ya arkadaş bu nasıl bir şaklabanlıktır
hiçbukadar gülmedim.. arkadaki fonla adamın şiir vari konuşması ama kelime kıtı bilgi yoksunu olarak konuşamadığı son bölümlerede izleyen tüm arkadaşlarla stv ye acıdık...
bizi çok etkiledi bu sahneler bir sene ağlarız artık

bence herkes izlemeli ibret almalı adamın kitabı verdiği sahnede aslında odada beyaz bi ışık çağrının müziği olmalıydı o arada arif kitabı alacak sayfaları kartıştırıken bir çırpıda okuyup bitirecekti sonra secde edip besmele çekecek ve namaza duracaktı kitlenin beklentisi buydu bence... annesinin suratındaki mutluluk ifadeside süperdi demek o adam o kitabı kıme dağıtırsa anneside komisyon alıyordu

ama neyse olanda iyiydi...
gizli kamera düzeneği müthişti nerdeyse kamera adamın içindeydi be yaw
- fatma hanım, arif burada.
- gerçekten mi? nasıl geldi?
-satanist misin Arif
-hayir degilim
-Iste her satanist gibi sen de satanist oldugunu inkar ediyorsun cok üzüldüm
-Onlar bizim mutluluk tablomuz anne...
- satanist değilim diyen bir insan olarak bak, sen böyle şimdi satanist gibi giyinmiyorsun, biraz daha efendi giyindin. ama sen böyle tepeden tırnağa siyah bir kılığa bürünmüş bir insan olarak yaşamıyor musun? acayip acayip böyle çıkmalar (?) şeyler giymiyor musun? ondan sonra sağında solunda böyle parmaklarında metaller...
- insan mutlu olduğu yere gider ama...
hahahahahahah
asıl koparıcı detay, 2.videoda rahatlıkla görülebilecek olan arif'in sağ serçe parmağındaki gümüş yüzüktür.
demek ki satanistimiz aynı zamanda ehli sünnet bir zat-ı muhteremdir.ne yardan ne serden vazgeçmiş ve kendini lusifırın kollarına bırakmıştır.