Tanrı ve mutluluk

[Sorgulayıcı]

Kusura bakmayın ama birkaç bölümde başlık açmayı denedim açamadım. Şimdi tartışmaya açmak istediğim konuyu anlatayım. Bu yazışmalıkta dinleri eleştiriyor ve mantıksız taraflarını gösteriyoruz. Bu güzel ama dindar olarak yetiştirilmiş birini düşünün. Bu insana inandığı bütün kutsallığın bir masal olduğunu anlatmak onu ciddi bir bunalıma sürüklemez mi? Belki sizin kendi inanışı hakkındaki mantıksızlık savlarınızı bir yerde onaylayacak ama eninde sonunda "Tanrı-din yoksa yaşamanın bir anlamı yok" gibi bir kesinlemeye gidecektir yetiştirilme şeklinin bir yan etkisi olarak. Biraz da bunu konuşmalıyız? Dindar olmak üzere sıkı bir eğitim almış bir insan Tanrısız nasıl mutlu olabilir? Sonsuz hayat vaadinin bir saçmalık olduğunu, tek hayatlı olduğunu olurlayarak nasıl mutlu olabilir? Zor anlarında, bir şeyin olmasını istediğinde bu istediği yakarı biçiminde Tanrıya yöneltme tepkesel hurafesinden nasıl kurtulabilir? Tanrısız bir yaşam dincilerin savladıkları gibi insanı boşluğa?, uyuşturucuya?, intihara? mı götürür? Yazışmalığı dipdoruk incelemedim tabi ama bence biraz da bunu tartışmalıyız? Hem dinsiz hem mutlu olmak konusunu... Şimdiden teşekkür ediyorum.

[evrensel-insan]

Saygidegder sorgulyici;

Sitemize ve aramiza hosgeldin.

Baslik acabilmen icin, belirli bir mesaj sayisini doldurmus olman gerekiyor.

Saygilarimla;
evrensel-insan

[Sorgulayıcı]

11 iletiden sonra açmayı denedim ama açamadım yine de...

[AerA]

Sayın sorgulayıcı, öncelikle hoşgeldiniz.

Peki şöyle düşünelim, yalan vaadler içinde mutluyu oynamaktansa gerçek mutluluğun peşine tüm insanlık düşsek nasıl olur?

Kalıcı olmanızı dilerim.

[hackercesur]

Bir de şöyle düşün...

Mesela ben 17 yaşıma kadar inanmakla inanmamak arasında cennet ve cehennem ikilemindeyken. Daha mı iyi oluyor ?

Ya da cehennem korkusuyla yaşamak. Bir ömür saçma bir inanç yüzünden ibadet etmek. Sabahın köründe kalkmak vs...
Asıl dinlerden uzaklaşınca özgürlüğü yakalıyorsunuz...

Tabusuz ve sadece insan olarak. Forumun genelindeki inanmayan arkadaşların mesajlarından hayata bakış açılarını ve yaşam şekillerini ögrenebilirsiniz.

Saygılar... Sorgulamak güzeldir...

[n4n0_s3c0nD]

Dikkat cekdimde bugüne kadar Allaha ne kadar yalvardiysam hic mutluluk gelmedi bana !.. Ancak ummadik bir sekilde karsima cikinca SÜKÜR derdim !

Dinde cehennem korkusu ve asiri cennet istekligi vardir !

Kisi Istesede Istemese farkinda olsada olmasa en cok korktugu sey sonsuz cehennemdir !

Agizlar hep "Ben sadece allahdan korkarim" der ama hal buki en cok korktuklari sey cehennem azabidir !

Bu nedenle din insana cok korku verir huzursuzluk yaratir !

Bunu ben kendimde gördüm..

1995 yada 6 yilinda tam olarak hatirlayamiyorum neyse IKINCI SINIFI bir yurtta okudum !

Erzincanda oldugu icin ne gelismis bir yerdi nede cocuklara özen gösterilen bir yer..

Neyseki babam gil avrupaya geldigi zaman ( benim vizem cikmamisdi ozaman ) müdire hanima benim icin baya bir para vermisdiki günlük harclik versinler ve hic ac kalmayayim diye

Ama o zamanlar daha 7 yasinda bir cocukdum..

Benimle beraber annesiz babasiz kalmis ve 18 yasina kadar hep orda kalacak yasayacak bir cok cocuk vardi !

Özellikde orada annesiz babasiz ( hic kimsesiz ) benim yaslarimda bir cocuk vardi !

Altini cok kirleten ve kendisini temizleyemeyen hic kimsede yardim etmeyen haftalardir banyo yapamayan hep kokan herkez ondan kacan bir cocukdu o !

Müdire hanim bana para verirdi . Bende bakkalda aklima eseni alirdim orda !

Öyle bir gün geldiki Aldigimi bu cocuga paylasdim ama düsündügüm tek sey SEVAP ISLERIM diyorumdum

Düsünün daha 7 yasinda sevap islemek icin bu cocuga yardim ediyorsam acaba büyüyünce sevap islemek neler yapardim ?

Yani cocukken aklimdaki sey YARDIM etmek degil sevap islemek icin paylasmakdi ! Ozamanda din dersini yeni gördük cennetten bahsettiler bize.

Sirf cennete girmek icin cehenneme atilmamak icin 7 yasinda bir cocuk olarak sevap islemeye calisiyordum !

Erkekler icin 9 yasinda günahlarin basladigini ve hic günahim olmasin diye hep 8 yasinda kalmaya calisiyordum ! Cehennem korkusu ta cocuk yasta baslar ama büyünce devam ediyorsa aklini iyce yikamis demekdir !

Simdi cok zekice düsünebiliyorum !

Dinleri red ederim ama genede tanri inancim vardir

Allaha yalakalik yapacagima günah islerim daha iyi !


Müsrikleri buldugunuz yerde öldürün ayeti dinliyipde

Sevap islemek icin müsrik avina cikacak degilim

Malum ben öldürmessem ne günahim ne sevabim olacak .. Ama sirf sevap islemek icin öldürürsem OZAMAN BUNA YALAKALIK derler !

Öldürmedigim icin varsin birkac sevabim eksik olsun !

Iste bu mantik KURANI KERIMI ve MUHAMMED mantigini RED ediyor !

Tanrinin varlidigini yoklugunuda Bilime birakiyorum !

[Titan]

Sorgulamalarının fikirlerine olumlu yansıması dileğiyle hoşgeldin, Sorgulayıcı.

[zapata]

Bir süredir yoktum. Hoşgeldiniz.

[Melody_]

Sorgulayıcı´isimli üyeden Alıntı

Kusura bakmayın ama birkaç bölümde başlık açmayı denedim açamadım. Şimdi tartışmaya açmak istediğim konuyu anlatayım. Bu yazışmalıkta dinleri eleştiriyor ve mantıksız taraflarını gösteriyoruz. Bu güzel ama dindar olarak yetiştirilmiş birini düşünün. Bu insana inandığı bütün kutsallığın bir masal olduğunu anlatmak onu ciddi bir bunalıma sürüklemez mi? Belki sizin kendi inanışı hakkındaki mantıksızlık savlarınızı bir yerde onaylayacak ama eninde sonunda "Tanrı-din yoksa yaşamanın bir anlamı yok" gibi bir kesinlemeye gidecektir yetiştirilme şeklinin bir yan etkisi olarak. Biraz da bunu konuşmalıyız? Dindar olmak üzere sıkı bir eğitim almış bir insan Tanrısız nasıl mutlu olabilir? Sonsuz hayat vaadinin bir saçmalık olduğunu, tek hayatlı olduğunu olurlayarak nasıl mutlu olabilir? Zor anlarında, bir şeyin olmasını istediğinde bu istediği yakarı biçiminde Tanrıya yöneltme tepkesel hurafesinden nasıl kurtulabilir? Tanrısız bir yaşam dincilerin savladıkları gibi insanı boşluğa?, uyuşturucuya?, intihara? mı götürür? Yazışmalığı dipdoruk incelemedim tabi ama bence biraz da bunu tartışmalıyız? Hem dinsiz hem mutlu olmak konusunu... Şimdiden teşekkür ediyorum.

hoşgeldiniz. =) bahsettiğiniz konu bana cok sevdığım bir arkadasımı hatırlattı. bu arkadasım daha anne karnındayken ilahiler dinletilmiş, cocukken geceleri masal yerine peygamberin hayatı anlatılarak uyutulmuş bir insan.Oldukca zeki ve paylaşımcı da. görüşlerimiz taban tabana zıt olmasına ragmen cok iyi arkadaşız. ancak ona çelişkilerden tutarsızlıklardan bahsettıgımde bazı seyleri gormesını ıstedıgımde bana verdiği tek cvp "hayır butun hayatımın sorumluluğunu alamam herseyi ben yapmış olamam" oluyor. yani bunalım, boşluk duygusu yerine -dinliyor ve anlıyor olmasına rağmen- "göz ardı" etme şeklinde bir koruma mekanizmasına sahip. çoğu kişininde boyle tepki verdiklerini düşünüyorum.

[Neva]

Hosgeldiniz.