AKVARYUM dan HAYATA

[ngcoskun]

bir arkadaşımın gönderdiği bir mail.

"Bir laboratuvarda deney yapiliyor. Buyuk bir akvaryum var.
Icine bir buyuk balik ve cokca kucuk balik atiliyor. E tabi haliyle buyuk olani aciktikca kucukleri yiyor...
Daha sonra akvaryumun ortasina dikey bir cam
yerlestiriliyor ve akvaryum ikiye ayriliyor.Buyuk balik bir tarafa kucuk baliklar da diger tarafa yerlestiriliyor. Buyuk balik cam bolmeyi gecmek ve kucuk baliklari yemek icin defalarca deneme yapiyor.
Bu durum tam 28 saat boyunca suruyor. 28. saat sonunda buyuk balik artik diger tarafa gecmek icin mucadele etmeyi birakiyor.
Ve sonunda cam bolmeyi kaldiriyorlar.
O da ne! Buyuk balik kucukleri yemek icin hicbir hamle yapmiyor.Saatler gectigi halde onlari yemedigi goruluyor...
Buna psikolojide "ogrenilmis acizlik" deniyormus. Istatistiklere gore bir cocuk ergenlik yasina gelinceye kadar ortalama 148.000 defa anne-babanin "yapma, elleme, dokunma.." gibi sozlerini duyuyormus. Boyle olunca da cocukta buyuyunce "yapamama", "edememe" ozellikleri
gelisiyor ve kendine guveni yitiriyormus."

işte dinin neden bu kadar önemli olduğunun kanıtı.insanın doğduğu andan itibaren maruz kaldığımız din içine o denli işliyor ki durum bu hali alıyor.