Sevgili anaardev,
*Öncelikle T.D. sitesine hoşgeldin.
*"aynı *sıkıntıyı *paylaşan *arkadaşlarla *konuşmaktan *mutluluk *duyarım....."
*Demişsin ama ben aynı sıkıntıyı paylaşmayan biri olarak atlamak istedim kusra bakma
*Şahsen dünyada mutlu olabilmek için birşeye inanmak zorunda olduğumuzu sanmıyorum.
*Gerçi şimdiye kadar herhangi bir ilaha inanmış birisi değilim.
*Belkide kopuşun insan üzerindeki etkilerini çok iyi bilen biri değilim bu yüzden.
*Bir insanın allaha tanrıya ona buna sığınışını birazda kendi içine kapanışı gibi görüyorum.
*Hani birazda emekleyen bir içe kapanış.
*Ben mutsuzluğun sadece tek amacı allah olan insanlada olabileceğini düşünürüm.
*Şayet kendilerine yeni bir amaç edinemezlerse.
*Amaçsız bir insan bir hiçtir bilirsiniz.
*Mutlu olamaz asla.
*Boşta hisseder kendini.
*Çaresiz işe yaramaz..
*İnsan insan olduğu için bir amaça ihtiyaç duyar.
*Eğer bir adamın amacı allaha ulaşmaktansa sonradan onun olmadığını öğrenince sarsılabilir gerçekten.
*En büyük amacı elinden gitmiştir çünkü.
*Ben kendimi bildim bileli inançsızım.
*Hiçbir zamanda sığınacak birşey sıkıntısı çekmedim.
*Dertlerimi ya içime attım.
*Ya bir dostumla paylaştım..
*ama sığınacak bir tanrı sıkıntısını ise hiç bir zaman çekmedim.
*
*Saygılarımla...