Enam Suresi ve sosyolojik bir irdeleme

[tahta]

islami kesimin önemli bir demogoji kaynağıdır ademin yaratılması ile birlikte tanrı fikri hep var olmuştur başka bir deyişle adem ilk yaratılan insandır ve tanrıyı bilmektedir. özellikle bilim adamlarının "inanç geni" bulduk demesiyle işi dahada azıtmışlar ve "gördünüzmü olum geni bile var bu işin" demeye getirmişlerdir...

oysa metaryalistler açısından en kana anlatım biçimi ile "tanrı insanları değil insanlar tanrıyı yaratmıştır"

bunun anlamı şudur ilk insanlar tanrı olarak doğa güçlerine yada güçünün yetmedikleri nesnelere inanamışlar tanrı olarak bilmişler ama giderek gelişmeleri ile birlikte doğa olaylarını kontrol altına almaları ve bilgiye sahip olmaları ile artık "görünmeyen biçimsiz mekansız ol demesiyle oldularan" bir tanrı yaratmışlardır

elbetteki bu materyalist açıklama islami kesim tarafından şiddetle red edilmektedir oysa enam suresi ayetlerle birlikte

enam suresinin ayetlerini inceleyelim...

brahim, babası Âzer'e: Birtakım putları tanrılar mı ediniyorsun? Doğrusu ben seni de kavmini de apaçık bir sapıklık içinde görüyorum, demişti. * ** enam 74

burada ibrahimin babası azerin putları tanrı edindiğini fakat ibrahimin bunu kabul etmediği bildiriliyor yani ibrahim putlara inanmamış

bir sonraki ayet..

Böylece biz, kesin iman edenlerden olması için İbrahim'e göklerin ve yerin melekutunu gösteriyorduk. * **enam75

burada görünen şey daha da ilginç ibrahimin inanması isteniyor ve ona göklerde ve yerde bulunan şeyler gösteriliyor tüm insanlara gösterildiği gibi ibrahim tabi bu durumda derin düşünceler içinde olmalı ve hala putlara inanmadığı gibi allahada inanmamış durumda zira ayet kesin iman edenlerden olması için ...demekte

ve ibrahimin tanrıyı arama serüveni başlıyor

enam 76 :

Gecenin karanlığı onu kaplayınca bir yıldız gördü, Rabbim budur, dedi. Yıldız batınca, batanları sevmem, dedi.

tıpkı ilk insanlar gibi ibrahimde ilk olarak bilemediği anlayamadığı doğaya yönerlmiş oluyor üstelik puta tapmam derken yıldızı putlaştırıyor lakin yıldız batıyor ve ibrahim batan şeyin tanrı olamayacağının farkına varıp yıldızdan vaz geçiyor


hemen ertesinde

Ay'ı doğarken görünce, Rabbim budur, dedi. O da batınca, Rabbim bana doğru yolu göstermezse elbette yoldan sapan topluluklardan olurum, dedi.

ayı tanrı yapan ibrahim aydanda umduğunu bulamıyor hala ortada bir tanrı çıkaramamış bulunuyor arayışını sürdürüyor ve tanrının varlığını kabul etmiş olmasına karşın tanrının ne olduğunu ortaya koyamıyor tanrıdan yardım diliyor "doğru yolu göster" fakat ortada bir tanrı yok sadece kafasında kurguladığı ve arayışta olduğu bir tanrı

Güneşi doğarken görünce de, Rabbim budur, zira bu daha büyük, dedi. O da batınca, dedi ki: Ey kavmim! Ben sizin (Allah'a) ortak koştuğunuz şeylerden uzağım.

güneştende umudu kesince artık tanrının biçim ve boyutu kafasında iyice beliriyor ve tanrının gözle görünemeyeceği bilinemeyeceği fikri vakıf oluyor ardından

Ben hanif olarak, yüzümü gökleri ve yeri yoktan yaratan Allah'a çevirdim ve ben müşriklerden değilim. * **

ve nihayetinde tanrı yı bulmuş oluyor ibrahim yani artık Allaha inanmış bir halde
ve artık tanrıya ortak koşmuyor onun görünmezliğini bilinmezliğini kabul etmiş bir halde

görüldüğü gibi kuranda açıkça itiraf ettiği gibi insanlar mevcut durumdaki Allahı uzun bir uğraşın ardından bulmuşlardır

[osiris]

peki biz niye bulamıyoruz abi yıllardır arştırıyoruz bilim adamları evreni araştırıyorlar biz neden bulamıyoruz bu allahı

[hiramusta]

Anlayamıyorsunuz arkadaş ne yapayım ben size?Ancak omuzlarınızın üstündekinin saksı değilde kafa olduğunu bellediğiniz zaman anlayabilirsiniz.Bu da benim elimde değil maalesef.Bak,sana bi iyilik yapayım ve o ayetlerdeki ince nüansı anlatayım.Toplum aynı zamanda güneş ve ay gibi gök cisimlerine de tapan bir toplumdur.İbrahim onlarla dalga geçmektedir.Önce güneşe,aya Rabbimdir diyor.Sonra bi bakıyor güneş te,ay da batıyor.Batan şeyden nasıl ilah,rab olabilir diye onlarla dalga geçiyor ve tek bir ilahın,Rabbin hiçbir zaman batmayan,yerleri ve gökleri yaratan Allah olduğunu onlara haykırıyor.

[epoch]

Merhaba tahta.
Uzak veya taraflı baktığın ne biliyormusun.?
İbrahim inanmayan olmadı, ama aracı edinerek de *inanmadı.işte olay bu.
Kuran sayfalarında İbrahim için müşrik olmadı der. müşrik nedir mümin nedir.

Müşrik, aracı edinerek inanmak demektir.
Mimin , aracı edinmeden inanan demektir.

Bu iki kelime zıt kavramları anlatır. İbrahim aya, güneşe ve yıldazlara bakarak,
evet bunlar Yaratıcı deseydi ve inancını bunun üzerine kursaydı, müşrik olurdu.

Yahudi ya da hıristiyan olun ki, doğru yolu bulasınız, dediler. De ki Hayır. Biz, hanif olan İbrahim'in dinine uyarız. O, müşriklerden değildi. *Bakara 135

Gördüğün gibi, İbrahim için. Arapçada karışıksız, lekesiz anlamına gelen hanif kelimesi kullanılmış.
Günümüzde yaşanan, islamın veya hristiyablığın veya başka bir dinin katışıksız ve lekesiz olduğunun iddiası bile komik olur. Her taraf din adamı dolu.
Her taraf Yaratıcı adına nutuk adan sufilerle dolu.

[sargon]

Sevgili tahta,

Burda eğer bir sosyolojik çıkarım yapacaksak, bunu sanırım şöyle yapmak daha doğru olur.

İbrahim öyküsü, diğer birçok öykü gibi Kuran'da basitleştirilerek anlatılmıştır. Tevrat gibi tam bir öykü anlatmak yerine, belli kısımları öne çıkarıp temel yaklaşımını tekrar rekrar vurgulamak Kuran'ın temel bir özelliğidir. Öyküsünün orijinali Tevrat'tadır, ama orda aslında İbrahim'in inanış süreci üzerine böyle bir öykü yoktur. İbrahim'in tanrısı daha çok bir kabile yada aile tanrısı gibidir. Tevrat'ta aile/kabile tanrılarından tek tanrıya geçiş süreci izlenebilir aslında. Tabii bu süreç İbrahim'in dahiyane keşfi biçiminde değil, kuşaktan kuşağa geldikçe ortaya çıkar.

Kuran'ın yaptığı şey bütün bu süreci İbrahim'e atfetmektir. Böyle bir basitleştirme ile insanlar daha kolay anlayacaklardır. Nitekim İbrahim önce aya, güneşe inanır, ama bunların hepsi "battığı" için onların tanrı olamayacağına kanaat getirir. Bu son derece basir bir ispatlama tarzıdır. Aslında her ikisinin de batmadığı vb. gibi tartışmaların anlamı yok burda, amaç bir biçimde bunların tanrı olmadığını ispatlamaktır.

Aslında Kuran'daki bu basitleştirilmiş öyküyü dinler tarihinin süreci olarak da alabiliriz. Başlangıçta animist dinler, ardından kabile dinleri ve çoktanrıcılık, en son olarak da tektanrıcılık toplumların gelişme sürecine paralel olarak ortaya çıkarlar. İbrahimi tektanrıcılığın yeterli olmamasından dolayı da daha panteizm, pananteizm gibi daha rafine dinsel anlayışlar gelişmiştir. Kuran'daki İbrahim öyküsü bu gelişim sürecini sembolize etmektedir.

(NAHL 120) GERÇEKTEN İBRAHİM HAK DİNE YÖNELEN ALLAHA İTAAT ÜZERE BULUNAN TEK BAŞINA BİR ÜMMET BÜTÜN HAYIRLI HALLERİ KENDİNENDE TOPLAYAN BİR ÖNERD İDİ HİÇBİR ZAMAN MÜŞRİKLERDEN OLMADI O

[ozgur_beyin]

sevgili kurtkan, nahl 20 deki ayet metni ,neyi ispatlar.? masal bölümünü ,es geçersek

Özgür beyin arkadaş herhangi bir şeyi ispatlamak için yazmadım sadece tartışmayı daha geliştirmek ve katkı sağlamaktı amacım birde alınmazssan sana bir eleştirim olacak (sorun cahil olman değil kendini alim sanmak) sloganın biraz kırıcı oluyor *SAYGILARIMLA

ÖĞRENDİKLERİMDEN TEK BİR ŞEY BİLİYORUM ODA HİÇBİR ŞEY BİLMEDİĞİMDİR

[aydoe]

Sn Kurtkan
üstüne alınma sen kendini alim saymazsan hiç problem olmaz
alim ,ulema düşünsün

[dilaver]

sorun cahil olman değil kendini alim sanmak) sloganın biraz kırıcı oluyor *


* * haksız da degil yani, ben de her özgürün iletisini okudugumda yahu bu adam niye bana böyle dedi diye irkilmiyor degilim. *

* * *Ama gene de tahrik unsuru var diye düşünüyorum. Belki herkes ayagını denk atar. *


* * *saygılarımla