Öncelikle herkesin kendi düşüncesini özgürce dile getirebildiği, beyin fırtınası, bilgi alışverişi yapılabildiği böyle bir forum açtığınız için tebrik ediyorum.. Uzun yıllardır varmış fakat ben yeni keşfedebildim.. Aslında arayıp da kendi çevremde bulamayacağım bir ortam olmuş..
Son okuduğum konu başlığından gördüğüm 'uğraşmak' kelimesinden başlamak istiyorum .. Benim de çoğu zaman kendime sorduğum soru 'Neden uğraşmak zorundayız?' diye başlayıp giden 'Neden' ' li sorular.. Benim sorum ise temelde yatıyor aslında.. Dinlerde inanışlarda değil.. 'Tanrı bu kadar büyük, yüce bir güç, bir varlık.. Öyleyse neden evreni insanlığı, canlıları vs.. yaratmak istesin?' O kadar yüce bir varlığın egolarını tatmin etme gibi bir sorunu olmamalı..
Bu sorudan yola çıkarak semavi dinlere baktığımda bir çok yasaklama, ibadet, KORKUTMA, 'eğer ödevini yaparsan sana şeker alacağım, yapmazsan sınavları geçemezsin sana dışarı çıkmama cezası!' politikaları.. O kadar büyük bir gücün bu tarz bi politika yanlısı olacağını düşünmüyorum.. Müslümanlar bu konu hakkında 'Bir adadasın ve her şey sana ait, ev yapıyorsun hayatını geçiriyorsun ama kimse yok, sıkılırsın.. Var olduğunu kanıtlayacağın bir şeylere, -varlıklara- ihtiyaç duyarsın' gibi açıklamalar getiriyor ama böyle bile olsa dediğim gibi Tanrı çok büyük bir güç, her şeyin yaradanı, neden böyle bir şeye ihtiyaç duysun.. Burda Tanrıyı insan sıfatı olarak değerlendirmiş olmuyor muyuz? Ve burdan da yola çıkarak Tanrının cennet cehennem gibi bir ödül-ceza olayına da ihtiyacı olmamalı.. -Ve burdan yine başa dönüyoruz- dolayısıyla yasalara, yasaklara, dinlere ve insanlara ihtiyacı olmamalı.. Hadi Allah varlığını göstermek istesin -ki bu bana insan olarak düşündüğümde normal geliyor- peki bütün canlıları yaratıp mutlu mesut şekilde bir yaşam sunamaz mıydı.. Veya cennet cehennem muhabbetinde -günahkarlar 'SONSUZA' kadar cehenneme iyi iş yapanlar iman edenler cennete gidecekler- bu da bana insancıl bir yaklaşımın, dünya hayatını düzene sokmak için üretilmiş bir caydırma olgusu gibi geliyor.. Kadınlara bakış açısı konusuna hiç girmiyorum.. İbadet-iman etmek konusunda ise yine 'ego' diyorum ihtiyaç olmamalı..
Bunlar en son düşünülecek konu benim düşüncemde sorun dediğim gibi temelde.. Tüm bunlara ihtiyaç olmamalı ve bütün bunları yaşamak zorunda olmamamız gerektiği.. Bütün bu cehennem korkusu, cezalar vs.. Ayrıca kimin cennet cehenneme gideceği belliyse dünya yaşamının gereksiz olduğu.. Bu konudaki dünya hayatının insanın yaptığı şeyler ve aldığı ceza- ödül için kanıt olduğu konusu da bana saçma geliyor..
Ölüm sonrası yaşam olayında da, 'madde yoktan var; vardan yok edilemez' maddenin yok olmadığı görüşüne göre inanıyorum.. Burda şöyle bir ikilem var.. Beden ve ruh.. Madde kuramına göre öldüğümüzde bedenimiz yok olmayacak sadece en küçük moleküle parçalanacak.. Ölüm sonrası yaşam dediğimizde de işin içine ruh giriyor ve ruh kavramı da insan için var olan bir olgu.. hayvan ve bitkide ruhtan bahsedilemez.. Yoksa onlar da mı paylaşamadıkları ciğer için sorgulanacaklar?
Son olarak deist-teist-agnostik.. ya da müslüman- hristiyan.. vs.. gibi kategorilere koymuyorum kendimi.. Çünkü öyle yaptığımda ucu açık bırakılmış olsa da bir görüşe bağımlı olmak icabediyor.. Bu durum ise beni sınırlar..Eğer müslümanlık vs bunları din olarak görmüyorsan diğerlerini de din kategorisi içine sokmam -ki onların felsefi akım olduğunu düşünüyorum- bu kavramlar din olarak geçtiği için yorum yapıyorum.. Ateistlikten ise bunlardan tamamen farklı yerde çünkü onda zaten temelde inançsızlık var, temelden kestirip atılmış..
Bir de müslümanların bazı konularda çok sinirlendiğini gördüm.. Sizleri bilemem ama çoğu müslüman içinde -kendine bile itiraf edemese de- şöyle düşünür: 'İnanmayanı, 'hak yolu' na döndürürsem çok büyük sevap kazanırım cenetin kapıları bana açılabilir'.
Biraz uzunca bir giriş oldu, bir konu başlığı altında görüşlerimi yazacaktım ama kendi düşünce ve görüşlerimi belirtmek istedim ayrıca kendi sorularımda sizlerin görüşlerini almak.. Konuyu bağlamak istedim ancak sonunu göremedim o yüzden yarıda kesiyorum farklı forumlara bırakıyorum