Dua/Özel yardim beklemek

[Xenophon]

Dua inancının temelinde dinlerdeki İntikam alan, kayıran, tuzak kuran, üzülen, öfkelenen,sevinen insan vari, bir tanrı tasavvuru yattığını düşünüyorum.

Mesela bir toplum hayal edelim, bu toplum evrenin başlangıcında belirlenmiş fizik yasalarına göre falan tarihte şiddetli meteorun çarpacağı bir bölgeye yerleşmiş ve orada yaşamaktadır. bu kanunları başlangıçta koyan otorite farz edelim bir istisna yaparak bu toplumu kurtardı.

İyi hoş ama bundan sonra ne olacak? artık her başına bir işler gelecek toplumun bu otoriteden kurtarılmayı istemesi beklenir. ben insan dahi olmayan bir varlığın sürekli bebek bakıcısı gibi insanlarla ilgileneceği fikrini çok sığ buluyorum Geçmişte böyle bir yadım olmadığı halde, bunun var olduğunun farz edilmesi dinler sayesinde söz konusudur bunun sonuçlarını bugün dindar toplumlarda rahatlıkla görmek mümkün.

Bu evreni var etmiş yada onun var olmasına istemli veya istemsiz bir şekilde sebep olmuş bir varlık insan olamaz o yüzden gayet tabi insanlık dışıdır. bu insanlık dışı varlığın insani zaaflar göstermesini beklemek, fazla iyimser olur.

Ayrıca şuda gözden kaçırılmamalı ki öyle bir otoriteyle aramızda büyük bir bakış açısı farkının olacak olmasıdır. sonsuzdan beri var olduğu tahmin edilen bir varlık için senin dünyada 10 veya 100 yıl çektiğin acılara yada mutluluğa atfettiğin önem ile onunki aynı olamaz.

Evrende zamanın başlangıcından beri var olan gelmiş geçmiş milyarlarca akıllı varlık olduğu ihtimalinide göz önüne alırsak. bu bakış açısında gittikçe sen ve senin yaşamın bu otoritenin gözünde önemsizleşecektir.

Dinler ve tanrı hakkında barındırdığı yüzlerce önyargıyı ve saçma sapan iddiaları bir kenara attığınızda. tanrı hakkında ortaya atacağınız fikirler varsayımlardan ibaret olacaktır.

[Erdem Alaca]

İlhan Arsel, Muhammed'e Göre "Muhammed" kitabı s.383'den alıntıdır:

Enes İbn-i Malik'in rivayetine göre bir gün Arabi'nin biri Muhammed'in huzuruna çıkar ve yoksulluktan, kıtlıktan ve özellikle kuraklıktan şikayet eder.

(...) Sana geldik ya Resula'llah, ama halimiz şu: taze kızların sineleri kanıyor didinmekten, çocuklu anaların yavrularına bakmaya vakitleri yok. Delikanlılar da açlıktan o kadar zayıf ki, miskin miskin elleri yanlarına gelmiş... İnsan yiyeceği olarak bizde... karpuzu ile... 'den başka hiçbir şey yok. Artık senden başka iltica edecek yerimiz kalmadı...

(...) Şiir şeklinde söylenen bu yüceltici sözlerin güzelliği karşısında kendinden geçen Muhammed, hemen "rida'yi şerifini" (eteğini) sürükleyerek ayağa kalkar ve minbere çıkıp Tanrı'dan yağmur yağdırtmasını ister.

Ve çok geçmeden yağmur yağmaya başlar... Ne var ki, yağmur bir türlü durmaz, sonunda etrafı seller basar. Medine dışında bulunanlar "Aman boğuluyoruz" diye feryat ederler.

Bunun üzerine Muhammed tekrar ellerini semaya doğru kaldırıp dua eder ve yağmurun dinmesini ister. (...)

Hani bu örnekte de, "dua"nın -aşırı bir şekilde- tutmuş olduğunu görürüz, "kabul olunmuyor" diye ümidi kesmemek lazım dua'dan...

[yaban adami]

eski insan doğaya duayla egemen oluyordu, modern adam bilgiyle. eski insanın dünya tasviriyle modern insanın dünya tasviri bir değildi. eski insanın dünyası duayla insafa gelirdi, modern insanın dünyası merhametsizdi, onu kavrayıp kol gücüyle dönüştürmeden iradenizi dikte edemiyordunuz. eskiden doğa, anaydı; şimdi inatçı kız kardeş.

[alpeerkara]

Bir animasyon vardı dua ile ilgili 'Tanrının Önceliği' onu izleyelim arkadaşlar.