|
Ben kuranı önyargısız olarak okudum hiçte suçluluk duygusu gibi bir duruma kapılmadım senin kuranı anlamada sıkıntın var herhalde
|
Doğru. Ben de Kur'an'ı okuyunca suçluluk duygusuna kapılmadım.

Suçluluk duygusu zaten çocukluktan beri insanlarda vardır.
Yani, Kur'an o duyguyu vermez, o duyguyu kullanmıştır.
Kur'an'ı okuyunca yaptıkları akıllarına gelir. Ateşte yanmayı düşününce Allah'ın merhametinden faydalanmak için ağlanıp sızlanırlar. Söyledikleri yalanlar, yaptıkları dedikodular, yediği haklar-haltlar, aşırdıkları, incittikleri aklına geldikçe korkuya kapılır. Tevbe eder ama kötü alışkanlıkları da devam eder. O yüzden de Kur'an okuma-dinleme genelde bir günah çıkartma gibidir. Büyük çoğunluk, Türkçesini okuyup da ayetlerde ne denmek istediğini, ayetin yazılış sebebini vs. merak etmez. Arapçası onun duygularına daha iyi hitap eder. Anlaşılmaz sözleri mistik bir melodi gibi dinlerken o yaşadığı-yaşattığı olayları geçirir kafasından. Kafasını sallar, gözyaşı döker, ah çeker. Namazda da öyledir. Anlamını bilmediği duaları peşpeşe sıralar, eğilir-kapanır. Bitirdiğinde rahatlar. Moral kazanır.