Benim adım 'vartor'...

[vartor]

Yazima baslarken ben kimim diye dusunmege daldim. Daha ben bilmiyorum ki size tanitabileyim kendimi. Kesin olarak bildigim tek sey insan adi verilen memeliler gurubundanim.
* Istanbul'da Samatya semtinde dogdum. Cocuklugum fazla baski olmasa da dini telkinler almak, su ayip, bu yasaklari ogrenmekle gecti. Hemen hergun bir dayak yerdim annemden, cogu zaman nedenini anlamaz kendi kendimi sorgulardim yine ne yaptim diye. Bu sorgulama aliskanlik haline gelmis olacak, etrafimdaki herseyi de sorgulamaya basladim. Sorularima cevap veremez olmuslardi buyukler, bu da beni arastirmaga sevketti.
* *Dinlerden kopusum 11 yaslarinda basladi. Beni ilk rahatsiz eden, cocuk mantigima bile ters dusen Adem ile Havva hikayesi idi. Insanlarin cesitliligini goruyor teoriye bir turlu uyduramiyordum. Kozmopolit bir nufusa sahipti Samatya bir zamanlar. Turk, Ermeni, Rum asilli cocuklar sokakta beraber oynar, hatta arada harp bile ederdik.
*Ilk suphe tohumlari beynimi kemirmege baslamis -acaba hepsi yalan mi? sorusu belirmisti bile. Ileriki yillarimda hem sorusturuyor hem de "ya varsa" diye korkuyordum, aynen bircogunuzun basindan gectigi gibi.
*Dinlerdeki benzerlikler, sozde allahin adaleti denilen adaletsizlikler daha da korukledi suphelerimi. Saint-Benoit lisesinde hazirlik sinifinda karsilastigim daha da kozmopolit olan ortam insanlari irk renk din ayirmadan, sadece insan olarak sevebilmenin onemini daha da arttirdi. Galiba 13-14 yaslarinda "ya varsa " korkusu da silindi gitti.
* Kendimi tanitayim derken neden ateistim sorusuna da kismen cevap verdigimi bilmiyorum. Aklima geldi yazdim iste.
* *Lise'den sonra Fransa'ya tip tahsili icin gittim, ancak bir hirsiz tarafindan tabancayla vurulunca tekrar Istanbul'a donerek dis hekimligi okuluna basladim. okulun ilk gununde tanistigim bir kizla senelerce arkadasliktan sonra son gunu evlendik ve musterek hayatimiza basladik. (1974) O siralar pek de guvenli olmayan, sokaklarda insanlarin olduruldugu gunlerdi, henuz bilgilerimiz tazeyken Kanada'ya gelmegi planladik. Ve gelis o gelis, meslegimizi yapamadik ama birbirimize destek olunca samanlik seyran oldu. Iki oglumuz var, 25 ve 31 yaslarinda, buyugu bir sene once evlendi, kucuk ogretmen okuluna gidecek bir sene.
*Bu arada gecim derdi, gunluk problemler ve vakit yetersizligi eskiden cok sevdigim ve elimden birakmadigim kitaplardan mahrum etti. Son iki senedir biraz rahatladim ama bu sefer de td sitesi cikti, yine okuyamiyorum, hem gozler de yoruluyor, genclik iste.....
* *Bu vesile ile sitemize katilan ve sahsi gayretlerini esirgemeyen her uyeye tesekkurlerimi de sunmak isterim. Hepinize sevgiler...

[3.yol]

Sevgili Vartor,
Seni tanimaya basladigima memnun oldum.

Sevgili vartor,

Düşünceli, nazik, sevecen, hoşgörülü ve elbette sonuçta insancıl, güleç ve aydınlık. İyi ki sitedesin.

[dilaver]

sevgili Vartor

* *siteye yeni girdigim dönemlerdi. Düşüncelerimi dile getirdigim mesajlar bazıları tarafından aykırı karşılanıyor ve tepki görüyordu. O güne kadar 35 senedir ateist ve de komünist olmama ragmen insanlar bana mesaj atıp dinden vazgeç deme cüretini gösterebiliyorlardı. Benim düşüncemden yarım asırlık yaşamımda hiç bir zaman taviz vermedigim gibi o zaman da taviz vermem düşünülemezdi. Yahu neredeyiz biz diye düşünmeye başladıgımda senin mesajların hep yanımda oldu. İnsanların nerede olursa insanlık temelinde buluşabileceginin ispatlanabilir bir örnegi oldun sen bana. Bu güvenle buralara kadar yol aldık.

* * Sagol, var ol, hep ol.


* * saygılarımla

[sargon]

sevgili vartor,

tanışalım köşesinde birçok kişinin yazısını okudum ama kimseye bir cevap yazma fırsatım olmadı. Kendi merhabamı bile yazamadım henüz. İlk olarak senin tanıtım yazına birşeyler yazmak istedim. Herşeyden önce iyi ki varsın ve iyi ki burdasın. Her zaman insan sıcaklığıyla dolu mesajlarınla beni mutlu ettin. Hep burda ol, hep yaz. Umarım büyüyünce ben de senin gibi biri olurum.

sevgilerle

[eylull]

sevgili vartor,

benim merhaba,ben eylull yazima yazdiginiz gibi sohbet odasinda tanistik sizinle.O gun sizi odada gorunce sizinle tanismak icin odaya girdim.siz cikmistiniz,sonra yine geldiniz.Ayni gerekceyle geldiginizi soylemistiniz.Yani tanismak icin.Sizin mesajlarinizi forumda okudukca beni bu kadar gulumseten insanla tanismak icin sohbet odasina girmistim.Nihayet vuku buldu bu.

sunca yildir hayat mucadelesinde oraya buraya savrulduk belki.Hedeflerimiz,amaclarimiz,degisti.Mutluluktan anladigimiz kavramlarin yerini baska seyler aldi."Hic bir zaman evlenmeyecegim,boyle bir dunyaya cocuk getirip niye mutsuz edeyim o cocugu sozlerini unuttuk..

Ama su anda ,su dakikada,bir kahve sade filtre kahve icip,su forumda yazilanlari okurken,tanimadigim ,benden bunca km otedeki insanlarin dusuncesinde, ortak nokta bulmakla mutlu oluyorsam burda bir bit yenigi yok mudur sizce?


Bu yazinizda da"ya varsa korkusu da silindi gitti"derken beni gulumsettiniz.


Turan Dursun forumunda iyi ki varsiniz.