Kapıları çalan benim kapıları birer birer. Gözünüze görünemem göze görünmez ölüler. Hiroşima'da öleli oluyor bir on yıl kadar. Yedi yaşında bir kızım, büyümez ölü çocuklar. Saçlarım tutuştu önce, gözlerim yandı kavruldu. Bir avuç kül oluverdim, külüm havaya savruldu. Benim sizden kendim için hiçbir şey istediğim yok. Şeker bile yiyemez ki kâat gibi yanan çocuk. Çalıyorum kapınızı, teyze, amca, bir imza ver. Çocuklar öldürülmesin şeker de yiyebilsinler.(1956)
İslami ahlak ile ilgili tek bir şey yazmıyorum,23 nisan ulusal egemenlik ve çocuk bayramını kutladığımız şu günlerde çocuklar üzerine yazılmış dünyada ki en güzel şiirlerden birini,yayınlayacağım sadece,ateist bir şairin dünya üzerinde ki insan olabilme erdemi ile acısına dayanamayıp yazdığı şiiri...Bir yerde 9 yaşında ki bir kızı çocuk kabul etmeyen ahlak yapısı bir yerde ise bu şiiri yazan kişinin ateist ahlak yapısı???