk ipliği ile ayrılmıştır. Koparın pamuk ipliğini kavuşurlar birbirlerine. Dolayısıyla Aristo'dan da bal alırsınız, İbni Haldun'dan da. İbni Rüşd'den de esinlenirsiniz Nietzsche'den de.

[ozgur_beyin]

Sevgili pante, Yunus Emre'nin ''şarlatan'' olduğunu söylemişsin. Gerekçen ne?

[pante]

Sevgili pante, Yunus Emre'nin ''şarlatan'' olduğunu söylemişsin. Gerekçen ne?

İşte yanlış anlaşılmaya, yanlış ifadeye en güzel örneklerden biri.

Ben "şarlatan olmayan" dedim ama cümleden öyle anlaşılıyor gibi. Haklısın Özgür_Beyin.
Şarlatanlarla günümüz tarikatlarının tasavvufçu geçinmesini örneklemek istedim.
Mevlana ve Yunus ise hakiki tasavvufçular.

[ozgur_beyin]

sevgili pante, cümleni şöyle başlatırsan anlam düzelir.

'' *Mevlana VE Yunus gibi, şarlatan olmayan............

[pante]

Teşekkürler Özgür_Beyin. Artık bu mesajların üstüne yanlış anlaşılmaz ama bundan sonraki örneklerde dikkate değer bu uyarın.

Pante,

Son açıklama yazınız ışığında ,
Kişisel davranışlar ile ideler arasında, günümüze sarkan olaylarda,amaçsal ayrımı yapamayan birçok arkadaşımızın; *daha net bir bakış yakalayacağını umuyorum.

Yazınızı, Pantenin hakikate dayandığı direk olarak notlarıma aldım.

Hakikat serüveninde bununçok önemli olduğunu da vurgulamak istiyorum.

Teşekkürler.

Selamlar

[sargon]

pante Diyor ki

Mevlana'nın 25.000'i aşkın beytinden sadece 5-10 tanesindeki cinsel içerikli öyküye takılanlar çok.

pante Mevlana'nın beyitlerini sırayla baştan sona olmasa da karışık şekilde, sık sık okudum. 6 cildinde de epey çok sayıda cinsel içerikli öykü var. Hatta anlatmak istediği şeyi böylece oldukça eğlenceli bir hale getirmiş. Senin 5-10 tane tespitine katılmıyorum.

Bence bu öykülerde o dönemin göçebe Türkmenlerinin ruhu yansır. O zamanlar şimdiki gibi cinsellik bir tabuya dönüşmemiş demek ki. Çünkü Nasrettin Hoca'nın fıkralarının çok güzel bir derlemesini Pertev Naili Boratav yaptı ve kitap da büyük tepki alınca yayınevi tarafından geri toplatıldı. Sanırım Yapı Kredi yayınları çıkarmıştı. Neden toplatıldı dersiniz. Çünkü fıkraların önemli bir kısmı nerdeyse porno sayılabilecek kadar açık saçıktı. Üstelik o zamanın Türkçesiyle, çok enteresan fıkralardı.

Nasrettin Hoca'yı şimdi etliye sütlüye dokunmayan, eften püften bir şakacı adam gibi sunmaya çalışıyorlar. Milli kültürümüze uygun, adaplı, efendi, terbiyesiz sözleri falan olmayan bir adam.. Tamamen uydurma bunlar. Hoca'nın fıkraları o kadar inanılmaz sözler, küfürler, cümleler içeriyor ki okuyan inanmaz.

Şimdi bu kitabı yeniden basmışlar.
http://www.ideefixe.com/kitap/tanim....FSTH8HLXE5UAWG

Ben aklımda kalan bir fıkrasını aktarayım. Arkadaşlar kusura bakmasınlar, ama en masum fıkralarından biridir.

Bir gün bir derviş Akşehir'e gelir. Hoca büyük bir zattır, din büyüğüdür, saygındır, ama bir sürü şakaları, lafları, küfürleri ortalıkta dolaşmaktadır. Derviş de hocaya haddini bildirmek niyetindedir. Hocanın kapısına varır. Hocayla görüşmeye başlar. Söz yerine gelir ve hocaya çatar.

Karşılıklı konuşmayı aklımda kaldığı kadarıyla aktarıyorum:

Derviş: Var mıdır senin bir kerametin
* * * * * Yoksa maskaralık mıdır muradın?
Hoca: Peki senin kerametin nedir ya derviş.
Derviş: Ben her gece uykumda arş-ı ala'ya çıkarım.
Hoca: Peki çıktığında elini şöyle yukarıya vurduğunda eline vaşak, samur gibi yumuşak bir nesne gelir mi?
Derviş: Evet gelir.
Hoca: Ol benim taşaklarumdur.

Aslında fıkra eski Türkçe ile daha da güzel oluyor, ama ben tam o halini bilemiyorum şimdi. Kitap elimde yok. Ayrıca bundan çok daha açık saçık sayısız fıkrası var dediğim gibi.

Kısacası Mevlana'nın dilinin ve öykülerinin saklanıp gizlenmesi, masum gösterilmesinin bence bir gereği de anlamı da yoktur. Dili dönemin kültürünü yansıtır. Mevlana'yı burdan yola çıkarak eleştirmek o dönemi bilmemekten kaynaklanır.