Teşekkür ederim burkay.

Tanınmak güzel bir şey. Hele yazılarımla tanınmak beni daha da mutlu etti. Demek ki kendimi tanıtacak kadar yazabiliyormuşum. Her zaman söyledim, şimdi söylüyorum ve ileride de söyleyeceğim. Ben, bana saçma gelen şeyleri ciddiye almam. Alamam. Alamıyorum. İnan böyle. Yapım bu. Biraz ciddi takılayım diyorum ama olmuyor. Bu yüzden bir çok arkadaş bana kızıyor olabilir.
Neden bir şeyler yazmıyorum. "Bildiğimi iddaa ettiğim şeyleri, neden yazamıyormuşum" diyenler var. Şu sitede yazılan yazıların hepsi başkalarından alıntı. kim ne söylerse, kitaplardan, internet sitelerinden, kurandan, hadislerden alıp alıp yapıştırıyor. Tabi, kendi görüşlerini sunanlar yok değil. Onlara saygı duyuyorum. Ben papağan değilim. Veya sahtekarda değilim. Başkalarının söylediklerini "çok
biliyormuşum"numaralarına yatarak aktaramıyorum.
Yok kuranda şu var, yok kuranda bu var, yok turan dursun şöyle dedi vs. vs. kitap okumasını biliyorum. Onları okurum. Sen ne söylüyorsun. Bana onu söyle. Tabi o zaman söylenecek bir şey yok. Yaratıcılık, yorumlama sıfır. (Herkes için söylemiyorum bunu) Haaaaa! Bu olay bende çok mu var? Zannetmiyorum. Ama yine de "az olsun, saçma olsun, ama benim olsun" zihniyetiyle yaklaşmaya çalışıyorum. Tabi ben de alıntı yapmıyor değilim. Ama bazen yapılacak bir şey kalmıyor.
Neyse fazla uzatmaya gerek yok. Günah çıkarmaya da gerek yok.
Ben kendimi bildim bileli ateistim. İnan ilkokulda dahi allah fikri bana tuhaf gelirdi. Ha! Bu arada korkudan inanmaya çalıştım. İnanmak istedim. Ama yaş ilerledikçe ve bir şeyleri öğrenmeye başladıkça, Allah diye bir varlığın olmadığına karar verdim. Ben hayatım boyunca allahın varlığını kabul etmedim. Edemedim. Çünkü çok saçma bir olaydı. Artık daha da saçma. Onun için de ciddi takılamıyorum.