Kadınlar Neden ''İbne'' Gibi Davranıyor?

[Jolly Jocker]

Not: Bu yazım tam da anlatmak istediği şey itibariyle argo kelime barındırıyor. Yazı okunduğunda kullanılan argonun hakaret amaçlı değil, derdi anlatma amaçlı olduğu görülecektir. Bu arada, ''ibn.'' sözcüğünün 'kötü' bir sözcük olmayıp, Arapça'da 'oğlan' anlamına geldiğini de belirteyim.

Kadınlar neden 'ibn.' gibi davranıyor? Evet sorum bu. ''Ulan bu nasıl soru?'' diye çıkışacaksanız, baştan belirteyim, fena halde kafa s.ken bir soru bu. 'İbne' olarak tabir edilen kesim çoğunlukla travestiler, feminen davranışlı gaylar, hatta feminen davranışlı tüm erkeklerden oluşuyor. İbne sözcüğü aşağılayıcı bir sıfat olarak kullanılıyor ve erkeklerdeki 'feminenliği' mahkum ediyor. Feminenlik ne demek? Yani 'kadınsılık', 'kadın gibi eyleme ve söyleme hali'. Peki bir kadın için 'maskülenlik' bildiren bir aşağılama sözcüğü veya hakaret kullanılıyor mu? Hayır. Kısacası, ibn. derken aşağılanan şey aslında kadınlık. İbne denen erkeğe aslında deniyor ki, ''Lan oğlum, sen erkek adamsın, neden bu kırıtık, çapsız, korkak, değersiz, elimizin kiri, edilgin ve güçsüz karı milletine has rollere bulaşıklık gösteriyorsun?'' İşin garibi, bazı kadınlar da erkeklerde tespit ettikleri feminenliği ibn. diyerek cezalandırma veya alaya alma yoluna gidebiliyorlar! Dünya üzerinde, hatta tüm uzay boşluğunda insan dişisinden başka kendini aşağılamakta bu kadar istekli bir canlı türü yoktur herhalde.

Peki feminenlik ya da kadınsılık dediğimiz ve erkek-egemen akla edilginlik ve güçsüzlüğü çağrıştıran söz konusu eyleyiş ve söyleyiş kalıpları insan dişisinin biyolojik yapısının zorunlu bir sonucu olarak mı ortaya çıkmıştır; yoksa tarihsel-toplumsal süreç içerisinde dişi cinsin ikincilleşmesi sonucu kız çocuklarına doğuştan itibaren giydirilen kültürel bir elbise midir kadınlık?

Kendi cevabımı hemen vereyim, kesinlikle ikincisidir! Kadınlık bir rol modeldir ve dişilere doğdukları andan itibaren 'giydirilir'. Biyolojik kökeni yoktur, öyle olsa üç kilo t.şaklı bazı travesti abiler ''ibn.lik'' yapamazlardı. Kadınlık dediğimiz şey, kız çocuğunun bakarak, dinleyerek, özenerek, yönlendirilerek içine girdiği bir kalıp. Elbise türlerinden kırıtışa, bardağı ya da sigarayı tutuştan konuşma tarzına kadar tümüyle yapay. Tabi erkeklik ya da erkeksilik denen çöpten aslanın da biyolojik bir kökeni yok ve bu da baştan sona eril cins için dikilmiş bir deli gömleğinden ibaret.

Erkek etkenlikle yüklü, her daim güçlü ve gururlu bir tip olarak sunuluyor. Kadın da mutlaka bir erkeğin koruma ve gözetimine ihtiyaç duyan, edilgin, bağımlı, korkak ve aciz, 's.kilesi' birşey olarak. Peki kadınlık rolü bunca dezavantaja sahipken nasıl oluyor da bu denli az dirençle karşılaşarak benimseniyor?

Çünkü erkeklik rolü, sunduğu güçlülük aldatmacasında eril cinse gülmeyi, sevinmeyi, ağlamayı v.b. pek çok insani duyguyu yasaklıyor. Eril, bunlara yöneldiğinde hemen diğer 'erkek adamlar' tarafından karı veya ibn. gibi olmayıp gerçek bir erkek gibi olması yönünde ikaz alıyor. Erkek hep güçlü olmak, hiç kendini salmamak zorunda. Erkek duygularını tam olarak yaşayamamak, yaşama sevincini rahatça belli edememek zorunda. Kadınlık ise dişilere işte bu alanlarda cazip birşeyler sunuyor. Erkeğe yaslanıp kolaya kaçma olanağı sunuyor, istediği gibi süslenmek, kırıtmak, eğlenmek, duygularını dibine kadar yaşamak, şımarmak, kapris yapmak, rahatça ağlamak, korkabilmek olanağı sunuyor. Aslında tahakküme alan erkek kendi yaşama sevincinden feragat ediyor, bu anlamıyla kendini tahakküme alıyor; kadın ise tahakküm altında da olsa bunu yaşayabilme olanağı buluyor.

Erkeklik ve kadınlık kalıplarının görüldüğü gibi avantajları da var dezavantajları da. Peki kadınlık ve buna bağlı olarak ibn.lik 'kötü' müdür, aşağılayıcı bir sıfat olmayı hak eder mi diye sorsam? Erkek egemen klasik zihniyet, kendi egemenliğine bok sürdürmemek için elbette erkekliğe laf ettirmeyecek ve kadınlık ile ibn.liğe olumsuzluk atfedecektir. Genel erkek egemen söylemin etkisi altında düşünmeye alıştırılmış yığınlar da, ister kadın ister erkek isterse -üçüncü bir cins değil ama- ibn. olsun, belki de erkekliği daha avantajlı birşey olarak tarif edecektir. Benim fikrim; kadınlık, erkeklik ya da ibn.lik fark etmez; kalıplara girmek her zaman kötüdür şeklinde. Rollere direnen bireyi kalıplara sokmaya uğraşan ve adına 'toplum' denen o gerçek-üstüleşmiş canavarın dayatmacı tavrı -en yalın ifadeyle söylersem- 'kötüdür'. Üstelik bu tavrın çoğu kere kadınlar ve ibn.ler tarafından da benimseniyor ve yeniden üretiliyor oluşu kötüdür. Eyleyiş ve söyleyişleri cinsiyetlere göre bölüp gruplandırmaya çalışmak, kötünün de ötesinde, dangalakça birşeydir.

Eee? Ne dedim yani sonuç olarak? Neyiz şimdi biz, kadınsı mı, erkeksi mi, ibn. mi, ne? Hepsinden biraz var! Kendimizi sınırlamıyor ve etiketlemiyoruz. Etiketlemeye ve yaftalarla, hakaretlerle hizaya sokmaya çalışanlara kocaman bir ''S.ktir!'' çekiyoruz. Bu s.ktiri çekmeden özgürlüğün ve mutluluğun başlayamayacağını biliyoruz.